Του Θανάση Βαφειάδη.

Τραγικό σ’ αυτήν τη χώρα δεν είναι ο θάνατος μια κοπέλας 19 χρονών που εγκαταλείπεται αβοήθητη να ξεψυχήσει, αλλά το αν κλίνεται σωστά ή λάθος το όνομα της στη Γενική. Της Μυρτώς ή της Μυρτούς; Ιδού η απορία!

Γράφει ο

Ευάγγελος Μαυρογόνατος.

24 Απριλίου 1821. Το πραγματικό τέλος του Αθανασίου Διάκου. Μας δείχνει την βαρβαρότητα του Τούρκου κατακτητή, από τότε έως και σήμερα.

Γράφει ο Νίκος Σιάνας.

Ομολογώ πως δεν γνωρίζω τον τρόπο λειτουργίας, ούτε και τις οικονομικές δυνατότητες που έχει η γειτονική μας πόλη η Γευγελή, αλλά, βλέποντας κανείς την εικόνα που παρουσιάζει αυτή σε κάποια πράγματα, δεν μπορείς να αποφύγεις τον πειρασμό να συγκρίνεις . Να συγκρίνεις και να αναρωτηθείς, γιατί μπορούν αυτοί και όχι εμείς!

 Γράφει η Θεοδωρίδου Θεοδώρα.

 Φιλόλογος Ξένων Γλωσσών

  « Ισχύς και ευμορφίη νεότητος αγαθά, γήρατος δε σωφροσύνη άνθος» Δημόκριτος (460 -370 π.X)

              Τα χαρακωμένα πρόσωπα των γερόντων, με τις βαθιές ρυτίδες και τις λευκές τρίχες της κεφαλής  δεν είναι απλά μια ένδειξη κλιμακούμενης σωματικής φθοράς, αλλά μια ένδειξη ότι στο εσωτερικό αυτής της κεφαλής βασιλεύει η εμπειρία, η σοφία , βασιλεύει μια ζωντανή, αθόρυβη δύναμη , που έχει την ικανότητα να διεισδύει και να προσεγγίζει αποτελεσματικά τα πάντα: όλων των ειδών τις καταστάσεις, όσο πολύπλοκες και αν είναι. Τα στοιχεία αυτά δίνουν στους γέροντες τη δυνατότητα να μπορούν να αποτελούν μια σταθερή άγκυρα σε έναν κόσμο, όλο και πιο τρικυμιώδη και ανάστατο.

Άρθρο του Δημάρχου Παιονίας Κώστα Σιωνίδη.

Τον Σεπτέμβριο του  2019 παραλάβαμε από την απερχόμενη τότε διοίκηση ένα χαλασμένο απορριμματοφόρο ανακύκλωσης που είχε ακινητοποιηθεί από το 2018 και μια υπηρεσία που δεν είχε οχήματα για να συλλέξει  ούτε τα κανονικά απορρίμματα.

Άμεσα σχεδιάσαμε μια σειρά δράσεων και  διεκδικήσαμε επιτακτικά από την Ανακύκλωση ΑΕ  τουλάχιστον να  επισκευάσει το απορριμματοφόρο για να λειτουργήσουμε ξανά την υπηρεσία. 

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος

Πολιτικός Επιστήμονας – Διεθνολόγος.

Η μερική ή πλήρης αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ θα αποτελούσε ιστορική καμπή για το διεθνές σύστημα ασφάλειας, υπονομεύοντας τη διατλαντική αρχιτεκτονική που διαμορφώθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γράφει ο Θεοφύλακτος Παγλαρίδης.

Τα Στενά του Ορμούζ ορίζουν τις μέρες μας. Πρώτα τα έκλεισαν οι Ιρανοί, εσχάτως κι οι Αμερικάνοι. Κλειστά Στενά, κλεισμένη στη μέγγενη της ακρίβειας η ζωή μας.

Γράφει ο Αναστάσιος Αμανατίδης, ιατρός, πρώην Δήμαρχος Κιλκίς.

Διανύσαμε ήδη πενήντα χρόνια ζωής στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ένα τέταρτο του 21ου αιώνα. Όμως η εικόνα του δρόμου εξόδου-εισόδου της πόλης του Κιλκίς από τα δυτικά, παραμένει η ίδια από την διαμόρφωσή της πριν από  εβδομήντα – ογδόντα χρόνια για τις ανάγκες των λίγων τροχοφόρων των εποχών εκείνων.

Γράφει ο Νίκος Σιάνας.

 Υπάρχουν τόποι που δεν είναι απλώς, κουκίδες" στον χάρτη, παρά ζωντανές παρουσίες που συνομιλούν με το παρελθόν, με την ιστορική τους Μνήμη.