Του Νίκου Σιάνα.

Η ανακύκλωση δεν είναι πολιτισμός;
Κατά γενική ομολογία οι καλοκαιρινές εκδηλώσεις των πολιτιστικών συλλόγων και τα τοπικά πανηγύρια στα χωριά μας, προσφέρουν σ’ όλους μας στιγμές διασκέδασης και ψυχαγωγίας, στα δε ταμεία των συλλόγων οικονομική ανάσα. Σε όλους αυτούς που κοπιάζουν, αξίζουν συγχαρητήρια και για τις όποιες παραλείψεις τους συγχωρείται μόνο η καλοπροαίρετη κριτική μας.

Του Αναστάσιου Αμανατίδη.

Είπαμε στην αρχή των εξιστορήσεων των ιατρικών μου αναμνήσεων, πως είχε δίκαιο ο έμπειρος διευθυντής μου στη Γουμένισσα, Γιώργος Σαμαράς, (καλή του ώρα), να μας λέει, ότι πολλοί συνάνθρωποί μας, κατατρύχονται από νευρώσεις, που υποδύονται υποκειμενικά σωματικά συμπτώματα και αρρώστιες, οι οποίες βασανίζουν ασθενείς και ταλανίζουν ιατρούς.

Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου: "Καύσωνας δίχως τέλος". "Θερμοκρασίες υψηλότερες από την Αφρική". "Ο θερμότερος μήνας απ' το 1868". Το Ταμείο Κλίματος και Ενέργειας της χώρας, εκπονεί μελέτη για το χρονικό διάστημα από το 2018 μέχρι το 2050, και προβλέπει ζημίες ύψους έως και 8,8 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως, από την αλλαγή του κλίματος.
Στη μελέτη, ιδιαίτερη σπουδή δίδεται στον τουρισμό που θεωρείται ως μία από τις βασικές πηγές εσόδων της χώρας, και ο οποίος θα πρέπει να προσαρμοστεί στις κλιματικές αλλαγές, που μπορεί γι' αυτόν να αποδειχθούν καταλυτικές. Καθώς τα δάση θα βρίσκονται εντονότερα εκτεθειμένα στην ξηρασία και στην ζέστη, η δασική οικονομία θα έχει κατά τις προγνώσεις, να αντιμετωπίσει περισσότερα παράσιτα, καθώς μια σειρά από παράσιτα πολλαπλασιάζονται στις υψηλές θερμοκρασίες.

Γράφει ο Παναγιώτης Φλωρίδης.

Κύριε διευθυντά,
Ενθυμείσθε, ασφαλώς, εκείνο το αλήστου μνήμης κατ’ εξακολούθηση γεγονός όταν η 19η Μαΐου καθιερώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Από τον ενθουσιασμό τους πολλοί Ποντιοπατέρες το ανέφεραν στις εκδηλώσεις ως Γιορτή! Γιόρταζαν δηλαδή οι απόγονοι τη Γενοκτονία των προγόνων. Εκείνα τα τρομερά λογύδρια «Γιορτάζουμε σήμερα… κλπ κλπ» πέρασε χρόνος να αλλάξουν φρασεολογία.

Του Γιάννη Αλίρη.

Η χώρα εισέρχεται σε προεκλογική περίοδο, πλησιάζει ο χρόνος διεξαγωγής των εθνικών εκλογών. Ο έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος φόρεσαν τα γιορτινά τους . Μεγάλα ή μικρά συμφέροντα καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό τη συμπεριφορά και τη στάση των καναλιών και των εντύπων στα κόμματα και στους υποψηφίους.

Γράφει ο Αναστάσιος Αμανατίδης.

Το 1971 της χρονιάς βρίσκομαι στο αγροτικό ιατρείο της Τερπύλλου, μετά την περάτωση της υποχρεωτικής θητείας υπαίθρου στη Γουμένισσα, όπου ζήτησα να τοποθετηθώ, μέχρις ότου ευρεθεί θέση σε δημόσιο νοσοκομείο για άσκηση στην Παθολογία, που επέλεξα. Μη υπάρχοντος δε γιατρού και στο γειτονικό αγροτικό του Μελισσουργείου, εξυπηρετούσα όλα τα χωριά του μέχρι την Ποντοκερασιά και τους Αγίους…

Του Ανδρέα Μακρίδη. 

Μετά από μία φυσική καταστροφή, μια πυρκαγιά ας πούμε, θα κληθείτε οπωσδήποτε να δώσετε εξηγήσεις στην κοινωνία που θα ζητά εξιλαστήρια θύματα. Θα χρειαστεί ενδεχομένως να βγείτε και στην τηλεόραση. Οι κινήσεις σας θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικές: Σε τέτοιες περιπτώσεις, ακόμα και η παραμικρή λεπτομέρεια μετρά, τόσο για το κόμμα σας, όσο και για την προσωπική σας καριέρα. 

Του Δημήτρη (Μήτου) Ιωαννίδη, τ. Συντονιστή Σχολικών Συμβούλων ΠΕ.

Και όμως, το έπραξαν και αυτό οι πολιτικοί μας! Η μεν Κυβέρνηση με την προσπάθεια συγκάλυψης, όπως λέγεται, η δε Αντιπολίτευση ( ΝΔ ) με την ευκαιρία εκμετάλλευσης. Η Κυβέρνηση που είχε την ευθύνη Οργάνωσης της όλης προσπάθειας αντιμετώπισης και κατάσβεσης της πυρκαγιάς που μαινόταν σε Κινέτα, Βουτζά και Μάτι υποτίμησε απ ότι φαίνεται τα γεγονότα και αντί να επιδοθεί στην προσπάθεια αντιμετώπισής της, επιδόθηκε σε επικοινωνιακά παιχνίδια-το φαϊ τους –και καθησυχάζοντας τον κόσμο ότι όλα είναι υπό έλεγχο. Και, αν αληθεύουν οι φήμες ότι στη διάρκεια της συνέντευξης του Πρωθυπουργού υπήρχαν ήδη νεκροί, τότε σίγουρα, κάποιοι παραπλάνησαν τον κ. Τσίπρα και αντιμετώπισε με τη σιγουριά του ανθρώπου που τα ελέγχει όλα.

Το κλάμα της αγιάτρευτης οδύνης μας, όσο περνούν οι μέρες, θα γίνεται όλο και πιο βουβό, κι όμως ασίγαστο θα καίει τα σωθικά μας. Στο περίτρομο βλέμμα της συντριμμένης σε  εκατοντάδες και χιλιάδες κομμάτια καρδιάς μας μια εικόνα φρίκης, δίκοπο μαχαίρι στο ανελέητο έργο της.

Τα νέα αποκαΐδια μας στην Κινέτα, το Μάτι και τη Ραφήνα, αλλά και ο νέος χορός για τις “πολιτικές ευθύνες” που έχει ήδη ξεκινήσει, μας θυμίζει το παλιό νομοσχέδιο για την Παλλαϊκή Άμυνα που βούλιαξε στα ρηχά.