Με τους Γκαγκαούζους (ή Γκαγκαβούζηδες) ασχολήθηκαν πολλοί ιστορικοί προσπαθώντας να δώσουν απάντηση για την καταγωγή τους. Περισσότερο όμως ασχολήθηκαν ξένοι ιστορικοί και κυρίως Βούλγαροι, Τούρκοι και Ρώσοι και λιγότερο οι Έλληνες. Ο λόγος είναι ότι τους θεωρούσαν Τουρκικής καταγωγής που εκχριστιανίστηκε την ιστορική περίοδο του Βυζαντίου.

Σχέδιο «Αθηνά» ονόμασε το Υπουργείο το νέο ακαδημαϊκό χάρτη, που είναι άρρηκτα δεμένος με τις αναδιαρθρώσεις που επιβάλλει ο νόμος-πλαίσιο, τον χάρτη  «Πανεπιστήμιο ΑΕ». Γιατί αυτός είναι ο πραγματικό στόχος.

Είναι γνωστό ότι ο τέως δήμαρχος Κιλκίς Τάσος Αμανατίδης είναι θιασώτης (εραστής) της ιστορίας. Και δεν παύει κάπου κάπου να μας μιλάει για την ιστορία του τόπου μας σε εκδηλώσεις που ο ίδιος με διάφορες πολιτικές ιδιότητες διοργανώνει..

Οι Αρβανίτες της Βορειοανατολικής Θράκης προέρχονται από δύο κύριες μεταναστεύσεις αλβανόφωνων ορθόδοξων πληθυσμών από την περιοχή του Βιθκουκίου της Βορείου Ηπείρου.

Το μαντήλι, που στην αρχαία Ελλάδα το λέγανε σουβάριον ή σωδάριον, στην Δωρική γλώσσα, παίζει μεγάλο ρόλο στην ζωή των ανθρώπων και στα διάφορα έθιμα της κάθε χώρας.
Ιδιαίτερα στα έθιμα τής Θράκης, και γενικότερα στην λαϊκή πίστη των Θρακιωτών, το μαντήλι αποτελεί ένα σταθερό λαογραφικό στοιχείο.

Η συλλογική υποκρισία που κατατρύχει την πολιτική μας ζωή δεν θα μπορούσε να καταδειχθεί εναργέστερα από τη συγκαιρινή συγχορδία για την ανάγκη καταπολέμησης της φοροδιαφυγής από κόμματα και μ.μ.ε. που δείχνουν σαν να ανακαλύπτουν τώρα την Αμερική.

Η Ιστορία δεν είναι μαθηματικά. Και δεν κινείται πάντα από τη βούληση μηχανισμών και αδήριτων νόμων.   Κάποτε τα ατυχή συμβάντα καθορίζουν τις εξελίξεις.  Το «ατυχές συμβάν» στον κόλπο του Ναυαρίνου -   ο Κόδριγκτον πέρασε από ανάκριση επειδή παρέβη την εντολή που είχε απλά να εμποδίσει τους Τούρκους να καταστρέψουν ολοκληρωτικά τους επαναστάτες - επιτάχυνε τις διαδικασίες ανεξαρτητοποίησης  όπως τις καθόρισαν Άγγλοι, Γάλλοι και Ρώσοι.

Μετά και τις νέες εξελίξεις στην Τοπική Διοίκηση, όπως την ονομάσαμε από την αρχή εμείς, μετά την εφαρμογή του «Καλλικράτη» όταν έγιναν οι νομοθετικές επεμβάσεις που αλλοίωσαν τον όποιον φιλολαϊκό χαρακτήρα είχε διατηρήσει, η πάλαι ποτέ Τοπική Αυτοδιοίκηση που συνδέθηκε με αγώνες ενάντια στην κεντρική εξουσία για τα δικαιώματα των δημοτών, έχουμε να κάνουμε παρατηρήσεις και πολιτικές επισημάνσεις.

ΜΑΜΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
Το πανό που βλέπετε στην παραπανω φωτό είναι υψωμένο σε κεντρικό δρόμο της πόλεως Μπλαγκόεφγκραντ της Βουλγαρίας. Και οι Βούλγαροι, όπως και οι Έλληνες, γιορτάζουν τα εκατό (100) χρόνια ανεξαρτησίας τους από Τούρκους (πρώτος Βαλκανικός πόλεμος 1912).
Στο πανό λοιπόν γράφει:
«ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. Παλιά Τζουμαγιά, Μακεδονία του Πιρίν, Μαμά Βουλγαρία».
    Σας θυμίζει τίποτε;

Η Κυριακή τω Βαγιώ. Μεγάλη γιορτή που οι Θρακιώτες τη λένε και Βαγίτσα. Ο Κ. Χουρμουζιάδης μας λέει, ότι οι νιόγαμπροι στο Τσακήλι (το Πετροχώρι της επαρχίας Μετρών (Τσατάλτζας) που οι περισσότεροι κάτοικοί του ήρθαν στο Παλαίφυτο Γιαννιτσών, τόχουν έθιμο να πηγαίνουν στο «ρουμάνι» για να κόβουν βάγια που τα δίνουν στον παπά κι εκείνος τα «μοιράζ’’ στον κόσμο. «για δαύτο ο παπάς κοίταζ’ να δώκει στις νιόνυφες το πιο καλό κλωνί βάγια που έτυχε. Σαν είναι με λουλούδια ή μπουμπούκια, τότε πιστεύει πως οι όρνιθες θα βγάλουν πολλά πουλιά και η χρονιά θα’ ναι μπερεκετλίδικη. Μα σαν λάχει τα βάγια να’ χουν μόνο φύλλα, τότε η χρονιά θα πάει ξεραΐλα».