Σύμφωνα με πληροφορίες μας, όπως μας τις μετέφερε ο κ. Δημήτρης Βουλγαράκης, φαίνεται ότι ρυθμίζεται το εργασιακό καθεστώς των συμβασιούχων στο Κοινωνικό Κέντρο Στήριξης Κιλκίς.

Τελικά το Κιλκίς καθορίζει εν πολλοίς και δυσανάλογα με τον πληθυσμιακό του μέγεθος τις πολιτικές εξελίξεις στην χώρα. Με υπουργούς, πτώσεις κυβερνήσεων,  διαγραφές, διαγραφές επί διαγραφών, πολιτικές ζυμώσεις για δημιουργία νέων σχημάτων
….
Αλλά ούτε νέα πολιτικά κόμματα μπορούν να υπάρξουν χωρίς Κιλκισιώτη. Ιδού που το «κόμμα» των ανεξάρτητων βουλευτών έχει έντονη κιλκισιακή σφραγίδα. Επικεφαλής της Κ.Ο. του όγδοου κόμματος στη Βουλή είναι ο Θόδωρος Παραστατίδης.
Πως λέμε: χωρίς Γιάννη σπίτι δεν στεριώνει; Κάπως έτσι και «πολιτικό τζέρτζελο χωρίς κιλκισιώτη δεν νοείται».
Θόδωρε σιδηροκέφαλος και εις ανώτερα!

Κι επειδή τα τουρκικά σίριαλ κατακυρίευσαν την ελληνική τηλεόραση με αποτέλεσμα να μάθουμε φαρσί τη γλώσσα της γείτονος, ας τα εξασκήσουμε: Ζορ γκελντί …για κάποιους που μέχρι τώρα δεν ήταν στο κάδρο.
Έτσι γενικώς λέμε.

Όπως ζόρια τραβάνε και σε μια υπηρεσία όπου φαίνεται πως ξεχείλωσε η …κάλτσα αφού πέντε έξι ελεγκτές ξεσκονίζουν πια τα πάντα και Κύριος οίδεν τι θα βρούν
Ας πρόσεχαν

Ας το ξανασχολιάσουμε, μήπως και ιδρώσει κανένα αυτί. Δεν είναι δυνατόν σήμερα, με τη φτώχεια που δέρνει τη χώρα μας, μ’ έναν στους τέσσερις Ελληνες στην ανεργία, με τους νέους να αναζητούν δουλειά στα ξένα, με τα καταστήματα να κλείνουν το ένα μετά το άλλο, το υπουργείο Παιδείας να μην έχει απαγορεύσει τις μαθητικές εκδρομές στο εξωτερικό, η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας και οι εκπαιδευτικοί μας να μην έχουν παρέμβει ακόμη.
Και το τελευταίο ευρώ που έχουμε, πρέπει να παραμένει στη χώρα μας. Μήπως και ξαναδώσουμε δουλειά σε έναν άνεργο νέο, μήπως και κρατήσουμε ανοιχτό ένα κατάστημα, μήπως…
Είναι κι αυτό μια μορφή… πατριωτισμού, αγαπητά παιδιά, αγαπητοί καθηγητές, αγαπητοί γονείς!

Ακόμη ένα τέκνο του Κιλκίς, ο Γουμενισσιώτης Αντώνης Λιάπης, ανέλαβε διευθυντής στην Αστυνομική Διεύθυνση Κιλκίς, συνεχίζοντας μια πολύ καλή παράδοση.
Ο κ. Λιάπης δεν είναι απλά κιλκισιώτης, αλλά γνωρίζει όσο κανείς άλλος την Αστυνομική Διεύθυνση, το νομό και τους ανθρώπους του, αφού πέρασε από όλες τις… μάχιμες θέσεις της Διεύθυνσης.
Στο παρελθόν είχαμε ακόμη μια τέτοια περίπτωση, με την εξαίρετη διαδρομή του Παύλου Θωμαΐδη, τον οποίο ο λαός του Κιλκίς τον τίμησε στη συνέχεια, αναδεικνύοντάς τον πρώτο Περιφερειακό Σύμβουλο.

Λυπούμαστε που δεν μπορούμε να μεταδώσουμε επακριβώς τη θέση της τοπικής εκκλησίας και του Μητροπολίτη κ. Εμμανουήλ στο θέμα που ανέκυψε στον Καμπάνη.
Δεν είναι δική μας η ευθύνη, αλλά του Σεβασμιώτατου. Ο οποίος και μόνο στο άκουσμα ότι δημοσιογράφοι ζητούν να παραστούν στη συνάντησή του με αντιπροσωπεία ενοριτών, εξερράγη.
Ας κρίνουν οι αναγνώστες τη στάση του.

