Κάποτε ήταν ο αγαπημένος εχθρός των μανάδων και των γιαγιάδων μας. Ενέσκηπταν τα βράδυα στα κοτέτσια κι αν έβρισκαν ανοιχτή πόρτα, το άλλο πρωί δεν έβρισκαν κότες και νουσάκες και πιλίτζια οι νοικοκυρές. Ενίοτε μάλιστα συνιστούσαν και μαθηματικό πονοκέφαλο. Σαν κι αυτόν που βασάνισε την ταλαιπωρημένη πρόσφυγα μάνα στα μέσα της δεκαετίας του ’30 όταν στα μαθήματα που οργάνωνε τότε το κράτος για τις εγκύκλιες γνώσεις στους κατά βάση αγράμματους πρόσφυγες, ήρθε αντιμέτωπη με το εξής δυσκατάβλητο ερώτημα:

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΤΙΡΕΚΙΔΗ.

Τομεάρχη Παιδείας Θρησκευμάτων και Αθλητισμού ΔΕΕΠ Ν. Κιλκίς.

Η αλλαγή σελίδας έγινε και μαζί και το πέρασμα σε μία νέα εποχή. Μια εποχή πιο δημιουργική, ανεξάρτητη, χωρίς κατάλοιπα του παρελθόντος και που όπως αποδεικνύεται «περνά» καθημερινά με άριστα τις εξετάσεις.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Περισσότερο από όλον τον Ελληνισμό οι Θρακιώτες είμαστε δεμένοι με την Πόλη και το Βυζάντιο.  Η Θράκη είναι η περιοχή με ελληνικό πληθυσμό, η πιο κοντινή στην Πόλη. Την Αγκαλιάζει κυριολεκτικά. Έχουμε και ζωντανές μαρτυρίες από τους παππούδες μας που επισκέφθηκαν και μέσα από εμπορικές συναλλαγές της τότε εποχής την Πόλη…

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης, Δάσκαλος.

Ήταν εκεί κάπου στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1980 και υπηρετούσα ως δάσκαλος σε χωριό του νομού μας. Φρέσκο ακόμα το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και η εγκύκλιος του Υπουργείου ήταν σαφής. Έπρεπε να ψάξουμε στις αποθήκες του σχολείου, να βρούμε παλιές εικόνες με τα πρόσωπα των βασιλιάδων και των δικτατόρων, να συντάξουμε πρωτόκολλο καταστροφής και να τις παραδώσουμε.

Λαμπρός ο εορτασμός της επετείου της ιστορικής μάχης στο Κιλκίς την 21^η Ιουνίου του 2013. Και έτσι πρέπει να είναι.

Για όσους γνωρίζουν την ιστορία του τόπου μας και γενικότερα της Μακεδονίας κατά την περίοδο μέχρι την λήξη των βαλκανικών πολέμων και το τέλος του Μακεδονικού Αγώνα, δεν είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς την σπουδαιότητα των χώρων που έλαβαν χώρα διάφορες μάχες αλλά ούτε  των μνημείων  και των μουσείων που αποτυπώνουν την ιστορική μνήμη για τις επόμενες γενιές.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός - συγγραφέας.

Η πολιτική είναι όπως κι ο έρωτας. Στην αρχή έχει ορμή και πάθος. Έχει ένταση και φαντασίωση. Διαπνέεται από αισθήματα επαναστατικά κι αγαπά το ωραίο και το όμορφο. Με τον καιρό, όπως ο Έρωτας, έτσι κι αυτή, χάνει το πάθος της κι αναζητά νέους ορίζοντες, αφήνοντας πίσω της υποσχέσεις, που ντρέπονται και οι ίδιες και παραβιάζοντας κάθε έννοια εμπιστοσύνης.

Του Γιώργου Φλωρίδη, πρώην υπουργού, βουλευτή Κιλκίς.

Η εκλογική νίκη της ΝΔ τον Ιούλιο του 2019, με την ταυτόχρονη αποδοκιμασία της πεντάχρονης λαϊκιστικής αποκάλυψης, εξέφρασε μια βαθύτερη ιδεολογικοπολιτική διεργασία και μετατόπιση του κοινωνικού σώματος. Εξέφρασε την ώριμη ανάγκη για υπέρβαση του κύκλου της ανεκπλήρωτης μεγαλοστομίας, του διαλυτικού διχασμού και του παρασιτικού προστατευτισμού, που κράτησε στάσιμη τη χώρα.

Γράφει η Δέσποινα Ξιφιλίδου, τέως Λυκειάρχης.

Η περίοδος, που διανύουμε είναι περίοδος μιας νέας επανάστασης. Νέες λέξεις παρεισέφρησαν στο λεξιλόγιό μας…νέοι όροι…νέα μοντέλα επικοινωνίας και σχέσεων.
Η μαγεία της φωτογραφίας, της εικόνας, των χρωμάτων, ελκυστική. Ένας κόσμος εικονικής πραγματικότητας…ένας κόσμος επικοινωνίας, που κρύβει τη δική του δυναμική εξέλιξης και προόδου!

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης, Δάσκαλος.

Το 1975 ο πατέρας μου έκλεισε το κυλικείο της οδού Λαγκαδά και πήρε δεύτερο κυλικείο πάλι στην περιοχή του Βαρδάρη στο ισόγειο οικοδομής στην οδό Ειρήνης 17. Εκεί ήταν το πρακτορείο λεωφορείων Λαγκαδά που είχε δικό του κυλικείο και ο πατέρας μου πήρε το κυλικείο όλης της οικοδομής.

Σκληρή απάντηση δίνει ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού του δήμου Κιλκίς, Θέμης Κοσμίδης, στην πρώην αντιδήμαρχο, Άννα Δημάκη, για το θέμα του Θερινού Σινεμά, αφήνοντας μάλιστα αιχμές για τη νομιμότητα στη διαχείριση του χώρου πέρσι το καλοκαίρι:

Είναι ολοφάνερο ότι βλέπουμε τα πράγματα από διαφορετική οπτική γωνία.