Καταγράφουμε στη συνέχεια την άκρως ενδιαφέρουσα τοποθέτησή της
Η συζήτηση περί έμφυλης βίας με στεναχωρεί ιδιαίτερα, επειδή μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον, στην πατρική μου οικογένεια και τώρα στη δική μου, όπου δέχθηκα μόνο αγάπη. Εμείς μάθαμε τις γυναίκες να τις έχουμε πάρα πολύ ψηλά και να μην τις αγγίζουμε ούτε με ένα λουλούδι, παρά μόνο να τις το προσφέρουμε.
Ποτέ δεν αισθάνθηκα λόγω φύλου αδύναμη και στηρίχθηκα από τους γονείς μου στην επαγγελματική μου επιλογή να γίνω δικηγόρος, σε ένα χώρο αρκετά ανδροκρατούμενο. Ναι μεν ακόμα και σήμερα συνεχίζουν και σπουδάζουν πολλά κορίτσια στη Νομική, αλλά στο τέλος καταλήγουν στη μάχιμη δικηγορία λόγω όλων αυτών των συνθηκών που επιγραμματικά αναφέρθηκαν , περισσότεροι άνδρες και λιγότερες γυναίκες.
Θα μιλήσω τώρα ως δικηγόρος. Δυστυχώς στα δικά μας τα γραφεία καταλήγουν αρκετά θύματα ενδοοικογενειακής βίας. Και πολλές φορές εμείς οι δικηγόροι, τουλάχιστον εδώ στο Κιλκίς, λειτουργούμε και ως ψυχολόγοι και κατασταλτικά.
Στατιστικά θα σας πω, στο πρώτο κύμα της πανδημίας, ήταν ελάχιστες οι υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας , η εκδίκαση της πρώτης που ήρθε στο γραφείο μου έγινε Ιούνιο, Ιούλιο του 2021, έξι με εφτά μήνες μετά. Και μάλιστα ήταν περιστατικό μεταξύ αδελφών. Ο αδελφός χρησιμοποιούσε λεκτική και σωματική βία κατά της αδελφής που έτυχε να συμβιώνουν στο ίδιο σπίτι.
Αναφέρομαι στην ενδοοικογενειακή βία κατά την περίοδο της πανδημίας, διότι όλοι λέμε πως σε αυτήν την περίοδο αυξήθηκε η ενδοοικογενειακή βία και ιδιαίτερα η βία κατά γυναικών, όμως στην πράξη δεν απασχόλησε τη δικαιοσύνη στο Κιλκίς, τόσο-όσο συζητήθηκε. Δεν τολμούσαν εύκολα τα θύματα να προσφύγουν ; Δεν ήταν τόσα πολλά τα περιστατικά στο Κιλκίς όσα ακούγαμε να συμβαίνουν αλλού; Δεν το γνωρίζω.
Το τελευταίο δεκαήμερο ήρθαν στο γραφείο μου τρεις περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας. Δυστυχώς οι γυναίκες κακοποιήθηκαν αρκετά. Οι δυο εξ αυτών επειδή δεν είχαν και υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον δεν ήξεραν που να καταφύγουν . Εδώ λοιπόν ερχόμαστε στα συμβουλευτικά κέντρα, στις δομές.
Η μία μάλιστα ήταν εντελώς αδύναμη οικονομικά . Η κατάστασή της ήταν πραγματικά απελπιστική. Και γι’ αυτό έρχομαι εδώ ως δικηγόρος και λέω και τονίζω ότι: Το κράτος παρέχει ουσιαστική προστασία. Η κάθε γυναίκα, όταν φτάνει σε αυτό το σημείο, όταν φτάνουμε στο τελευταίο στάδιο, η οποία δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να πάει σε δικηγόρο που εμπιστεύεται να μιλήσει, για να την υποστηρίξει, μπορεί ευχερέστατα να πάει σε ένα αστυνομικό τμήμα να κάνει άμεσα την καταγγελία, αν υπάρχει και ξυλοδαρμός να πάει και στο Νοσοκομείο και να πάρει τα πιστοποιητικά που θα βεβαιώνουν τι πραγματικά έχει συμβεί, από τη στιγμή που το αδίκημα είναι πλημμέλημα δύναται να συλλάβουν αυτόν που την χτύπησε και επ’ αυτοφώρω και στη συνέχεια να προχωρήσει η όλη διαδικασία σύμφωνα με τον νόμο .
