Σύμφωνα με την κείμενη  νομοθεσία οι πρατηριούχοι υγρών καυσίμων κάθε φορά που αλλάζουν τις τιμές οφείλουν να ενημερώνουν τη σχετική ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου Τιμών ώστε κάθε καταναλωτής – οδηγός να δύναται, μπαίνοντας στην ιστοσελίδα, να ενημερώνεται για τις τιμές στην περιοχή του.
Μάλιστα προβλέπεται πως οι παραβάτες τιμωρούνται με πρόστιμα 1000 ευρώ.
Την Τρίτη λοιπόν επιχειρήσαμε να μπούμε στην ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου Τιμών. Πατήσαμε ν. Κιλκίς, δήμος Κιλκίς, πόλη Κιλκίς και ω του θαύματος: Πέντε όλα κι όλα πρατήρια είχαν ενημερώσει για τις τρέχουσες τιμές τους και από αυτά τα τέσσερα είχαν τιμές της περασμένης εβδομάδας.
Προς τι η περιφρόνηση στους νόμους του κράτους και εν τέλει στον καταναλωτή;
Αν επιβληθούν πρόστιμα θα αρχίζουν να φωνάζουν. Γιατί δεν συμμορφώνονται λοιπόν;

Επειδή το θέμα των απορριμμάτων λίαν συντόμως θα απασχολήσει τους νέους δημάρχους, θα ήταν φρόνιμο οι όποιες κινήσεις να γίνουν κατόπιν συνεννόησης των δυο δημάρχων Ευάγ. Μπαλάσκα και Θαν. Λαπόρδα.
Διότι το μοντέλο της  περασμένης τετραετίας όχι απλά δεν λειτούργησε, αλλά απέτυχε και παταγωδώς. ΧΥΤΑ δεν κατασκευάστηκε στην Παιονία,  η εναλλακτική λύση που υποτίθεται θα ήταν ο ΧΥΤΑ της Μαυροράχης απορρίφθηκε άνευ επαίνων και ουσιαστικά τα σκουπίδια «κρύφτηκαν» στο χαλί.
Τώρα οι δυο παλιοί συνεργάτες (αντινομάρχης του κ. Μπαλάσκα διετέλεσε ο κ. Λαπόρδας και συνεργάτης του στο Ν.Σ) θα αποδείξουν αν μπορούν να χειριστούν θέματα που καίνε και ξεσηκώνουν αντιδράσεις.

Σιγά τα ωά. Πιάστηκε λέει ένας καταστηματάρχης του Κιλκίς επειδή είχε εγκαταστήσει το λογισμικό στον ηλεκτρονικό του υπολογιστή με το οποίο ασκούνταν οι πελάτες του στο τυχερό παιχνίδι, γνωστότερο ως «φρουτάκια»
Ας κατατεθεί πρώτα και ψηφιστεί το νομοσχέδιο νομιμοποίησης και τότε θα δείτε δράση.
Τω νομίμων, των ημιπαρανόμων, των εντελών παρανόμων και των προστατών τους  σε όλα τα επίπεδα.
Ε, ρε γλέντια που έρχονται…

