Είχαμε γράψει για την πολύχρονη και γόνιμη διαδρομή του Κ. Ραμπίδη στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση του νομού, ως δάσκαλος, ως πρόεδρος του Συλλόγου Δασκάλων, ως σχολικός σύμβουλος και ως προϊστάμενος-διευθυντής. Προχθές λοιπόν ο κ. Ραμπίδης «έκλεισε» αυτήν την πορεία προλογίζοντας μια υπέροχη παράσταση του 2ου Δημοτικού Σχολείου Κιλκίς –όπου υπήρξε και διευθυντής του- στο μικρό θεατράκι του Πάρκου-Κήπου, εγκαινιάζοντας ουσιαστικά και το νέο χώρο με την πρώτη εκδήλωση σ’ αυτόν και με την παρουσία εκατοντάδων πολιτών.

Για Πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ τον περιμέναμε…
Μετά τα όσα πέρασε η ΔΗΜΑΡ με το πατατράκ των προηγούμενων εκλογών, την εσωκομματική κρίση και την ένδοια στελεχών που έχει, για Πρόεδρο τον περιμέναμε να εκλεγεί τον Χρήστο Σπίγκο και όχι στην 39η θέση επί 80 εκλεγέντων. (προφανώς όλα τα στελέχη που έμειναν σε ολόκληρη την Ελλάδα εκλέχθηκαν.)
Ενώ στο δικό μας κόμμα…ένα περίπου αιώνα «τρώνε» κάνοντάς μας γενοκτονία η αντίδραση και οι διασπάσεις μας και τα στελέχη πληθαίνουν. Να σκεφθείτε ότι στέλνουν εμπειρότατα και πολύπειρα στελέχη σε φορείς όπως η ...Ειρήνη, η Αντίσταση, οι Γυναίκες για να… «αδειάζει» ο τόπος και να έρχονται οι νεότεροι (αυτό βέβαια είναι καλό).
Σημειωτέον ότι από το 15ο Συνέδριο (1996) μέχρι το τελευταίο έχει ανανεωθεί η Κ.Ε. κατά 70% περίπου. Λερναία Ύδρα ρε παιδί μου…
Έχασε έτσι μια ακόμη μια ευκαιρία ο Σπίγκος, μετά από αυτή να εκλεγεί βουλευτής, όταν έφυγε από τον ΣΥΝ.
Χρήστο μου, ξέρεις ότι αστειεύομαι κάνοντας χιούμορ. Ξέρεις πόσο σε συμπαθώ πολύ και ξέρω ότι δεν σε ενοχλούν  αυτά. Εξάλλου, εμείς οι ...δεινόσαυροι Κουκουέδες είμαστε και για αοίκα πράγματα. Όπως είπε και ο Τερζίδης: «Τον τρελόν ατ’ κανείς κι θέλ’ να χάνια τον. Ούλ εθέλνα τον».
Κώστας Πινέλης