Καταχωρίζουμε το πλήρες κείμενο της ομιλίας – τοποθέτησης του ανεξάρτητου βουλευτή Κώστα Κιλτίδη στη Βουλή κατά τη συζήτηση επί του ασφαλιστικού νομοσχεδίου της κυβέρνησης.
«Είναι η πρώτη φορά που απευθύνομαι απ’ αυτό το Βήμα με τη θεσμική πλέον παρουσία ως ανεξαρτήτου Βουλευτή. Ειλικρινά νιώθω και άβολα, γιατί προέρχομαι από μία δοκιμασία, όπου με την ευλογία της αγιοτέρας των αγίων του Ελληνισμού Παναγίας και κατ’ ελάχιστον την ευθυκρισία αυτού του Σώματος, μπορώ να απευθυνθώ σήμερα -και τολμώ να πω- χωρίς να υπάρχει κανένα άλλοθι, κατά απόλυτη έκφραση των ιδεών μου και των πολιτικών μου θέσεων.
Ξεκαθαρίζω εξ αρχής κάτι. Δεν με ενδιαφέρει η εμπιστοσύνη που πιθανόν να ζητήσει ο Πρωθυπουργός για την Κυβέρνηση που κυβερνά σήμερα τη χώρα. Κάτι τέτοιο, με αφήνει ασυγκίνητο. Είμαι, όμως, υποχρεωμένος να κοιτάξω στα μάτια, εν καιρώ ειρήνης την πατρίδα μου, τους Έλληνες πολίτες και να φανώ κατά το δυνατόν χρήσιμος, όπως επιτάσσει το Πολίτευμά μας, σε αυτή την Αίθουσα.
Αγαπητοί συνάδελφοι και κύριε Υπουργέ, κατά τη λειτουργία του Πολιτεύματος και τη δεοντολογία πιστεύω ότι κάθε μείωση των αποδοχών ή συντάξεων μη γνωστοποιηθείσα εγκαίρως, εκ των προτέρων, πρέπει να οδηγεί την εκάστοτε κυβέρνηση σε παραίτηση ή αν δεν οδηγεί σε παραίτηση, πρέπει να οδηγεί τη χώρα σε κυβέρνηση εκτάκτου ανάγκης. Δεν υπάρχει άλλη οδός. Θέτω έτσι εξ αρχής τα πράγματα γιατί απ’ αυτό το Βήμα, Βουλευτής τότε της Νέας Δημοκρατίας, πριν πολλούς μήνες το Φεβρουάριο, είπα παραστατικά στην Κυβέρνηση ότι εφ’ όσον εσείς καταθέτετε ότι τα πράγματα είναι σε αυτήν την τραγική πλέον κατάσταση: να φάμε κάτι από το λίπος μας ή να το φάμε όλο και αν χρειαστεί και κάτι από τις σάρκες μας.
Εφ’ όσον όλοι έχουμε πλέον επίγνωση των προβλημάτων και εφ’ όσον υπάρχει εγγύηση των τραπεζών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, τότε ναι, να βγάλουμε από τις οικονομίες μας όλοι οι Έλληνες με λαϊκό ομολογιακό δάνειο και να στηρίξουμε την πατρίδα μας. Και εφ’ όσον ο Κέυνς και όλοι του παρεμβατισμού, δεν ήξεραν ότι υπάρχει ΕΣΠΑ ή σύμπραξη ιδιωτών και δημοσίου, είναι εγκληματικό σε αυτή τη χώρα να μην προχωρούν τα προγραμματισμένα έργα από την Ευρωπαϊκή Ένωση με μικρή συμμετοχή της χώρας και αυτά των Συμπράξεων Ιδιωτών και Δημοσίου.
Δεν είμαι από αυτούς που αρνούνται τα δύσκολα. Και είναι δεδομένο ότι και από αυτή τη ζωή και από την πολιτική θα προσπαθήσω να φύγω όρθιος. Προσκυνημένος και στα γόνατα, λέω στην ιστοσελίδα μου, δεν πρόκειται να περπατήσω. Και δεν διεκδικώ το αλάθητο ούτε μονοπωλώ τη γνώση και τη σοφία, ούτε είμαι και ο αγιότερος των πολιτικών.
Οφείλατε να οδηγήσετε τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Διότι αυτή την τραγική εικόνα που εμφανίζετε, δεν μου αφήνει εμένα περιθώριο ότι η χώρα δεν είναι πλέον σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Ή κάτι άλλο θέλετε να πείτε και δεν μας το παρουσιάζετε όπως πρέπει.
Είμαι από αυτούς που δήλωσα ξεκάθαρα -και όσο και αν φαίνεται μάταιο και ανθρώπινο καμιά φορά- εμπιστεύομαι απολύτως την πολιτική ηγεσία, τον Υπουργό και τον Υφυπουργό, αυτού του Υπουργείου, χωρίς να χαϊδεύω αυτιά. Πιστεύω ότι είναι από τους ανθρώπους που γνωρίζουν και έχουν και τη συνισταμένη έκφραση του πάθους της πολιτικής με όποια διαφοροποιημένη, αν το θέλετε, αφετηρία ο καθένας μας βρίσκεται μέσα σε αυτήν την Αίθουσα.