Επομένως αν κάνουμε ρεπορτάζ στο χωριό με τους διαμαρτυρόμενους κατοίκους και γράψουμε όσα καταλογίζουν στον Μητροπολίτη, δεν θα φταίμε εμείς που θα μεταφέρουμε μόνο τη θέση των διαμαρτυρόμενων. Αφού οι …ορθόδοξοι δεν θέλουν δημοσιογράφους στα γραφεία τους.
Και θυμόμαστε τώρα τη στάση του μακαριστού κυρού Απόστολου…
Όπως λέμε: καμιά σχέση.

Φίλος από τα παλιά, στέλεχος της αντιπεριφέρειας τηλεφώνησε για να εκφράσει μια διαφορετική εκτίμηση για την αιτία που πλημμυρίζει η Αρτζάν.
Γράψαμε με αφορμή τις τελευταίες πλημμύρες ότι η Πολιτεία δεν φρόντισε να θωρακίσει με αντιπλημμυρικά φράγματα στο Σελιμλή και στον Αγιάκ την πεδιάδα  της Αρτζάν.
Είναι μια ιστορία που ξεκινά από τη δεκαετία τ6ου ’80 όταν και εκπονήθηκαν  προμελέτες για τα δυο φράγματα, πέρασαν οι χρόνοι και στη δεκαετία του ’90 οι εν λόγω προμελέτες επικαιροποιήθηκαν λόγω της ξηρασίας και της μείωσης της παροχής νερού των εν λόγω ρεμμάτων. Και από καιρού εις καιρόν επανέρχονται είτε ως υποσχέσεις πολιτικών φορέων, είτε ως υποτιθέμενες προτάσεις για ένταξη σε προγράμματα.
Αυτά για να γνωρίζετε εν ολίγοις την προϊστορία του θέματος.
***
Ο φίλος μηχανολόγος μηχανικός λοιπόν έχει διαφορετική προσέγγιση. Εκτιμά ότι και μόνο με τη λειτουργία των μηχανοστασίων και των ηλεκτροστροβίλων  θα ήταν επαρκής η αντιπλημμυρική θωράκιση της Αρτζάν. Υπενθυμίζουμε ότι τα μηχανήματα αυτά υπήρχαν και λειτουργούσαν στην Αρτζάν αλλά εδώ και κάμποσα χρόνια (πρέπει να ήταν αρχές της πρώτης δεκαετίας του 2000) καταστράφηκαν και κλάπηκαν από τους αγνώστους επιδρομείς. Και έκτοτε συνεχώς εντάσσονται σε προγράμματα και ποτέ δεν αγοράστηκαν και τοποθετήθηκαν ώστε να λειτουργήσει πλήρως και το αρδευτικό δίκτυο της Αρτζάν αφού με τις τουρμποαντλίες αυτές, πέραν της πίεσης των πλημμυρικών νερών προς τον Αξιό, προβλέπεται να μεταφέρεται και νερό από τον Αξιό προς τη λιμνοδεξαμενή.  
Καταγράφουμε τη θέση του και ειδικού άλλωστε φίλου μηχανολόγου μηχανικού με μία μόνο επισήμανση: Η ανάγκη κατασκευής των δυο φραγμάτων δεν αναιρεί την επείγουσα αναγκαιότητα προμήθειας και εγκατάστασης των τουρμποαντλιών. Ακόμα και αν δεχθούμε ότι είναι σε θέση να διώξουν τα πλημμυρικά νερά, η κατασκευή των δυο φραγμάτων θα έχει ευρύτερες θετικές συνέπειες στην περιοχή. Διότι θα μπορούν να λειτουργήσουν – χωρίς ενεργειακό κόστος- και ως αρδευτικά έργα και ως φιλοπεριβαλλοντικές οικολογικές παρεμβάσεις σε μεγάλο τμήμα του νομού.

Κυκλοφόρησε το δίτομο βιβλίο του τοπογράφου μηχανικού Θανάση Βαφειάδη «Χρονικό του Κιλκίς 1913-1940». Αναλυτική βιβλιοπαρουσίαση θα κάνουμε ύστερα από λίγες ημέρες, όταν και θα ολοκληρώσουμε την ανάγνωση του βιβλίου.
Ένα μόνο αρχικό σχόλιο λοιπόν κρίνουμε ως απολύτως απαραίτητο: Εφεξής κανείς δεν θα μπορεί να ισχυριστεί ότι γνωρίζει επαρκώς την τοπική ιστορία αν δεν έχει μελετήσει το έργο αυτό.
Ξέρουμε ότι οι καιροί είναι δύσκολοι, αλλά εν ανάγκη κόψτε από το ψωμί σας, που λέει ο λόγος, και φροντίστε να το αγοράσετε.
Είναι αυτό που λέμε «μνημειώδες έργο» για το νομό μας.
Περισσότερα λίαν προσεχώς