Η επίσκεψη της κ. Μέρκελ μας φέρνει στη μνήμη την επίσκεψη του κ. Κλίντον το 1999 και όλα τα πολύ  δυσάρεστα που συνέβησαν και διέσυραν τη χώρα μας. Κι έτσι ένα ταξίδι με άριστες προϋποθέσεις κατέληξε να μη θέλουμε να το θυμόμαστε. Και να σκεφτεί κανείς ότι ο κ. Κλίντον ζήτησε συγγνώμη από τους Έλληνες για τη στάση των ΗΠΑ έναντι της χούντας των συνταγματαρχών.
Ελπίζω και εύχομαι η σημερινή επίσκεψη να μη έχει τα ίδια αποτελέσματα και δεν τα είχε βέβαια αφού το σημείωμα ολοκληρώθηκε μετά την επίσκεψη.
Είναι γεγονός ότι στη σημερινή συγκυρία η επίσκεψη της Καγκελαρίου της Γερμανίας, της ισχυρότερης οικονομικής δύναμης της Ευρώπης, έχει πολλαπλούς συμβολισμούς για εμάς τους ¨Έλληνες αρκεί να τους ερμηνεύσουμε  σωστά¨
Συμβολισμός 1ος. Παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη και την ΕΕ, έπειτα από πολλές αμφιταλαντεύσεις και πισωγυρίσματα καθ όλη τη διάρκεια της κρίσης.

Είναι πλέον απόλυτα παραδεκτό ότι η ελληνική γεωργία βρίσκεται στο απόλυτο αδιέξοδο. Τα στοιχεία είναι πέρα για πέρα αποκαλυπτικά. Η Ελλάδα που θα μπορούσε υπό άλλες συνθήκες να είναι το περιβόλι της Βορειοδυτικής Ευρώπης κατάφερε να παρουσιάζει έλλειμμα μέχρι και στο εμπορικό ισοζύγιο των αγροτικών προϊόντων. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης το έλλειμμα αγγίζει τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή έχουμε «καταφέρει» να εισάγουμε περισσότερα αγροτικά προϊόντα από ότι παράγουμε σε μια χώρα που ως γνωστόν είναι προικισμένη με ιδανικό μικροκλίμα για αγροτική παραγωγή. Η συμβολή της γεωργίας στο ΑΕΠ έχει υποχωρήσει από το 15,5% το 1980 στο 3% το 2011 ενώ σύμφωνα με στοιχεία της ΕΕ το ελληνικό αγροτικό εισόδημα μειώθηκε κατά 24% στη δεκαετία 1996-2007.

Τα πιθανά και βέβαια αποθέματα των περισσότερων ορυκτών πόρων στη χώρα μας είναι άγνωστα, επειδή απουσιάζουν οι λεπτομερείς έρευνες (π.χ. γεωτρήσεις, ορυκτολογικές και χημικές αναλύσεις κ.ά.). Επιπλέον δεν υπάρχουν μελέτες εκμεταλλευσιμότητας και βιωσιμότητας αυτών των αποθεμάτων σε χρόνο συγκεκριμένο που θα παίρνουν υπόψη όλες τις μεταβλητές παραμέτρους όπως κόστος εξόρυξης και επεξεργασίας, διεθνείς αγορές, νομικούς, περιβαλλοντικούς, κοινωνικούς και κυβερνητικούς παράγοντες κ.ά. Όμως χρησιμοποιώντας τον Κώδικα PERC που από το 2008 έχει καθιερωθεί στην Ε.Ε. μπορούμε να εκτιμήσουμε τα ενδεικτικά αποθέματα των ορυκτών πόρων μας και την αξία τους. Σύμφωνα λοιπόν με δημοσιευμένες εργασίες του υπογράφοντα κατά το 2012, καθώς και άλλες άλλων ειδικών επιστημόνων, καθώς και τα διαθέσιμα στοιχεία στις ηλεκτρονικές σελίδες των μεταλλευτικών εταιριών, η συνολική αξία όλων των ορυκτών πόρων της Ελλάδος υπολογίζεται σε 1,5 τρισεκ. €. Το 1,36 τρισεκ. € αυτών ανήκει στους ενεργειακούς ορυκτούς πόρους (π.χ. λιγνίτες, φυσικό αέριο, πετρέλαιο). Επομένως, τα έσοδα της χώρας μόνο από την ορθολογιστική εκμετάλλευση αυτών των πόρων μπορούν να μειώσουν σημαντικά ή ακόμη και να αποσβέσουν σε χρονικό ορίζοντα 20-25 ετών το συνολικό χρέος της (360 δισεκ. €).

Λίγο νωρίτερα από πέρυσι, καταβάλλεται φέτος η ενιαία ενίσχυση στους 12.500 δικαιούχους παραγωγούς του νομού. Το απόγευμα της Τετάρτης 24 Οκτωβρίου, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες μας, θα πιστωθούν οι λογαριασμοί των δικαιούχων παραγωγών του νομού και από την επομένη θα ξεκινήσουν οι πληρωμές.
Η πληρωμή αφορά στο 50% της ενιαίας ενίσχυσης και οι 12.500 αγρότες (7.700 της ΕΑΣ Κιλκίς και  5.000 της ΕΑΣ Αξιούπολης) θα ενισχυθούν με περίπου 28 εκατ. ευρώ.