Και εξ αρχής τοποθετούμαι θετικά σε αυτό το νομοσχέδιο γι’ αυτούς τους λόγους, της γνώσεως και του πάθους. Γιατί επιτέλους Βουλευτής από το 2000 δεν δίστασα -και τότε αντιπολιτευόμενος το ΠΑΣΟΚ και κατόπιν ευρισκόμενος στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας- να δηλώνω ότι ορισμένα πράγματα, δηλαδή, η μετατροπή δεν πάει άλλο και πρέπει να αρθεί σ’ αυτόν τον τόπο. Είναι πανάρχαιος νόμος. Τον έχω αναφέρει και άλλη φορά. Είναι του Ιαμβλίχου και κατόπιν από τη μαρξιστική θεώρηση. Η ποσοτική συσσώρευση οδηγεί ή θα πρέπει να οδηγεί σε ποιοτική μετατροπή.
Δεν πάει άλλο σε αυτή τη χώρα. Δεν είναι δυνατόν ο κλάδος υγείας των ταμείων να μην είναι κάτι ξεχωριστό. Μπράβο σας που το προχωράτε. Δεν μπορεί να μην υπάρχει ισότητα στην αναπηρία. Δεν μπορεί ο αγρότης με κομμένο το πόδι στο γόνατο να μην παίρνει σύνταξη και ο φτωχός εργάτης του Ι.Κ.Α. να παίρνει. Ισότητα στη δυστυχία, το έχω πει πολλές φορές σε αυτή την Αίθουσα.
Δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχει ισονομία, γιατί ισότητα δεν υπάρχει, μεταξύ γυναικών και ανδρών. Πρέπει να αναγνωρίσουμε τη βιολογική υπόσταση της γυναίκας. Εκεί όπου η εργασία είναι πράγματι δυσβάσταχτη για τη γυναίκα, να φύγει πιο νωρίς.
Αλλά έχω πει από αυτό το Βήμα, για ποιο λόγο η γυναίκα γιατρός θα φύγει πιο νωρίς από εμένα που είμαι γιατρός; Για ποιο λόγο; Ποιος θα δώσει απάντηση στη νέα γενιά; Για ποιο λόγο κάποιος θα παίρνει σύνταξη μεγαλύτερη του μισθού; Για ποιο λόγο κάποιος θα παίρνει σύνταξη κάτω από τα 60, όταν δύο είναι οι παράμετροι οι οποίοι υπάρχουν στο συνταξιοδοτικό, το προσδόκιμο της ζωής και η γήρανση; Όλα αυτά τα τολμάτε, γι’ αυτό και έχω εξ αρχής τη θετική κατάθεση.
Θα πρέπει, όμως, να αναγράψετε ρητώς ότι η πρόβλεψη αφορά μία γενιά, μία εικοσαετία και ότι αναθεωρείται ανά πενταετία. Μόνον έτσι νομίζω ότι μπορούμε να σηκώσουμε την Ελλάδα και τους Έλληνες ξανά εκεί που πρέπει, να ενισχυθεί η γυναίκα εκεί που χρειάζεται, στη γέννα, να καθίσει 2 και 3 χρόνια και ναι, να αναλάβουμε όλοι αυτό το κοινωνικό βάρος για κάθε παιδί που γεννιέται. Προσέξτε ιδιαίτερα τις προτάσεις των πολυτέκνων.
Πρέπει να συνδεθεί η εργασία με την ασφάλιση. Είναι αδιανόητο να μη συνδεθεί. Να υπάρχουν κίνητρα μέχρι τα 35, μειωμένες εισφορές, 35-55 ετών ένα επίπεδο των υψηλών ασφαλιστικών εισφορών, κίνητρα και μετά τα 55 με μικρότερες ασφαλιστικές εισφορές. Ευνομούμενες πολιτείες το έχουν πετύχει.
Κλείνοντας, πιστεύω ότι πρέπει να υπηρετηθούν τρεις αρετές του ελληνισμού, η ελευθερία στη δημιουργία, η δικαιοσύνη -και γιατί όχι κατά την χριστιανική θεώρηση- η αγάπη προς τους συνανθρώπους μας, που έχουμε αποφασίσει να ζήσουμε μαζί.
Αλλά πάνω απ’ όλα, αγαπητοί συνάδελφοι, δεν δέχομαι επ’ ουδενί λόγω σε αυτούς τους Έλληνες να είναι όνειρο η σύνταξη. Όνειρο πρέπει να είναι η δημιουργία στη ζωή, η γεύση αυτής της δημιουργίας. Γι’ αυτό κατ’ αρχήν δίνω θετική ψήφο, αλλά σίγουρα όμως όλες οι άλλες παράμετροι, κύριε Υπουργέ, πρέπει να επανεξεταστούν.»
