Άρθρα Συνεργατών
Γράφει ο Κώστας Πινέλης.
Στο κεντρικό Συλλαλητήριο που έγινε στην Πέλλα ενάντια στη χρήση του όρου «Μακεδονία» και για την «Ελληνικότητα της Μακεδονίας», στην κύρια ομιλία ακούστηκε η τοποθέτηση: «...Θέλουμε (σ.σ. τα Σκόπια) να μπούνε στο ΝΑΤΟ, θέλουμε να μπούνε στην Ευρωπαϊκή Ενωση»... Αυτή η τοποθέτηση είναι από τις πιο χαρακτηριστικές.
Γράφει ο Γιώργος Φραγγίδης, πρώην βουλευτής ΠΑΣΟΚ Μέλος ΚΠΕ Κινήματος Αλλαγής.
Τις μέρες αυτές συζητιέται έντονα από όλους τους Έλληνες το σχέδιο συμφωνίας του εθνικού θέματος σε σχέση με το κράτος των Σκοπίων.
Ενός θέματος με τεράστια σημασία που η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ χειρίστηκε εν κρυπτώ, με τακτικισμούς και με το βλέμμα στραμμένο κυρίως στους εντός της Ελλάδας πολιτικούς αντιπάλους.
Του Αναστάσιου Αμανατίδη.
Πολλές μνήμες ανέσυρε η χθεσινή μπασκετική συνάντηση παλαιμάχων παικτών, από καταβολής του ΓΑΣ Κιλκίς (1980 και όλης της δεκαετίας, Γιάννης Νικολαΐδης – ο Τσίτσιος, ο Γιώργος Στεφούδης, ο Γιάννης Καντίδης, ο Σταύρος Μαντζανάκης, ο Παναγιώτης Κωνσταντινίδης, οι αδελφοί Θεογιάννη, ο Γιάννης Σαμολαδάς, οι αδελφοί Παυλίδη, ο κόουτς Γιάννης Νικολαϊδης και λοιποί μέχρι και παίδες του ’90 Δέδας…) με μια αντίστοιχη αντιπροσωπευτική της Θεσσαλονίκης της χρυσής εποχής (Κακιούσης, Γιαννουζάκος, Παπαγεωργίου και λοιποί).
Εμπαιγμός της κοινωνίας μας οι εξελίξεις με το ΤΕΙ Κιλκίς
Συντάκτης: Eidisis.grΤου Θεόδωρου Βαφειάδη, ανεξάρτητου δημοτικού συμβούλου Κιλκίς.
Στις 27 Μαρτίου 2018 σε μια εκδήλωση με λίγους εκλεκτούς, εγκαινιάστηκε τελικά το νέο κτίριο του τμήματος ΤΕΙ «Σχεδιασμού καιΤεχνολογίας Ένδυσης» με την παρουσία του Υπουργού Παιδείας, Έρευναςκαι Θρησκευμάτων Κ. Γαβρόγλου, του Υφυπουργού Εξωτερικών Γ.Αμανατίδη και του συνόλου της Διοίκησης του ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας, χωρίς ομως την παρουσία κανενός βουλευτή του νομού μας!
Δημήτριος: Συμφωνία ειρήνης ή κοροιδία της ειρήνης και εμπαιγμός της ιστορίας;
Συντάκτης: Eidisis.grΤο Σκοπιανό δεν θα πάψει να αποτελεί μαχαιριά στα υπογάστρια της εθνικής μας πορείας, εκτός κι αν η φιλάνθρωπη πρόνοια του Θεού, με το κλάμα και το αίμα τόσων ηρώων, αποτρέψει τα χειρότερα από μας τους ασυλλόγιστους κληρονόμους της εκκλησιαστικής μας πορείας (ως συνιστώσας της εθνικής μας κοινωνικής πορείας).
ΜΕΡΟΣ Γ΄
Από τις διηγήσεις των γονέων μου-ιδιαίτερα της μητέρας μου –ήξερα ότι οι στέψεις των αυτοκρατόρων και των βασιλέων, των τσάρων γίνονταν στη Μόσχα στην εκκλησία των αγίων.. Δεν ξέρω από πού το ήξεραν ή που το διάβασαν, αλλά, είναι αλήθεια, γιατί σήμερα το διαπίστωσα προσωπικά από την ξεναγό μας στη Μόσχα. Είχα γράψει και στο πρώτο μέρος της παρουσίας μου για τη Ρωσία ότι οι γνώσεις, οι εμπειρίες και οι παραστάσεις γύρω από την αχανή χώρα ήταν ελάχιστες και περιορίζονταν σε μερικές διαπιστώσεις που αναφέρονταν στη σχολική και την εφηβική τους ζωή.
Του Ανδρέα Μακρίδη.
Η ιστορία πάνω-κάτω είναι γνωστή: Τον 9ο μ.Χ. αιώνα, το Βυζάντιο αποφάσισε να στείλει δύο ιεραποστόλους για να εκπολιτίσουν τους Σλάβους. Τι σήμαινε εκπολιτισμός τα χρόνια εκείνα; Γραφή, ανάγνωση, εγκατάλειψη της πολυθεΐας και της ειδωλολατρείας. Αυτός ήταν ο τρόπος με τον οποίο το Βυζάντιο προσέγγιζε τις γειτονικές του χώρες, προκειμένου να δημιουργήσει φιλίες, συμμαχίες και εξαρτήσεις.
Του Αναστάσιου Αμανατίδη.
Ους να (γ)ίνεται ο Πέπης ημ’ διατρός, Ττάσο, εσύ θα τερείς με! (Μέχρις ότου τελειώσει ο Μπέμπης* μου (ο εγγονός μου) ιατρός, εσύ θα με παρακολουθείς, Τάσο!).
Ήταν η εντολή και η προσταγή, η ευχή και η επιθυμία της Καυκάσιας ογδοντάρας, ίσως και περισσότερο, από μεγάλο καυκάσικο χωριό, με την ‘χοντρή’ μεταλλική φωνή, τα αδρά ανατολίτικα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά του προσώπου και τα έντονα γαλαζοπράσινα μάτια. (τσιακάλα**).
Του Κώστα Τερζενίδη.
Η όλη εξέλιξη της υπόθεσης που ακούει στο όνομα «ΤΕΙ Κιλκίς», που ωστόσο δεν είναι του Κιλκίς, έρχεται να επιβεβαιώσει γι’ ακόμη μια φορά, το πόσο γραμμένους μας έχει στα παλαιότερα των υποδημάτων του το πολιτικό σύστημα των Αθηνών.
Γράφει ο Ιωσηφίδης Μάκης, Δάσκαλος.
Γεννήθηκα το 1954 και μεγάλωσα στα Διαβατά Θεσσαλονίκης. Το 1969 στα δεκαπέντε μου χρόνια μετακομίσαμε οικογενειακώς στη Θεσσαλονίκη. Η οικογένειά μου κατοικούσε στα πάνω Διαβατά όπου οι περισσότεροι κάτοικοι ανήκαν σε μια ιδιότυπη προσφυγική ομάδα τους Αρμενόφωνους Έλληνες για τους οποίους θα μιλήσω παρακάτω.