Ποιο είναι το οικονομικό και κοινωνικό προφίλ της χώρας που επέτρεψε να συμβεί η χειρότερη οικονομική  κρίση εν καιρώ ειρήνης (η χρεοκοπία του 1897 συνέβη μετά τον ατυχή ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, ενώ η κρίση ντου 1929 δεν άγγιξε την χώρα μας σε τόσο βαθμό εξαιτίας της εντελώς περιφερειακής – και περιθωριακής- παρουσίας της στον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη ) από την σύσταση του νεοελληνικού κράτους;
Κατά την ταπεινή μας άποψη η κραυγαλέα έλλειψη της εθνικής αστικής τάξης. Σε όσες χώρες ολοκληρώθηκε ο καπιταλισμός και σταδιακά δημιουργήθηκε η αστική τάξη, λειτούργησε και ως ασφαλιστική δικλείδα σε εκτροπές της οικονομικής πολιτικής, όπως αυτή που μας οδήγησε στο  τωρινό χάος.
* * *
Για να μιλήσουμε παραδειγματικά ώστε να γίνουν καλύτερα αντιληπτά τα παραπάνω,    σε μια χώρα όπως η Αγγλία ή η Γερμανία ή η Γαλλία θα ήταν αδιανόητο να εκτραπεί η οικονομία σε ελλείμματα της τάξης του 15% χωρίς την αντίδραση των τμημάτων εκείνων της εθνικής αστικής τάξης που βιώνουν και τον ιστορικό τους ρόλο. Οι φωνές που θα υψώνονταν θα ήταν επαρκείς για να τροχοπεδήσουν την εκτός λογικής πορεία της οικονομίας, λόγω του κύρους όσων θα μιλούσαν.
* * *
Σε ετούτη την χώρα, ακόμα κι ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, ο θεσμικός τοποτηρητής της οικονομικής κατάστασης της χώρας, νοιώθει αδύναμος ή άτολμος να υψώσει φωνή – δημόσια πάντα- ακόμα κι όταν η χώρα οδηγείται σε γκρεμό.
* * *
Τι υπάρχει σ’ αυτήν την χώρα ως αστική τάξη; Δυστυχώς ένα σώμα πλουσίων που είτε συναρτά τα συμφέροντά του από εισαγωγές, είτε από τα δημόσια έργα και προμήθειες και ελάχιστα από την εθνική παραγωγή. Οι ελάχιστοι εθνικοί παραγωγοί που έχουν συνείδηση του ρόλου τους συνιστούν την μειοψηφία που όταν ασκεί το ρόλο της ενίοτε λοιδορείται. Ποιος θα ξεχάσει τη δήλωση, τέλη ’70 αρχές ’80 του κλωστοβιομήχανου Μουζάκη που περηφανευόταν για το γεγονός ότι κατείχε την πρώτη θέση στον κατάλογο των υψηλότερα φορολογούμενων Ελλήνων; Αλλά αυτή η στάση ήταν πάντα μειοψηφιική. Όταν υπάρχουν Συνέλληνες που διαθέτουν εκατομμύρια ευρώ σε καταθέσεις και δηλώνουν εισόδημα μικρότερα από ενός συνταξιούχου ώστε να εισπράττουν ακόμα και το επίδομα των 200 και 300 ευρώ, τότε κάτι  πολύ σάπιο υπάρχει σε αυτήν την τάξη που ψευδεπίγραφα φέρει στην Ελλάδα τον  τίτλο της αστικής τάξης.
* * *
Γιατί τα θυμηθήκαμε όλα τούτα τα περίεργα; Σαν ένα φόρος τιμής σε έναν Ευπατρίδη Έλληνα, τον  Χρήστο Λαμπράκη που έφυγε πριν ένα χρόνο από τη ζωή. Και το κενό του είναι τεράστιο και δυσαναπλήρωτο.
Όταν μερικοί από τους πλουσιότερους Έλληνες έχουν ως μόνη έγνοια πως θα στείλουν τα αφορολόγητα ευρώ τους στις τράπεζες της Ελβετίας ή πως θα αγοράσουν ακριβά σπίτια στο Λονδίνο ή στην καλύτερη περίπτωση ανάβουν φωτιές στα γήπεδα της χώρας, είναι περισσότερο από ευκρινής η απουσία του Χρήστου Λαμπράκη από το δημόσιο λόγο και τη δημόσια δράση στις δύσκολες συνθήκες που βιώνει η χώρα.
Θεοφύλακτος Παγλαρίδης

Μέρες που είναι αρμόζει και λίγο τσίπουρο και λίγος μεζές και λίγη κουβεντούλα… Κι αν βγάλουμε και καμιά είδηση ακόμα καλύτερα. Αλλά που τέτοια μπερεκέτια… Κάποτε ήταν ο Κώστας Κιλτίδης που τα οργάνωσε και συνήθως πάντα είχαμε να γράφουμε καμιά εβδομάδα – τουλάχιστον σχόλια.
Τώρα και μετά την ανεξαρτητοποίηση, ούτε φωνή, ούτε ακρόαση.
Και να πείτε πως είναι και τσιγκούνης…

Γραφεία ψάχνουν για να στεγαστούν  τα στελέχη της  Ντόρας Μπακογιάννη και της Δημοκρατικής Συμμαχίας στο Κιλκίς.
Απαραίτητη προϋπόθεση: Τα γραφεία να βρίσκονται επί της 21ης Ιουνίου.
Άντε, μπας και δούμε και ποιοι θα στελεχώσουν τη Νομαρχιακή του κόμματος. Διότι επί του παρόντος, η Δημοκρατική Συμμαχία θυμίζει κόμμα υπό εχεμύθειαν.

