Του Ανδρέα Μακρίδη.

Στην πολιτική αντιπαράθεση της χώρας, η νεολαία είχε πάντα μια ξεχωριστή θέση. Η συντηρητική παράταξη άργησε να την πλησιάσει – ίσως γιατί ήταν δέσμια των παραδοσιακών αντιλήψεων ότι οι νέοι δεν αντιμιλούν, αλλά υπακούν τους μεγαλύτερους. Η Αριστερά κέρδιζε τη νεολαία για χρόνια, με τη νεανική εικόνα του Γκεβάρα και του Πολυτεχνείου, μέχρι που τα πρότυπα ξεθώριασαν: Ο Τσε υπάρχει ακόμα, μα πιο πολύ ως αντικείμενο διαφήμισης, ενώ η γενιά του '73 ξεθώριασε.

Του Αναστάσιου Αμανατίδη.

Για τον προθάλαμο, ή την αίθουσα αναμονής του ιατρείου συνήθως δεν αγόραζα περιοδικά και εφημερίδες. Ό,τι αναγνώσιμο υπήρχε προερχόταν από τους ασθενείς ή τους συνοδούς τους, που μετά την πρώτη ανάγνωση και όσην ώρα περίμεναν τη σειρά τους, πολλοί τα εγκατέλειπαν στο τραπεζάκι, είτε άλλοτε πάνω στην ταραχή, ή παρασυρμένοι από την χαρά τους, ανάλογα με τη διάγνωση του γιατρού. Φυσικά εφ’ όσον παρέμεναν εκεί τα έντυπα, υπονοούνταν ότι τα υιοθετούσε και ο γιατρός!

Του Νίκου Σιάνα.

Όλοι θυμόμαστε το τι ακολούθησε και τι ειπώθηκε τις επόμενες ημέρες εκείνων των συγκλονιστικών συλλαλητηρίων – Θεσσαλονίκης και Αθήνας – για το Σκοπιανό. Προκειμένου να τα συκοφαντήσουν και να τα υποβαθμίσουν με τρόπο ελεεινό διάφοροι ενθομηδενιστές του «αριστερόστροφου φασιστικού και προοδευτικού» χώρου χαρακτήρισαν τους συμμετέχοντες στα συλλαλητήρια ακροδεξιούς και φασίστες. Ο δε πρωθυπουργός τους αποκάλεσε όχλο. Και όλα αυτά επειδή οι χιλιάδες Έλληνες τούς βροντοφώναξαν στα μούτρα να σταματήσουν το ξεπούλημα και της ιστορίας μας.

Του Αναστάσιου Αμανατίδη.

Πήρε να σκοτεινιάζει κατά την επιστροφή από το μακρινό Μελάνθιο, κάπου 25 χιλιόμετρα δρόμος ο περισσότερος χωμάτινος με πολλή σκόνη, ύστερα από μία κατ’ οίκον ιατρική επίσκεψη στο χωριό. Εδώ αξίζει να πω, ότι τα τηλεφωνήματα για ιατρική εξέταση στο σπίτι του αρρώστου, έστω και στα χωριά, τα πιο πολλά γίνονταν κατά το βραδάκι, ίσως γιατί τότε επιδεινωνόταν τα συμπτώματα, π.χ. άνοδος πυρετού, είτε διότι η επερχόμενη νύχτα φόβιζε περισσότερο και επιβάρυνε την ψυχολογία ασθενούς και οικογένειας. Είχα μαζί μου παρέα στο αυτοκίνητο και τον μεγάλο αδερφό Κυριάκο.

Το καλλιτεχνικό και πολιτιστικό σύνολο η «πόλις» καλεί μικρούς και μεγάλους σε ένα διήμερο εκδηλώσεων στο πλαίσιο του εορτασμού των Ελευθερίων του Κιλκίς.
Ραντεβού το Σάββατο 9 και την Κυριακή 10 Ιουνίου, από το πρωί ως το βράδυ, στο δημοτικό πάρκο-κήπο του Κιλκίς για ψυχαγωγία και παιχνίδι.

Γράφει ο Τάσος Ναούμης, παιδίατρος, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Κάποτε μου τηλεφώνησε μία κυρία που γεμάτη αγωνιά ζητούσε ιατρική συμβουλή για το μωρό της που είχε υψηλό πυρετό. Ρωτώντας να μάθω την ηλικία και το βάρος του μωρού, η μητέρα μού απάντησε με φυσικότητα ότι το μωρό ήταν 28 ετών και ζύγιζε 85 κιλά!

Από την Κωνσταντίνα Γεράκη.

Η Ειρήνη και ο Τάσος γνωρίστηκαν σε ένα καφέ ...να σημειωθεί ότι για την Ειρήνη ήταν η πρώτη φορά που πήγαινε εκεί και το συγκεκριμένο είδος μαγαζιού δεν ήταν και από τα αγαπημένα της... απλά επέμενα εγώ να πάμε μια που είχα ακούσει τα καλύτερα...

Του Θεόδωρου Βαφειάδη.

Δόθηκε στην δημοσιότητα για διαβούλευση, μετά από πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα συζητήσεων που κράτησε χρόνια, το προτεινόμενο νομοθετικό πλαίσιο που αφορά την μεταρρύθμιση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και το όνομα αυτού ΚλεισθένηςΙ

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό γιατί είδα τον Βασίλη Τριανταφυλλίδη, τον Χάρρυ Κλυνν στα πρώτα του βήματα. Τότε που μαθητευόμενος ψυκτικός, εργαζόμενος σε βιομηχανία ψυγείων πήγαινα με τον μάστορά μου για επισκευές ψυγείων σε διάφορα κέντρα διασκέδασης της Θεσσαλονίκης. Ήταν τότε που την ξεχωριστή και πρωτοπόρα σάτιρά του, δεν την καταλάβαιναν οι μαγκίτες της εποχής και τον αποδοκίμαζαν.

Του Αναστάσιου Αμανατίδη.

Μας αποκαλύπτει ο αγαπητός φίλος Θόδωρος Παυλίδης στις επιφυλλίδες του, ότι χαρακτηρίζω ως ‘ατυχή’ την επιλογή της 19ης Μαΐου 1919, ως ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων από μέρους των Τούρκων (Νεοτούρκων και Κεμαλικών) και δράττομαι της ευκαιρίας να τοποθετηθώ επί αυτού.