«Πως σου επέτρεψαν να μπεις; Κανονικά απαγορεύεται η είσοδος σε πολιτικά μαμούθ και δεινόσαυρους» πείραξα τον έτερο Καππαδόκη της Αξιούπολης, τον Τάκη Περπερίδη.
Ήταν μια καλή ευκαιρία η επίσκεψη του Σκανδαλίδη να ξαναβρεθούν στελέχη του ΠΑΣΟΚ από τη δεκαετία του ’79 και ’80.
Γέλασε ο Τάκης και εις επίρρωση της διαπίστωσης ρώτησε για την υγεία μου.
Εμ, άμα καβατζάρεις για τα καλά τα πενήντα, μπαίνει στην καθημερινή έννοια σου και η …υγεία.

Καμιά φορά πέφτει έξω…
Ήταν εκεί κι ο Παναγιώτης Φλωρίδης κι όπου ζει και αναπνέει ο Παναγιώτης ευδοκιμεί και το πολιτικό ανέκδοτο.
Ένα που μας αφηγήθηκε στο …φτερό, το παραδίδω στην κρίση σας.
Ζούσε στο Σταυροχώρι ένας θυμόσοφος, με θητεία και στον Πειραιά εξ ού και η βαριά προφορά του λόγου του.  Παρέα του μόνιμη και καθημερινή  ένας δεξιός.
Μόλις είχε ανέλθει το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, στις αρχές της δεκαετίας του ΄80 κι ο δεξιός δεν έχανε ευκαιρία μετά την πολιτική του ανάλυση να αποφαίνεται βροντωδώς στην παρέα του. « ‘Όπου νάναι, σε έξι μήνες το πολύ πέφτει τα ΠΑΣΟΚ.»
Τον άκουγε ο θυμόσοφος φίλος του που ήταν και ..κάργα ΠΑΣΟΚ και δεν αντιδρούσε.
Πέρασε το εξάμηνο, πέρασαν τα δίχρονα, κι ο δεξιός το βιολί του «Όπου νάναι, το πολύ σε ένα χρόνο πέφτει το ΠΑΣΟΚ» τσιμουδιά ο θυμόσοφος, άκουγε καρτερικά τις προβλέψεις - ευχές του φίλου του χωρίς να σχολιάζει.
Το ίδιο βιολί συνεχιζόταν καμιά 20αριά χρόνια και κάπου εκεί προς το τέλος του αιώνα ο θυμόσοφος αποφάσισε να …τελειώσει το δεξιό φίλο του.
Κι εκεί που ο φίλος του εξηγούσε πως εξάπαντος  το πολύ σε ένα  χρόνο το ΠΑΣΟΚ θα πέσει, το διέπραξε: «Εσύ Παναγιώτη καμιά φορά πέφτεις έξω» του είπε.
Κι όσοι τους άκουσαν ακόμα γελάνε στο Σταυροχώρι.