Επανέρχομαι στην προ καιρού καταγγελία μου, για την κεραία κινητής τηλεφωνίας προ βρίσκεται στην κεραμοσκεπή της τριώροφης πολυκατοικίας που βρίσκεται επί της οδού 21ης Ιουνίου 250 καμουφλαρισμένη σε καμινάδα και σας επισυνάπτω την αυτοψία της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) που ζήτησε και πήρε δημότης της πόλης μας.

Τιμούμε σήμερα τη μνήμη των 353.000 θυμάτων των Ελλήνων του Πόντου που έχασαν τη ζωή τους από το Κεμαλικό καθεστώς κατά τα έτη 1916-1923. Ο Ποντιακός Ελληνισμός ήταν αποκρυσμένος γεωγραφικά από τη Μητροπολιτική Ελλάδα. Δεν είχε ούτε πολιτική ούτε στρατιωτική ηγεσία, είχε όμως θρησκευτική ηγεσία που ήταν το στήριγμα του Ελληνισμού. Μόνος του εμάχετο τον τουρκικό εθνικισμό. Οι Νεότουρκοι είχαν αποφασίσει την Γενοκτονία των Ελλήνων, είχαν δρομολογήσει τον βίαιο εξισλαμισμό των χριστιανικών εθνοτήτων. Επιδίωξη των ήταν η επικράτηση να γίνει με την δύναμη των όπλων. Το 1915 έγινε η γενοκτονία των Αρμενίων ενώ το 1916 άρχισε η γενοκτονία των Ελλήνων στον Πόντο.

Λόγος γίνεται τελευταία για τον εκσυγχρονισμό και οικονομική εξυγίανση του Ο.Σ.Ε. παρά που είναι γνωστό σε όλους μας ότι δεν υπάρχουν οικονομικά εύρωστοι σιδηρόδρομοι σε καμιά χώρα. Η συνήθης αρχή της απαξίωσης προς εκποίηση που ίσχυσε για το 20% των μετοχών του Ο.Τ.Ε και το σύνολο της Ολυμπιακής στην καταστροφική για την χώρα οικονομική περίοδο της Ν. Δημοκρατίας με τα μεγάλα φαγοπότια δεν μπορεί να ισχύσει για τον Ο.Σ.Ε. Σε άλλες χώρες δεν είναι εύρωστοι γιατί τα κόστη στα θέματα ασφάλειας ήταν υψηλά ιδιαίτερα στις ανισόπεδες συναντήσεις με οδικές αρτηρίες και πεζογέφυρες. Μείωσαν κοντά στο απόλυτο τα επικίνδυνα σημεία σε ανθρώπους και αυτοκίνητα που συναντούν σιδηροδρομικές γραμμές.

Οταν πρωτοεγκαταστάθηκε στο Κιλκίς ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης κ κ Εμμανουήλ χαιρετίσαμε την παρουσία του, συμμετέχοντας και στην ενθρόνισή του. Πιστέψαμε πολλοί  ότι η αντικατάσταση του αποδημήσαντος υπέργηρου, πράου και μειλίχιου κκ Αποστόλου, θα έφερνε ένα νέο πνεύμα δημιουργίας, αποτελεσματικότητας και αμεσότητας στα εκκλησιαστικά μας πράγματα. Σε πολύ λίγο κάποιες εφημερίδες σχολίαζαν την παρουσία του Μητροπολίτη όχι με τα κολακευτικότερα σχολια, πλην του ημέτερου Θεφύλακτου (αρχισυντακτη των εφημεριδων μας), και  πολλοι απο μας, τοτε, θεωρησαν την κριτική βιαστική και μη επαρκώς τεκμηριωμένη.

Είπαμε κι άλλοτε ότι η «βία» είναι θηλυκό του «βίος». Προϊόν της ίδιας της ζωής. Και προπάντων της άνομης και της άδικης. Της ζωής που της αφαιρούν το όραμα και της κλέβουν το όνειρο. Της ζωής εκείνης που ταπεινώνεται στους τόπους της δουλειάς και στους χώρους της ανεργίας. Το αν ένας θεσμός είναι σημαντικός ή όχι φαίνεται από την ανάγκη της ύπαρξής του. Φαίνεται ακόμη από το πόσο επηρεάζει καθημερινά τη ζωή του πολίτη. Το νηπιαγωγείο, για παράδειγμα, αν και απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας  μένει κλειστό για τρεις μήνες το καλοκαίρι. Η Βουλή απεναντίας αν και ευθύνεται για την πολιτική ζωή του τόπου, ήταν κλειστή για πέντε μήνες πέρσι, με απόφαση του πρωθυπουργού, Κώστα  Καραμανλή, ερήμην των ελληνικού λαού.

Σύμφωνα με τις καναδικές στατιστικές της δεκαετίας του 1990 οι Έλληνες στον Καναδά ανέρχονται περίπου στις 350.000. Οι πρώτοι Έλληνες στον Καναδά εμφανίζονται στον Τορόντο στα τέλη του 19ου αιώνα, κυρίως εμπορικού χαρακτήρα. Το 1911 οργανώνονται για πρώτη φορά στην Ελληνική κοινότητα του Τορόντο που θεωρείται σήμερα”κέντρο” των πολυάριθμων σωματείων που δραστηριοποιούνται. Οι περισσότεροι Έλληνες έφτασαν στον Καναδά την περίοδο 1946 - 1970, σήμερα αείναι οργανωμένοι σε εθνικοτοπικούς συλλόγους και σε ελληνορθόδοξες κοινότητες. Μόνο στην πόλη του Τορόντο με περίπου 150.000 Έλληνες οι σύλλογοι ξεπερνούν τους 100. Η πλειοψηφία τωνπαλιότερων Ελλήνων στον Καναδά είναι απόφοιτοι πρωτοβάθμιας ή σπανιότερα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, και απασχολούνται κυρίως στους τομείς της τεχνολογίας, της διοίκησης επιχειρήσεων, σε εμπορικές σπουδές σε οικονομικές και κοινωνικές επιστημές.

