Από το αφιέρωμα αυτό αρχίζει η παρουσίαση των εθίμων και γενικά των λαϊκών δρώμενων, την πίστη και λατρεία, καθώς και συνηθειών του καθημερινού βίου. Η Θράκη έχει τα πρωτεία στην σπουδαιότητα, την αρχαιότητα και το πλήθος των εθίμων.

Εκείνη η ιστορία με την ένταξη και απένταξη δυο μέρες αργότερα του Γ. Συμπιλίδη από το ψηφοδέλτιο της Ν.Δ. προσφέρεται ως μάθημα πολιτικού αυτοχειριασμού.  Εκεί που τα μίντια ασχολούνταν με τον Άκη και τις δικαστικές περιπέτειές του   κατάφεραν στη Ν.Δ. και εστίασαν τα φώτα της επικαιρότητας στον Συμπιλίδη και στα οικεία πάθη τους.

Η Θρακιώτικη λύρα είναι  η παλαιότερη λύρα του ελλαδικού και γενικά του Βαλκανικού χώρου. Παιζόταν σε ολόκληρη την παλιά βυζαντινή Θράκη. Είναι  αχλαδόσχημη,  τρίχορδη, με χορδές εντέρινες και κράτησε την αρχαϊκή της μορφή

Το όνομα των θρακών είναι συνδεδεμένο από τα πανάρχαια χρόνια με την τέχνη της μουσικής. Ο Όμηρος αναφέρει ότι η λατρεία των Μουσών ξεκίνησε από τη Θράκη, ενώ ο θεός της μουσικής Απόλλωνας λατρευόταν ιδιαιτέρως στον τόπο αυτό, γεγονός που αποδεικνύουν και τα μαντεία και τα ιερά του που έχουν έρθει στο φως από έδαφος της Θράκης.

Έκαναν έκτακτο υπουργικό συμβούλιο και αποφάσισαν να συμμετέχει σύσσωμη η κυβέρνηση στην παρέλαση της Αθήνας.

Ενδεικτικά και σε συντομία αναφέρονται προσωπικότητες της Θράκης, λόγιοι και εθνικοί ευεργέτες.
Κώστας Βάρναλης: Γεννήθηκε το 1883 στον Πύργο της Βόρειας Θράκης (Ανατολική Ρωμυλία). Αφού αρίστευσε στην Αστική Σχολή Πύργου, φοιτά στα Ζαρίφεια Διδασκαλεία Φιλιππούπολης και από κει με υποτροφία σπουδάζει στη Φιλοσοφική σχολή Αθηνών και στο Παρίσι. Το 1924 διορίζεται καθηγητής Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στο διδασκαλείο Μέσης εκπαίδευσης και ταυτόχρονα καθηγητής στην Παιδαγωγική Ακαδημία. Τα έργα του εντάσσονται σε τρεις κατηγορίες: ποιητικά, πεζογραφικά, κριτικά. Είναι μεγάλος λυρικός και σατιρικός ποιητής, δυνατός και εύστοχος πεζογράφος, διεισδυτικός κριτικός.. Ο Κώστας Βάρναλης κατέχει σημαντική θέση ανάμεσα στους κλασσικούς του νεοελληνικού λόγου και πολύ εύστοχα ο Γ. Βαλέτας χαρακτηρίζει το Βάρναλη «ραψωδό της αισιοδοξίας, της πίστης στον άνθρωπο και στις Λαογέννητες δυνάμεις σε πανανθρώπινη κλίμακα». Διώχθηκε για τα αριστερά του φρονήματα

«Νταλάρας»

Από την Κοκκινιά του ‘49 που ένα παιδί γεννήθηκε από λαϊκή δημοκρατική οικογένεια μέχρι σήμερα ήταν μεγάλη η απόσταση που έπρεπε να διανυθεί. Και από τότε που στις δικές μου παρέες τον αποκαλούσαμε «Άγιο Γεώργιο», όχι μόνο για την φωνή του και τα τραγούδια που ερμήνευσε, αλλά και για την προσωπική στάση ζωής, άλλαξαν πολλά…, «έπιασε ο πούτσος του τυρί», που λέει σοφά και ο λαός μας…

των χώρων εστίασης και αναψυχής (καφετέριες, καφενεία, εστιατόρια-ταβέρνες, αναψυκτήρια, κέντρα διασκέδασης κ.λπ.), μετά από πρωτοβουλίες του γνωστού επιχειρηματία του χώρου, Νίκου Τερζενίδη, ιδιοκτήτη των κέντρων διασκέδασης «Θέατρο» και «Δειλινά».
Σε δήλωσή του ο κ. Τερζενίδης αναφέρει:

Η Θράκη, η οποία παρά την μεγάλη προσφορά της στους αγώνες των Πανελλήνων κατά την Εθνική παλιγγενεσία, παρέμεινε υπόδουλη επί ένα περίπου αιώνα μετά την ανεξαρτησία του ελληνικού κράτους, διεξήγαγε σκληρούς και αιματηρούς αγώνες για να διατηρήσει την ελληνικότητά της και να ενωθεί ελεύθερη πια με την Μητέρα Ελλάδα.

Τη χιονισμένη βδομάδα του Φλεβάρη, για δικούς μου λόγους, δεν διάβασα ΕΙΔΗΣΕΙΣ και ΠΡΩΙΝΗ. Όταν όμως πήρα όλες τις εφημερίδες της εβδομάδας από το γραφείο μου,  πληροφορήθηκα ότι το ρεπορτάζ μου για τα άρρωστα σκυλιά στον περίγυρο του καρφούρ- Μαρινόπουος σχολιάστηκε από τους υπευθύνους του Δήμου Κιλκίς, του Φιλοζωϊκού ΣυλλόγουΚιλκίς και της Διεύθυνσης των δύο παραπάνω εφημερίδων.