Από τα πρώτα χρόνια της ιδεολογικής μου πλάνης στην τελευταία δεκαετία της προηγούμενης χιλιετίας η λέξη του τίτλου ήταν ασυμβίβαστη με μένα ως κολλήγα γιό. Όλες μου οι δραστηριότητες σε εργασία και κοινωνία δεν γινόταν με κανένα συμβιβασμό μέχρι σημείου να μη γνωρίζω την πραγματική της ερμηνεία.
Δεκαετίες τώρα εντάθηκε να φορτώνεται στους πολίτες της ευρωπαϊκής ένωσης που όλες οι αποφάσεις της ήταν αποτέλεσμα συμβιβασμών. Από τα πρώτα χρόνια που πιστέψαμε στην ΕΟΚ όλες οι ενέργειες ήταν υλοποίηση συμβιβαστικών αποφάσεων. Παρά ταύτα ελπίζαμε ότι η Ευρώπη των λαών μπορούσε να γίνει ισχυρή οικονομική ένωση και να εξελιχθεί σε ένωση εσωτερικών, εξωτερικών και άμυνας.

Οι τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα σημαδεύτηκαν από το κύμα της αστυφιλίας. Η γιγάντωση των αστικών κέντρων και η οικονομική ανάπτυξή τους, σε συνδυασμό με τον σταδιακό μαρασμό της υπαίθρου ανάγκασε πλήθος ατόμων να εγκαταλείψουν τις έδρες τους στην Ελληνική επαρχία και να αναζητήσουν ευκαιρίες ζωής και επαγγελματικής ανέλιξης στις μεγάλες πόλεις. Αυτό το φαινόμενο είχε ως αποτέλεσμα το γιγαντισμό κυρίως της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και τη ραγδαία οικιστική ανάπτυξη και επέκτασή τους.

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε το πρώτο Διεθνές Συμπόσιο για τους Ανταλλάξιμους πρόσφυες το οποίο διοργάνωσαν από κοινού οι Σύλλογοι Ανταλλάξιμων προσφύγων Τούζλας (Κωνσταντινούπολης) σε συνεργασία με τον τοπικό Σύλλογο Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Βοήθειας (προσφυγικός κι αυτός) το οποίο έλαβε χώρα στην Δημοτική Αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου Τζούζλας, το Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2012.
Τις εισηγήσεις τους παρουσίασαν ο καθηγητής του Πανεπιστημίου 9ης Σεπτεμβρίου (Σμύρνης) Κεμάλ Αρί (Kemal Ari) η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Μαρμαρά Νέβαλ Κονύκ (Neval Konuk) ο βουλευτής και τέως πρόεδρος του Ιδρύματος Ιστορίας της Τουρκίας Γιουσούφ Χαλάτσογλου (Yusuf Halacoglu) ο ερευνητής ιστορίας Εσάτ Εργκελέν (Esat Ergelen) ο ερευνητής και συγγραφέας Κάαν Τεμιζέλ (Kaan Temiel) και από πλευράς  Ελλάδος η ταπεινότητα μου.

Είναι θέμα Δημοκρατίας να γνωρίζουν οι κυβερνώντες τα όρια της εντολής των πολιτών προς αυτούς. Πότε τους δίνονται τα προνόμια της διακυβέρνησης και πότε ο λαός τους τα ανακαλεί. Το φαινόμενο της τραγικής τύχης, κυρίως για το πολιτικό σύστημα, αλλά όχι μόνον, της διάσημης πλέον λίστας Λαγκάρντ εγείρει πολλά ερωτήματα κατά πόσον υπηρετεί τη Δημοκρατία.

Διάβασα με ενδιαφέρον και καλή διάθεση το άρθρο-απόσπασμα από την ομιλία της βουλευτού του ν. Κιλκίς κας Ειρήνης Αγαθοπούλου «Η νεολαία που αντιστέκεται, η νεολαία που νικά». Η έκπληξή μου ήταν μεγάλη όταν διαπίστωσα ότι το κείμενο χαρακτηρίζουν οι συνήθεις γενικολογίες που ακούμε στις ομιλίες των "παλαιών" πολιτικών μας διανθισμένες με αγωνιστικές κορώνες και την απαραίτητη προτροπή σε ανυπακοή στους νόμους που συνοδεύει όλες τις δημόσιες τοποθετήσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ.  

Ο εκφασισμός της ελληνικής κοινωνίας είναι συνεπής, συνεχής και επιταχυνόμενος εντός της κρίσης. Δεν είναι όμως η οικονομική εξαθλίωση η γενεσιουργός αιτία. Άλλωστε, όπως λέει και μία διαδικτυακή μου φίλη, αν αποδώσουμε την άνοδο της Χ.Α. στην οικονομική πολιτική και μόνο, εισβάλουμε στη λογική του ''σε πληρώνω να μη με σκοτώσεις'' και δε διαφέρει σε τίποτα από το νταβατζιλίκι.
Η οικονομική κρίση είναι ένας προδιαθεσικός παράγοντας για την εμφάνιση του φασισμού ή αν προτιμάτε το κατάλληλο περιβάλλον για την εκκόλαψή του. Αν θέλουμε να δούμε τις πραγματικές αιτίες θα πρέπει να κοιταχθούμε μόνοι και για πολλή ώρα στον καθρέφτη. Η συνυπαιτιότητα και η αυτοκριτική είναι τα μόνα όπλα που μπορούν να χτυπήσουν με ακρίβεια το κόκκινο κέντρο στο ναζιστικό στόχαστρο. Δυστυχώς, σήμερα, ως μεγαλύτεροι πολέμιοι του φασισμού εμφανίζονται αυτοί που άδολα και ασυνείδητα τον υπηρέτησαν στο χρόνο.