Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.

Δεν υπάρχει λαός που στην ιστορική διαδρομή του να μη γνώρισε εναλλάξ το φωτεινό και το σκοτεινό πρόσωπο της Σελήνης… Δεν υπάρχει λαός που να μην πέρασε την παλίρροια των διαδοχικών εξάρσεων και καταστροφών ή αυτοκαταστροφών. Αλλά, σ’ εμάς, αυτό το «φαινόμενο» είναι τόσο συχνό, τόσο «μοιραίο», συχνά ακαριαίο, που έχει φτάσει ν’ αποτελεί την άλλη, διόλου κρυφή, όψη του εθνοσήμου μας…

Γράφει η Βίκυ Καλφοπούλου, Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος, Δημητράκου 21 Α Κιλκίς, τηλ. 2341028087, facebook: Βικυ Καλφοπούλου.

Με αφορμή μια παρουσίαση που θα υλοποιηθεί τον επόμενο μήνα με θέμα τη ¨διαφορετικότητα¨, μπήκα στη διαδικασία να σκεφτώ, οτι και εγώ ως μαμά έχω έρθει αντιμέτωπη με δύσκολες ερωτήσεις από την κόρη μου. Ερωτήσεις που αφορούν είτε το χρώμα του δέρματος, είτε κάτι διαφορετικό στην εμφάνιση (στυλ), είτε κάποιο άτομο με εμφανή σωματική διαφορετικότητα.

Γράφει ο Παναγιώτης Αδαμος.

Είναι ο ελληνικός λαός έτοιμος και ώριμος για πραγματική δημοκρατία; Το ερώτημα μπορεί να φαίνεται απλοϊκό ή και προβοκατόρικο. Και οι απαντήσεις μπορεί να ποικίλλουν. Άλλωστε μια μερίδα του πολιτικού κόσμου – αλλά, δυστυχώς, και μια μερίδα της κοινωνίας των πολιτών – απαντούν στο παραπάνω ερώτημα αρνητικά. Πολλοί συμπολίτες μας λοιπόν έχουν πειστεί ότι ο ελληνικός λαός δεν έχει ωριμάσει πολιτικά σε βαθμό τέτοιο ώστε να του ανατεθεί πραγματική λήψη αποφάσεων σε σοβαρά ζητήματα – μέσω, π.χ., δημοψηφισμάτων. «Απόδειξη» λένε «της πολιτικής μας ανωριμότητας, οι διαχρονικώς κακές μας επιλογές την ώρα της κάλπης» και άλλα παρόμοια.

Γράφει η Βίκυ Καλφοπούλου, Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος, Δημητράκου 21 Α Κιλκίς, τηλ. 2341028087, facebook: Βικυ Καλφοπούλου.

Με αφορμή το βιωματικό εργαστήρι που ετοιμάζω, “ Σε ακούω παιδί μου”, χθες με την κόρη μου επισκεφτήκαμε ένα πολυκατάστημα και στο διάστημα που κάναμε τη βόλτα μας, αντιλήφθηκα τρεις συζητήσεις παιδιών που είχαν με τους γονείς τους, που ένιωσαν ότι η ανάγκη τους δεν εισακούστηκε.
Μου έκανε εντύπωση, ότι ενώ οι ηλικίες ήταν διαφορετικές, η αντίδραση και των τριών παιδιών ήταν παρόμοια. Η κοινή τους αντίδραση ήταν η απομάκρυνση τους κοντά από τον γονιό, διότι είχαν αποκοπεί συναισθηματικά.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.

Κάποιοι λένε ότι πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Δεν λένε όμως ότι το  εφικτό  και το ανέφικτο είναι έννοιες ελαστικές, όπως  και οι έννοιες «καλός» και «κακός. Οι λέξεις καλο-μαθημένος και κακο-μαθημένος αν και  είναι αντίθετες ως προς το πρώτο τους συνθετικό μέρος στην ουσία είναι συνώνυμες αλλά και ταυτόσημες συγχρόνως. Δικαίως ισχυρίζεται ο Καζαντζάκης ότι «το καλό και το κακό είναι ένα και το αυτό». Ιδίως όταν συγκρούονται αντίθετα  συμφέροντα, καθώς το καλό του ενός συνδέεται συχνά με το κακό του άλλου…

Γράφει η Κωνσταντίνα Γεράκη.

