Του Γιάννη Αλίρη.

Προσπάθησα να αντλήσω στοιχεία για την παρούσα δημοσίευση. Ήθελα να μην αμφισβητηθεί τίποτε από όσα θα έγραφα. Το κεφάλι έγινε καζάνι,ξέχασα και ότι ήξερα.

Εγκατέλειψα την προσπάθεια, δε βγαίνει νόημα, μάλλον σύγχυση δημιουργείται.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος – συγγραφέας.

Υπάρχουν εξαιρετικές κινηματογραφικές ταινίες που γυρίστηκαν στην περιοχή του Κιλκίς όπως ο «Μελισσοκόμος» (1986) του Θόδωρου Αγγελόπουλου ή «Το εργοστάσιο» (1981) του Τάσου Ψαρά, που βασίσθηκε στο μυθιστόρημα «Ο χρυσός νοικοκύρης» του μεγάλου μας συγγραφέα Λάζαρου Παυλίδη.

Ένα βίωμα μοναδικό που όσο πιο σύντομα γίνει αποδεκτό από εσένα τον ίδιο, τόσο πιο εύκολη «εντός» και εκτός εισαγωγικών θα είναι η αντιμετώπισή του και φυσικά η προσαρμογή στις νέες καταστάσεις που εξελίσσονται.

Του Θανάση Βαφειάφη, τοπογράφου – συγγραφέα.

Η παλιά εκκλησία των Δεκαπέντε Μαρτύρων, όπως τη θυμόμαστε πριν κατεδαφισθεί μετά το μεγάλο σεισμό του 1978, ήταν η τελευταία εκκλησία που ανοικοδομήθηκε στην πόλη μας στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Η ανέγερση της γίνεται σε μια εποχή που οι προσπάθειες για σύσταση ελληνορθόδοξης κοινότητας στο Κιλκίς κορυφώνονται αλλά δεν ευοδώνονται.

Γράφει η Χρυσούλα Δημάδου-Βαπορίδου.

Συντ/χος νηπιαγωγός

Ο πρωινός καφές  με παρέα λένε ότι είναι ψυχοθεραπεία!

Είναι  ένα θεραπευτικό  σύστημα, μια φυσική  μέθοδος  θεραπείας  που  κινητοποιεί  τις αμυντικές   δυνάμεις  και  τους  μηχανισμούς   ανάρρωσης  που  λειτουργούν  σε κάθε οργανισμό  αποκαθιστώντας  την  διαταραγμένη  του υγεία .

Η τοποθέτηση του προέδρου του Περιβαλλοντικού Συλλόγου Περιπατητών Κιλκίς, Χρήστου Ανδρεανίδη, στην εκδήλωση του Ιατρικού Συλλόγου Κιλκίς και της Ομάδας Παρέμβασης Κιλκίς για την κατασκευή νέου νοσοκομείου:

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ η κυρία και ο κύριος: 

- Φωτεινή (Φαίη) Δ. Κυριακίδου,

Σύμβουλος Ανάπτυξης, ΠΜΣ Κοινωνική Καινοτομία και Στρατηγικές Ανάπτυξης, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και Επικεφαλής Τομεάρχης Μετανάστευσης και Ασύλου της Νέας Δημοκρατίας

- Μαρκόπουλος Χ. Θωμάς,

Επικοινωνιολόγος και Ραδιοφωνικός Παραγωγός

Eναλλακτικός τίτλος θα μπορούσε να είναι ''Οι 50 αποχρώσεις του μπλε''... Τοπικές οργανώσεις, νεολαίες, πολλές πολλές πάρα πολλές εκλογές, συνέδρια, διαφοροποιήσεις, διαγραφές, παραιτήσεις, ο ψηλός, τα μουστάκια, οι ξανθές μπούκλες, καραμανλικοί, μητσοτακικοί, σαμαρικοί (πρώην και νυν), η Ντόρα, ο Τζιτζικώστας, οι βαρόνοι, οι δούκες και οι μαρκήσιοι… καλά και Άγια όλα αυτά, αλλά τελικά ποιο το ιδεολογικό στίγμα ή τα πολλά ιδεολογικά στίγματα, γιατί όχι, της μεγάλης γαλάζιας κυρίας, της κεντροδεξιάς φίλοευρωπαϊκής παράταξης; Ποσο μαλλον μετα από 50 χρόνια ύπαρξης, πολλά από αυτά κυβερνητικά, τα δε 5,5 τελευταία να παίζει και παιχνίδι, ως παράταξη, μάλλον μόνη της, η Νέα Δημοκρατία.