espa pkm

Σάββατο, 11 Απριλίου 2026, 5:31:26 πμ
Τετάρτη, 01 Απριλίου 2015 22:00

Παιδιά και αποπαίδια…

Αποφύγαμε να δημοσιεύσουμε το ρεπορτάζ που ακολουθεί στο φύλλο της Τετάρτης επειδή υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να εκληφθεί ως Πρωταπριλιάτικο. Κι όμως είναι αληθινό, όπως αληθινή είναι και η κοροϊδία που εισπράττουν από την επίσημη Πολιτεία χιλιάδες κάτοικοι του νομού.


Ενενήντα χρόνια μετά την εγκατάσταση των προσφύγων και στις υπηρεσίες του Κιλκίς υπάρχουν 2.000 φάκελοι με αιτήσεις προσφύγων δεύτερης και τρίτης γενιάς που ζητούν να τους αποδοθούν οι τίτλοι κυριότητας για οικόπεδα (αλλά και χωράφια) που δόθηκαν στους πρώτους πρόσφυγες με τα περίφημα «πρωτόκολλα αποκατάστασης προσφύγων»!
Στη Γουμένισσα όπου εντοπίζεται και το εντονότερο πρόβλημα περισσότεροι από 300 ανατολικορωμυλιώτες πασχίζουν από χρόνια να βρουν το δίκιο τους. Από κοντά τους και Πόντιοι πρόσφυγες, λιγότεροι αλλά με το ίδιο πρόβλημα. Δεν έχουν τίτλους κυριότητας. Ολόκληρες συνοικίες χωρίς νόμιμους τίτλους, που σημαίνει ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να χτίσουν, να μεταβιβάσουν… Και
Καθώς πλησιάζει η ώρα να ενταχθεί το υπόλοιπο του νομού στο Κτηματολόγιο, θα βρεθούν μπροστά σε επώδυνες εκπλήξεις. Δεν θα μπορούν να δηλώσουν τις περιουσίες τους αφού στους επίσημους χάρτες τα σπίτια τους είναι χτισμένα σε εκτάσεις του Δημοσίου. Η μάνα Ελλάς  πεισματικά αρνείται να αποκαταστήσει και επισήμως τους πρόσφυγες! Αντί της αποκατάστασης προσφέρει συνήθως παχιά λόγια που γίνονται παχύτερα κατά τις προεκλογικές περιόδους.
Το 2012 ησύχασαν οι πολλοί. Τότε ψηφίστηκε ο νόμος 4061 και βάσει αυτού κινήθηκαν πολλοί συμπληρώνοντας φακέλους. Καθόλου εύκολη δουλειά. Υποχρεώθηκαν ο καθένας τους να λάβει  έγγραφες βεβαιώσεις της Αρχιαολογικής Υπηρεσίας και του Δασαρχείου ότι τα οικόπεδα που τους παραχωρήθηκαν και στα οποία έχτισαν δεν εμπίπτουν σε διατάξεις προστατευόμενων εκτάσεων!

Τη δουλειά που όφειλε να κάνει το κράτος, την φόρτωσε σε καθένα από τους πρόσφυγες . Κι από κοντά υποχρεώθηκαν να καταθέσουν και τοπογραφικά διαγράμματα. Κι εκεί ξεκίνησε ο Γολγοθάς. Τα τοπογραφικά έπρεπε να συγκριθούν με τους χάρτες της πολιτείας και συνήθως χρειάζεται μετατροπή των συντεταγμένων.  Ένα απίστευτο μπλέξιμο εξαιτίας του αστείου κράτους που τις δικές τους υποχρεώσεις τις φορτώνει στους πολίτες.
Και κάπως έτσι μέσα από ταλαιπωρίες και έξοδα υποβλήθηκαν στην σχετική Επιτροπή του Νόμου κάπου 2.000 αιτήσεις Κιλκισιωτών! Από τη Γουμένισσα, το Χαμηλό, το Κοιλάδι, τη Γάβρα, το Μονολίθι…  Με επιτροπή αυτή να προεδρεύεται κατά περιπτώσεις από δικαστικό του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους οπότε η καθυστέρηση στην εκδίκαση και την έκδοση των αποφάσεων αποτελεί τον κανόνα. Ακόμα κι αν η επιτροπή αυτή αρχίσει να ασχολείται με τους φακέλους αυτούς, πράγμα  εξαιρετικά απίθανο.
Να επιστρέψουμε όμως στο 2012. Φαίνεται πως ο νόμος 4061 του 2012, δεν ήταν κομμένος και ραμμένος στα μέτρα των προσφύγων, αφού σύμφωνα με όσα ισχυρίζονται στελέχη της Τοπογραφικής Υπηρεσίας δεν υπήρχε πρόβλεψη για εποικιστικές εκτάσεις. Και προς επίρρωση των λεγομένων τους επικαλούνται τον νόμο 4235 από τον Φεβρουάριο του 2014, όπου υπήρξε πρόνοια με τρία άρθρα για τις περιπτώσεις που ενδιαφέρουν τους Κιλκισιώτες πρόσφυγες.
Αν ο αρχικός 4061 ή ο νόμος 4235 είναι εκείνος που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και να δώσει επιτέλους τους τίτλους στους πρόσφυγες δεν είμαστε αρμόδιοι να αποφανθούμε. Αλλά σε κάθε περίπτωση η Πολιτεία και η περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας οφείλει να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα. Αναλαμβάνοντας την ευθύνη ή πιέζοντας την Πολιτεία να αναλάβει κι εκείνη τις ευθύνες της .
Διότι αποτελεί πρόκληση και εχθρική συμπεριφορά εν έτει 2015 να ζητά η Πολιτεία από πρόσφυγες ένα απίστευτο χαρτομάνι με ανόητες βεβαιώσεις (από αρχαιολογία και Δασαρχεία) καθώς και την τοπογραφική για μια εργασία που αποτελεί δική της υποχρέωση. Έδωσε σε πρόσφυγες οικόπεδα το 1924. Ας φροντίσει εκείνη ώστε και οι χάρτες με τα τοπογραφικά να φτιαχτούν και το Ο.Κ. από τις συναρμόδιες υπηρεσίες να το εξασφαλίσει η ίδια.
Για το τέλος έχουμε να διηγηθούμε μια ιστορία.
Συνέβη πριν τρία χρόνια σε περιοχή της Βουλγαρίας κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.  Οι εκεί Βούλγαροι κάτοικοι, πρόσφυγες από την Ελλάδα μετά τον β’ βαλκανικό πόλεμο, είχαν αγανακτήσει από τη «γαϊδουριά» και του δικού τους κράτους. Που τους αποκατέστησε μόνο προφορικά, αρνούμενο να εκδώσει τίτλους ιδιοκτησίας. Φώναξαν, διαμαρτυρήθηκαν οι Βούλγαροι  είδαν κι απόειδαν και τι νομίζετε έκαναν για να ταρακουνήσουν το κράτος τους; Ζήτησαν την προσάρτηση της περιοχής τους στο ελληνικό κράτος!
Οι καημένοι….