Αλλά η συλλήβδην απόρριψη των Πολιτικών της χώρας θέτει ερωτήματα πολύ σοβαρότερα από όσο φαίνονται σε πρώτη ανάγνωση.
Οι Πολιτικοί δεν είναι όλοι ίδιοι.
Και είναι εκ του πονηρού η γενίκευση.
Οι Πολιτικοί της χώρας δεν αυτοδιορίστηκαν ούτε τους διόρισε κάποια εξωτερική δύναμη.
Οι πολίτες τους εξέλεξαν και τους εξουσιοδότησαν να χειρίζονται τις υποθέσεις τους, την τύχη τους.
Οι Πολιτικοί δεν είναι ισόβιοι ώστε να έκαναν το λάθος οι πολίτες και να τους εξέλεξαν και να μην μπορούν να απαλλαγούν από αυτούς.
Επομένως όσοι συλλήβδην αποδοκιμάζουν τους Πολιτικούς της χώρας οφείλουν να προσθέτουν, αν έχουν τη γενναιότητα, τι προτείνουν.
Αν δεν είναι οι Πολιτικοί εκείνοι που θα χειριστούν π.χ. τα εθνικά μας θέματα, ποιοι να είναι και με ποιο τρόπο και ποιος θα τους δώσει την σχετική εξουσιοδότηση.
Τι απομένει άραγε αν παρακαμφθεί η βούληση (επιλογή) των πολιτών στην αντιπροσώπευσή τους στο Εθνικό Κοινοβούλιο;
Να υπενθυμίσουμε τους Συνταγματάρχες του 1967 οι οποίοι στο όνομα της εθνικοφροσύνης κατακρεούργησαν τον εθνικό κορμό με την έκτοτε αιμάσσουσα Κύπρο;
Ας περιοριστούμε στην εκδοχή της αφελούς προσέγγισης.
Αποκλείοντας την εκ του πονηρού συλλήβδην αποδοκιμασία των Πολιτικών.
Προτείνοντας περισσότερη προσοχή.
Θ.Π.