Όταν ανακοινώθηκε η υποψηφιότητα του Χρήστου Γκουντενούδη, ως αντινομάρχη Κιλκίς, είχαμε γράψει πως με την εκλογή του ο Χρήστος θα έχει μια εξαιρετική θητεία. Κι αυτό το πιστεύουμε, γιατί το στηρίζουμε στη γνώση που έχουμε για το πρόσωπό του, τις ικανότητες και το ήθος του.
Ο Χρήστος Γκουντενούδης, πρώην αντινομάρχης, από 1η Ιανουαρίου θα βρίσκεται στο γραφείο του, στο κτήριο της Νομαρχίας, στη θέση που μέχρι σήμερα κάθονταν ο νομάρχης, Βαγγέλης Μπαλάσκας.
Και απ’ ότι μας είπε ο πρώτος αντιπεριφερειάρχης Κιλκίς, πηγαίνει με περίσσια όρεξη για δουλειά κι ας έχει ν’ αντιμετωπίσει κι αυτός τη δύσκολη οικονομική κατάσταση που αντιμετωπίζει η χώρα και κατ’ επέκταση και η Αυτοδιοίκηση.
Ευχόμαστε αλλά και το ελπίζουμε και ο θεσμός της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης και η θητεία του Χρήστου Γκουντενούδη νάναι πετυχημένη, για το καλό του τόπου μας και των ανθρώπων του.

Ο πρώην υπουργός, Σάββας Τσιτουρίδης, δεν περιορίστηκε μόνο στις ευχές για ταχεία ανάρρωση προς τον εκδότη μας, Κώστα Τερζενίδη, μετά τη δύσκολη εγχείρηση του τελευταίου στη μέση.
Ο Σάββας εξεδήλωσε την επιθυμία, να αναπληρώσει τον εκδότη μας στα δημοσιογραφικά του καθήκοντα, για όσο χρειάζεται, και μάλιστα ως… εθελοντής, αφιλοκερδώς!
Αν έχεις φίλους, διάβαινε…

Ο δικηγόρος Γιώργος Γεωργαντάς, άξιο τέκνο της Αγίας Παρασκευής και του Λεκανοπεδίου Μουριών, βρέθηκε προχθές στη Χριστουγεννιάτικη γιορτή του δημοτικού σχολείου Μουριών, υποδεχόμενος τον Πρόεδρο της Βουλής, Φίλιππο Πετσάλνικο, που επέλεξε το ακριτικό σχολείο για να μοιράσει δώρα στους μικρούς μαθητές.
Ο Γ. Γεωργαντάς σε όλη του την πολιτική και επαγγελματική του διαδρομή (ως μάχιμος δικηγόρος) στάθηκε και στέκεται δίπλα στους κατοίκους του Λεκανοπεδίου και οι τελευταίοι το εκτίμησαν και το εκτιμούν.
Γι’ αυτό και ο Γιώργος, ως οικοδεσπότης του Λεκανοπεδίου, δεν μπορούσε να μην υποδεχθεί τον Πρόεδρο της Βουλής, πέρα και πάνω από κόμματα, σεβόμενος το πρόσωπο που εκπροσωπεί το θεσμό.

Στη γενική μαυρίλα, να εξάρουμε και τα ελάχιστα θετικά. Εν προκειμένω ΕΝΑ θετικό. Φέτος για πρώτη φορά ύστερα από πολλά χρόνια οι αγρότες μας πληρώθηκαν τις επιδοτήσεις πριν τις γιορτές. Και μάλιστα το 50% καταβλήθηκε στο τέλος Οκτω βρίου.
Αν συγκρίνουμε την φετινή εξέλιξη με κάτι μαύρες χρονιές που η εξόφληση γινόταν μετά το Πάσχα, το συμπέρασμα που αβίαστα προκύπτει είναι πως έγινε σχεδόν ένα μικρό θαύμα.
Λέμε τα στραβά, να πούμε και το ΕΝΑ καλό.