Ως γνωστόν οι υποψήφιοι δήμαρχοι, κατά πως δηλώνουν, είναι όλοι ανεξάρτητοι, έχουν πολιτικά πιστεύω, αλλά δεν υπακούν τυφλά στο κόμμα τους και επομένως απευθύνονται στο σύνολο τω πολιτών για αν αντλήσουν ψήφους.
Μέχρι εδώ όλα είναι θεμιτά. Αλλά τότε γιατί διαγκωνίζονται ποιος θα λάβει το χρίσμα του κόμματος στο οποίο πιστεύει;
Δηλώνεις ότι κατέρχεσαι και είτε λάβεις στήριξη είοτε όχι δίνεις τη μάχη.
Αλλιώς δηλώνεις ότι θέτεις την υποψηφιότητά σου στη διάθεση του κόμματος για να αποφασίσει εκείνο.
Καθαρές κουβέντες λοιπόν και καθαρή σχέση με τους πολίτες – ψηφοφόρους.
Να ξέρουν αν εκείνον που επιλέγουν είναι κομματικός υποψήφιος ή όχι.
Και με τον χωροφύλαξ και με τον Αστυφύλαξ κομμάτι δύσκολο φαντάζει. Και κομματικά νομιμόφρονες δηλαδή και διαπρύσιοι κήρυκες της ανεξαρτησίας τους.
Και στους υπολογισμούς τους να συγκαταλεχθεί και το παρακάτω εύρημα όλων των δημοσκοπήσεων: Δεν είναι και στα πολύ χάι τους τα κόμματα στη συνείδηση των πολιτών. Οπότε ενδεχομένως να μην συμφέρει το χρίσμα και η βάφτισή τους.
Και αναλόγως να πράξουν.