Το ερώτημα πώς θα κάνεις έναν άντρα
να παραμείνει κοντά σου διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του για σένα απασχολεί ένα μεγάλο μέρος των γυναικών…
Τα πράγματα είναι απλά.

Γράφει η Βίκυ Καλφοπούλου, Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος, Δημητράκου 21 Α Κιλκίς, τηλ. 2341028087, facebook: Βικυ Καλφοπούλου.

Σε μία πρόσφατη συνεδρία μια μαμά με ρώτησε αν η τιμωρία στο καρεκλάκι έχει επιπτώσεις στην ψυχοσύνθεση του παιδιού της. Ενώ διαπιστώνει διόρθωση στη συμπεριφόρα του, παρόλα αυτά ανησυχεί μήπως η μέθοδος δρα αρνητικά παρά θετικά.
Για να είμαι ειλικρινής, ως τεχνική θεωρείται ξεπερασμένη, αντιπαιδαγωγική και αναποτελεσματική. Παρόλα αυτά, ακόμη κάποιοι την υποστηρίζουν φανατικά. Αρχικά, ο σκοπός της καρέκλας, ήταν να απομονώσει το παιδί για μικρό διάστημα, ώστε να μην εισπράτει θετική ενίσχυση από τον περίγυρό του για κάποια άσχημη συμπεριφορά. Το παιδί πρέπει να πάρει το μήνυμα, οτι στην άσχημη συμπεριφορά κανένας δεν μου δίνει προσοχή. Απεναντίας, μπορεί να την έχει, όταν δείξει τη σωστή του συμπεριφορά.

Γράφει ο Τάσος Ναούμης, παιδίατρος.

Η διπλανή φωτογραφία θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη.  Απεικονίζει σε πρώτο πλάνο ένα  άγαλμα και στο βάθος  ένα  εγκαταλελειμμένο κτίριο-αποθήκη.   

           α) Το κτίριο ανήκει σε  δίδυμες αποθήκες που κουβαλούν μνήμες της σύγχρονης ιστορίας του Κιλκίς. Την Οθωμανική περίοδο  χρησίμευαν ως  καπναποθήκες γνωστές με το όνομα Ανγκο-Ποπώφ. Εκεί εγκαταστάθηκαν το 1913 οι πρώτοι πρόσφυγες  όταν έφθασαν από την Στρώμνιτσα στο πυρπολημένο  από τον πόλεμο Κιλκίς. 

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης, δάσκαλος.

Άκου Νεοέλληνα (στη θέση του πρώτου συνθετικού νεο- μπορεί να βάλει ο καθένας ό,τι άλλο έρχεται στο μυαλό του).

Άκου λοιπόν ανθρωπάκο.

Είσαι ένα είδος που ανήκεις ακόμα στην κατηγορία Homo Νεάντερλαντ και περνιέσαι, τρομάρα σου, για απόγονος των αρχαίων Ελλήνων.

Γράφει η Βίκυ Καλφοπούλου, Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος, Δημητράκου 21 Α Κιλκίς, τηλ. 2341028087, facebook: Βίκυ Καλφοπούλου.

Η αφορμή για το σημερινό μου άρθρο, είναι άνθρωποι που τόσα χρόνια γνωρίζω μέσα από την δουλειά μου, που ενώ έχουν ζήσει δύσκολες καταστάσεις, δεν παύουν να χάνουν την ελπίδα και το χαμόγελο τους. Απολαμβάνουν κάθε στιγμή και νιώθουν ευγνώμονες με το δώρο της ζωής.