Η ανάφλεξη που προκλήθηκε στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κιλκίς που είχε ως παρενέργεια την αποχώρηση των συμβούλων της μείζονος μειοψηφίας είναι χαρακτηριστική του λιποβαρούς διαλόγου που διεξάγεται στο σώμα.
Είναι δυσάρεστο να διαπιστώνει κανείς ότι ένα θέμα στο οποίο εν τέλει δεν υπήρξε οποιαδήποτε επί της ουσίας διαφορά,- ηλεκτροδότηση ενός κτηνοτρόφου από παροχή του γηπέδου Πεδινού- αποδείχτηκε ικανό να ανταλλαγούν φραστικές επιθέσεις πολλών ντεσιμπέλ, να αποχωρήσουν ακόμα και πολίτες που πήγαν μέσα στην κάψα του καλοκαιριού να παρακολουθήσουν τη συνεδρίαση, να αποχωρήσουν οι σύμβουλοι μιας παράταξης…
Και να επρόκειτο περί ενός θέματος επί του οποίου θα καταγράφονταν οι διαφορετικές προσεγγίσεις, η διαφορετική πολιτική των παρατάξεων, χαλάλι και η ένταση, που λέει ο λόγος.
Να αντέλεγαν περί της πεζοδρόμησης της 21ης Ιουνίου, περί του σχεδίου πόλης, του ελλείμματος δημόσιων χώρων προορισμένων για δημόσιες λειτουργίες, των ελλειμμάτων σε υποδομές όπως δικαστικό μέγαρο, νοσοκομείο κ.ο.κ θα καταλάβαινε ο κόσμος.
Αντιλαμβάνονται  άραγε πως όταν ο «κόσμος καίγεται» κι αυτοί μαλώνουν περί «όνου σκιάς», κατ’ ουσίαν προκαλούν την κοινή γνώμη;