Το Σάββατο, λοιπόν, είναι η καταληκτική ημερομηνία κατάθεσης υποψηφιοτήτων για την εκλογή του υποψήφιου δημάρχου της νέας δημοτικής κίνησης «Αλλά… ΖΩ» του δήμου Κιλκίς, ενώ στις 2 Φεβρουαρίου τα μέλη της κίνησης θα ψηφίσουν για τον επικεφαλής της.
Καλές και άγιες οι «άμεσες δημοκρατίες» αλλά έχουν κι αυτές τα ελαττώματά τους. Να θυμίσω, πως παλιά, όταν τα κόμματα ήταν ισχυρά και οι τοπικές οργανώσεις αποφάσιζαν με συνελεύσεις-ψηφοφορίες των μελών, είχαμε μια τύπου «άμεση δημοκρατία». Κι αυτό γιατί οι υποψήφιοι έγραφαν και κουβαλούσαν τα μέλη στη συνέλευση και φθάναμε στο σημείο σε μια μικρή κοινότητα ή δήμο να ψηφίζουν πάνω από 100 μέλη-δημότες για τον υποψήφιο δήμαρχο που θα στήριζε το κόμμα.
Απλά, πάντα θα υπάρχει ο κίνδυνος μαζικών εγγραφών σε ένα κόμμα, σε μια παράταξη, σε ένα σύλλογο ή φορέα, για τον έλεγχο του αποτελέσματος μιας ψηφοφορίας. Ιδιαίτερα τώρα, που οι δήμοι είναι μεγάλοι και οι δημότες δεν γνωρίζονται και μεταξύ τους, είναι πιο δύσκολο ακόμη και να καταλάβεις γίνεται ή έγινε μια τέτοια προσπάθεια.
Δεν θα ήταν καθόλου δύσκολο σε έναν παράγοντα που επιθυμεί την υποψηφιότητα να «δυναμώσει» τη δημοτική παράταξη, παρακινώντας και εγγράφοντας σ’ αυτήν καμιά 50αριά δημότες από όλο το δήμο.
Μπορεί;
Βεβαιότατα.
Εκλέγεται υποψήφιος δήμαρχος;
Το πιθανότερο.
Εχει και η άμεση δημοκρατία τους κινδύνους της!
Κ.Τ.