Τα μαρμάρινα πορτρέτα, τέλειας ψυχογραφικής απόδοσης είναι έργα τέχνης…ο καλλιτέχνης αφού πήρε την άμορφη μάζα, της έδωσε μορφή και έκλεισε εντός της όλες τις λειτουργίες του νου και της καρδιάς, σκαλίζοντας στη βάση την υπογραφή του όπως πχ «Πραξιτέλης εποίησεν, Καλλισθένης εποίησεν» αποδεικνύοντας πως ο Έλληνας πολίτης είχε προσωπικότητα, είχε ταυτότητα και ήταν μέλος μιας δημοκρατικής κοινωνίας… αντίθετα με τον ανατολίτη που ζούσε υπό το βλέμμα του Δεσπότη, δυνάστη.
Πλάι στα πορτρέτα, τα ηθικά αποστάγματα – διδάγματα - θησαυροί της ανθρώπινης σκέψης των πνευματικών δημιουργών θα αποτελούν ιερά παγκόσμια κειμήλια. Πόσο ρίγος προκαλεί το απόσταγμα του ποιητή Σοφοκλή διά στόματος της Αντιγόνης. «Ούτι συνέχθειν, αλλά συμφιλείν έφυν…» δε γεννήθηκα για να μισώ αλλά για να αγαπώ. Η αγάπη καταργεί χρόνο και τόπο και οδηγεί σ΄ έναν παγκόσμιο ανθρωπισμό…τι είσαι χωρίς αγάπη; «κύμβαλον αλλαλάζον ή χαλκός ηχών…» Άλλο απόσταγμα επίκαιρο είναι αυτό του ιστορικού Ηροδότου: «ουδείς ούτω ανόητός εστίν, όστις πόλεμον προ ειρήνης αιρέεται, εν μεν γαρ τη, παίδες τους πατέρας θάπτουσιν, εν δε τω, οι πατέρες τους παίδας…» ο πόλεμος είναι ένα συνεχές πένθος και καταβαράθρωση…αφού οι πατέρες θάβουν τα παιδιά τους. Οι δυο Παγκόσμιοι πόλεμοι και σήμερα ο Ουκρανικός πόλεμος το βεβαιώνουν. Υπάρχουν κι άλλα αποφθέγματα – διδαχές - που είναι εξίσου σπουδαία. Ωστόσο καλόν είναι να σταθούμε και στις βιογραφίες, απαραίτητες και κατατοπιστικές, όπως αυτή του Ομήρου, τον οποίον διεκδικούν εφτά πόλεις Σμύρνη, Χίος, Κύμη, Κολοφών, Πύλος, Άργος, Αθήνα που φανερώνει πόσο μεγάλη προσωπικότητα ήταν ο επικός αυτός ποιητής της Ιλιάδας και της Οδύσσειας…
Τελειώνοντας ομολογώ πως θαυμάζω το πάθος του ζεύγους για γνώση, τον πόθο τους για μετάγγιση γνώσεως στις γενιές του σήμερα…του σήμερα που πλήττεται από τα πυρά της διαφθοράς, της βίας, του εγκλήματος και της σήψης.
Τους συγχαίρω γιατί αγαπούν τον άνθρωπο, γιατί μας χάρισαν μία ωραία Ιθάκη…ένα ταξίδι στο παρελθόν…και μας θυμίζουν τους στίχους του ποιητή Καβάφη: «σαν πας στον πηγαιμό για την Ιθάκη να εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος…» ο δρόμος της γνώσης.
Να συγχαρώ τέλος τη «Φάρμα Κουκάκη ΑΕ» για την ευγενική χορηγία της και το δημοσιογραφικό συγκρότημα Πρωϊνής και Ειδήσεων για τη φιλοξενία τους…
Καλή χρονιά.