Την φράση του τίτλου και της διπλανής φωτογραφίας θεωρώ ως πειστικότερη για την αύξηση του ποσοστού των πολιτών με ενδιαφέρον για την ανακύκλωση. Παρά τις προσπάθειες των Δήμων που διαθέτουν μπλε κάδους για ενημέρωση με στόχο την ευαισθητοποίηση των πολιτών για την ανακύκλωση ως ελάχιστο ενδιαφέρον για το περιβάλλον δεν διαβλέπω αποτέλεσμα. Η τοποθέτηση των ρομποτικών κάδων στην πόλη μας ανεβάζει στις πρωτοποριακές πόλεις σε υποδομή για τα οικιακά, πλην ανακυκλώσιμων απόβλητα, αλλά με το χαμηλό επίπεδο παιδείας που διαθέτουμε ως προς σκουπίδια γενικά φοβάμαι ότι θα βρούμε τρόπους στρεβλής χρήσης των. Διάβασα τις ανακοινώσεις του Δήμου σε ιστοσελίδα, γραπτό τύπο και κάδους που θα ακούγονται με ήχο οδηγίες αλλά πουθενά δεν διάβασα ότι δεν θα χρησιμοποιηθούν για ανακυκλώσιμα παρά μόνο για οικιακά.

Ανοίγω το ημερολόγιο. 29 Απριλίου - Παγκόσμια Ημέρα Χορού. 02 Μαΐου - Παγκόσμια Ημέρα Γέλιου. 06 Μαΐου - Παγκόσμια Ημέρα κατά της Δίαιτας. Σκέφτομαι. Άλλη μια ημέρα αφιερωμένη για πολλούς… στην αδιαφορία. Συνεχίζω. 09 Μαΐου - Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας. Κατευθείαν σκίρτημα στην καρδιά μου. Οι αναμνήσεις, η βαθιά αγάπη γεμίζουν την ψυχή μου. Είναι αδύνατον να μη γνωρίζει κάποιος άνθρωπος στον πλανήτη μας την ύπαρξη αυτής της ημέρας! Όλα τα πλάσματα του κόσμου έχουν μάνα. Μας έφερε στον κόσμο, μας έθρεψε με το γάλα της και μας ζέστανε στη θερμή αγκαλιά της.

Η εθνική προδοσία είναι ένα φαινόμενο παλιό που εκδηλώνεται με τρόπο διαφορετικό από το χάραμα της ιστορίας έως σήμερα. Το ίδιο και η εθνική μειοδοσία. Είναι κι αυτή ένα φαινόμενο διαχρονικό, ήδη από την εποχή του Εφιάλτη και αργότερα  Κατοχής. Μόνο που τώρα εκδηλώνεται πιο συχνά  σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, κι όχι σε χαρακώματα, από κάποιους κερδοσκόπους  που θησαυρίζουν σε βάρος της ίδιας τους της χώρας. Είναι γνωστό πως το μέλλον ενός λαού δεν φτιάχνεται από μόνο του. Δεν φταίει κατά πως λέει ο ποιητής, «το  ζαβό το ριζικό μας ούτε κι ο Θεός που μας μισεί», αλλά φταίμε όλοι εμείς. Και προπάντων εκείνοι που δημιούργησαν το κράτος που έχουμε. Αυτοί που καταχράστηκαν τη θεσμική τους θέση για το καλό το δικό τους κι όχι του τόπου.

Οι Έλληνες στις ΗΠΑ δούλεψαν πολύ σκληρά και τις περισσότερες φορές σε δύσκολες συνθήκες, προκειμένου να προσφέρουν στα παιδιά τους ένα καλύτερο μέλλον. Έτσι από γενιά σε γενιά οι συνθήκες ζωής για τους Έλληνες μετανάστες καλυτέρεψαν θεαματικά. Αυτό είχε σαν συνέπεια να διακριθούν πολλοί ελληνοαμερικανοί σ’ όλους τους τομείς, και φυσικά και στον χώρο της πολιτικής. Ο Μιχάλης Δουκάκης παιδί πρώτης γενιάς μεταναστών είναι ο ελληνοαμερικανός που πλησίασε όσο κανένας άλλος μη Αγγλοσάξονας το θώκο του προέδρου των ΗΠΑ (Μέχρι την εκλογή του Ομπάμα). Ο Πολ Τσόνκας έφτασε αρκετά κοντά στο χρίσμα, αφού ήταν υποψήφιος το 1992, ο Τζόρτζ Στεφανόπουλος υπήρξε ο πιο κοντινός σύμβουλος του προέδρου Κλίντον στο Λευκό Οίκο, αλλά και ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ έχει δίπλα του ως σύμβουλο τον ελληνοαμερικανό Αλέξη Γιαννούλλια.