Παρεμβαίνει στο σημείο αυτό η βουλευτής Ειρήνη Αγαθοπούλου και τονίζει ότι η μήνυση κατατίθεται χωρίς παράβολο. Χωρίς καμιά επιβάρυνση..
Συνεχίζει η κ. Πάκα: Φυσικά, κανένα απολύτως. Επίσης αν θέλει να προσφύγει στη Δικαιοσύνη και επιθυμεί να έχει και δικηγόρο κάθε Δευτέρα στο Πρωτοδικείο Κιλκίς παρέχεται νομική βοήθεια τόσο για ποινικές όσο και για αστικές υποθέσεις. Δηλαδή οι γυναίκες (και οι άνδρες διότι εδώ συζητάμε για την οποιαδήποτε μορφή βίας) που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα- κι αυτό αποδεικνύεται από συγκεκριμένα έγγραφα ανάλογα με το εισόδημά τους- ενημερώνονται από τους υπαλλήλους του Πρωτοδικείου, προσκομίζουν μια σειρά εγγράφων και από τον υφιστάμενο κατάλογο δικηγόρων οι οποίοι αμείβονται από το κράτος, διορίζεται ένας από τους δικηγόρους αυτούς και τις/τους υπερασπίζεται. Είναι η δωρεάν νομική βοήθεια, το τονίζω και το αναφέρω. Είναι πολλές φορές που έρχονται στα γραφεία μας άνθρωποι που δεν μπορούν να ανταποκριθούν (σ.σ. οικονομικά), τους καθοδηγούμε να πάνε στο Πρωτοδικείο, εξυπηρετούνται από τους υπαλλήλους, διορίζεται δικηγόρος και στη συνέχεια ακολουθούνται οι δέουσες νομικές ενέργειες .
Γι’ αυτό λοιπόν καταλήγω, επειδή όταν τα θύματα φτάνουν σε εμάς είναι πλέον αργά ( η βία έχει εκδηλωθεί) είναι επιτακτική η ανάγκη να δοθεί έμφαση στην πρόληψη και στην παιδεία . Πρέπει να υπάρξουν οι κατάλληλες δομές.
Σε εμάς φτάνουν γυναίκες απελπισμένες . Πολλές από αυτές μεγάλωσαν σε ένα άρρωστο οικογενειακό περιβάλλον όπου ήταν συνηθισμένη η εικόνα ο πατέρας να χτυπάει τη μάνα, έμαθαν να αποδέχονται την εικόνα αυτή και να τη θεωρούν στη συνέχεια εξίσου φυσιολογική και στη δική τους προσωπική ζωή .
Αυτά κατέθεσε στο τραπέζι του διαλόγου η κ. Καλλισθένη Πάκα. Και σε λίγες γραμμές κατέγραψε το αποτρόπαιο πρόσωπο της βίας κατά γυναικών, της έμφυλης βίας, ιδιαίτερα στην περίοδο της πανδημίας. Γεγονότα και βίαιες καταστάσεις που συμβαίνουν δίπλα μας στη μικρή μας κοινωνία.
Και αξίζουν να προβληματίσουν όλους ως προς τη συμβολή ενός εκάστου στη δημιουργία ενός μετώπου κοινωνικής άμυνας. Με την πρόληψη να προτάσσεται αλλά εξίσου αναγκαία και τη δημιουργία δομών βοήθειας στα θύματα.