Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης, Δάσκαλος.

Έι πιτσιρίκο, σε βλέπω τόση ώρα στο διπλανό μπαλκόνι σ’ ένα τσιμεντένιο κλουβί να κάθεσαι με τις ώρες και να παίζεις κάτι σ’ ένα τάμπλετ. Είναι απόγευμα βρε μικρούλη, ώρα για παιχνίδι κι εσύ χαραμίζεις το χρόνο σου έτσι; Ξύπνα μικρέ, τα χρόνια που ζεις είναι ανεπανάληπτα και δεν θα ξανάρθουν.

Γράφει ο  Θεόδωρος Παυλίδης.

ΚΙΝΔΥΝΟΣ-ΘΑΝΑΤΟΣ
Όπως έγραψα σε προηγούμενο σχόλιο, στον παράπλευρο δρόμο από Μακεδονική Κεραμοποιία μέχρι στρατιωτικό αεροδρόμιο, οι ''αρμόδιοι'' εμφύτευσαν απλώς ρυθμιστικές πινακίδες τροχαίας και τις άφησαν στο έλεος του ανέμου.

Η μεγάλη Εθνική Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940, που γιορτάζει ο Ελληνικός λαός με δοξολογίες, ομιλίες και παρελάσεις, αποτελεί την πιο δοξασμένη σελίδα της ιστορίας της νεώτερης Ελλάδας.

Η χώρα το 2010 βρέθηκε σε κατάσταση «αρόδο», όπως λένε οι ναυτικοί, δηλαδή ούτε λιμάνι να πιάσει, ούτε να μπορεί να ταξιδέψει.

Του Ανδρέα Μακρίδη

Ο νους ξεκινά να λογαριάζει πότε ξεκίνησε το κακό: Ήτανε τότε που η νίκη απέναντι στον φασισμό έμοιαζε δεδομένη και οι γονείς πηγαίνανε στις σχολικές τις παρελάσεις, μόνο και μόνο για να καμαρώσουν τα παιδιά τους;

Του Αναστάσιου Αμανατίδη.

Υπάρχουν κάτι παράξενα ‘αγχωτικά’ σύνδρομα, που βασανίζουν πολύν κόσμο. Ιδιαίτερα εμφανίζονται σε νέους ανθρώπους, στην ίδια αναλογία και στα δύο φύλα. Αν θα μιλούσα ποσοστιαία, χωρίς να έχω στατιστικά στοιχεία, θα έλεγα ένα κρούσμα στους χίλιους ανθρώπους, ίσως δεν θα ήταν υπερβολικό. Το ποσοστό δεν είναι και μικρό, ούτε αμελητέο!

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ταλαμπίρης, Δ/ντής του 2ου Δημοτικού Σχολείου Κιλκίς

Το διάστημα 23 με 27 Σεπτεμβρίου αντιπροσωπείες από σχολεία της Κεντρικής Μακεδονίας επισκέφθηκαν σχολεία της Νότιας Ρωσίας στο πλαίσιο προγράμματος αδελφοποίησης και υπογραφής πρωτοκόλλων συνεργασίας. Η αντιπροσωπία από το Κιλκίς είχε ως προορισμό την περιοχή της Anapa, όπου πέρα από το σχολείο Νο 3 του Vityazevo με το οποίο αδελφοποιήθηκε επισκέφθηκε άλλα πέντε σχολεία γενικής εκπαίδευσης και ένα προσχολικής αγωγής. Από τα πέντε σχολεία γενικής εκπαίδευσης, τα τέσσερα ήταν δημόσια και το ένα ιδιωτικό.

Γράφει ο Θέμης Θ. Ανθρακίδης, πρ. Διοικητής Γενικού Νοσοκομείου Κιλκίς.

Τα τελευταία χρόνια ο τομέας της υγείας στην πατρίδα μας υφίσταται μια άνευ προηγουμένου υποβάθμιση σε όλα τα επίπεδα με άμεσες και ορατές συνέπειες τόσο για τους δέκτες των υπηρεσιών (ασφαλισμένους, συνταξιούχους) όσο και τους παρόχους (ιατρούς και επαγγελματίες υγείας).

ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ
Για τον οδοντίατρο Διευθυντή του Κέντρου Υγείας Πολυκάστρου Γιώργο Περπερίδη, ότι και να πεί κανείς είναι λίγο.
Παρέλαβε ένα Κέντρο Υγείας συνήθους ελληνικής πραγματικότητος και το ανύψωσε σε λίγα χρόνια σε πρότυπο Νοσηλευτικό Κέντρο προσομοιάζον με Νοσοκομείο. Και θα μπορούσε να προσφέρει υπηρεσίες Νοσοκομείου, αν το κράτος θα ήταν σε θέση να του προσφέρει ανάλογες χορηγίες νοσοκομειακού επιπέδου (Ιατρικό-Νοσηλευτικό Προσωπικό και υποδομές Νοσοκομείου).

Του Ανδρέα Μακρίδη.

Την περασμένη Κυριακή, ο Πάπας Φραγκίσκος ανακήρυξε άγιο τον Όσκαρ Ρομέρο, τον αρχιεπίσκοπο του Ελ Σαλβαντόρ που δολοφονήθηκε μέσα στην εκκλησία την ώρα της θείας λειτουργίας, στις 24 Μαρτίου του 1980, από τα “τάγματα θανάτου” της Χούντας της χώρας του.