Γράφει ο Θεοφύλακτος Παγλαρίδης. Δυο κατηγορίες ανθρώπων, κατά πως διδάσκουν οι ψυχολόγοι, εκπλήσσονται με τα αυτονόητα: Οι μωροί και τα μωρά. Στην   Χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας ιδιαζόντως στις δυο κατηγορίες προστίθεται και μια τρίτη. Αυτή της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτικών της ανδρών. Που ανακαλύπτουν ύστερα και  από τον τελευταίο Κωστίκα του έσχατου καφενείου της Ελλάδας ποιος είναι ο πολιτικός συσχετισμός δυνάμεων στην Ευρώπη. Που αγνοούν  πως όταν δεν έχεις μαντήλι να κλάψεις δεν παριστάνεις τον Γκιουλέκα με "λεφτά υπάρχουν", με Ζάππεια και σχίσιμο μνημονίων και άλλα παρόμοια γλαφυρά μεν, δυστυχώς όμως και δημοφιλή καθώς μέχρι και εξουσία αρπάζεις με την ψήφο του ανυπερθέτως νουνεχούς λαού.

Του Ανδρέα Μακρίδη.

Η διαδικασία δεν είναι πρωτόγνωρη: Στην Ελλάδα, όλα πάντα βαίνουν καλώς. Αλλά όποτε ο πόλεμος ανάμεσα στα γιγάντια επιχειρηματικά σχήματα ξεπεράσει τα όρια, τότε στην επιφάνεια βγαίνουν στοιχεία σκανδάλων που είναι αδύνατον να αγνοηθούν. Κάποιος εισαγγελέας, πάντα με την άδεια ή την εντολή της κυβέρνησης, αναλαμβάνει να ανοίξει τον φάκελο του σκανδάλου. Και τότε, ω του θαύματος, ανακαλύπτουνε οι πάντες την διασπάθιση εκατοντάδων εκατομμυρίων ή και δισεκατομμυρίων ευρώ, που κανείς έως τότε δεν είχε πάρει είδηση!

Του Αναστάσιου
Αμανατίδη.

Είπαμε και γράψαμε σε προηγούμενα σημειώματα και θυμούνται πολλοί επιζώντες, ότι το ποδόσφαιρο αποτελούσε για τους νέους στο μεταπολεμικό Κιλκίς την σπουδαιότερη και προσφιλέστερη κοινωνική καταφυγή, εκτόνωση και απόλαυση! Λειτούργησε δε και ως γέφυρα επικοινωνίας, ενωτικά και συμφιλιωτικά, γιατί, μη μας διαφεύγει, η κοινωνία του Κιλκίς βγήκε από την Κατοχή και τον Εμφύλιο βαθύτατα διχασμένη!

Του Αναστάσιου
Αμανατίδη. 

Ο μακαρίτης από χρόνια τώρα Π. Π. ήταν γνωστός εν ζωή σε όλους στο Κιλκίς, ως ένας από τους καλύτερους εμπόρους γενικού εμπορίου. Ήταν πολύ καλός οικογενειάρχης και καλός Πόντιος χριστιανός, θυμόσοφος και ετοιμόλογος, από τους συμπαθέστερους Κιλκισιώτες της πρώτης γενεάς. Ήταν δε και συμπατριώτης του μακαρίτη πατέρα μας, ως Όρντουλης της ευρύτερης ενδοχώρας των Κοτυώρων.

Του Θεόδωρου Ε. Παυλίδη
Δικηγόρου-Ερευνητή Ιστορίας.

Στην είσοδο της Μονής Παναγία Σουμελά του Πόντου, υπάρχει μία πινακίδα ενσωματωμένη στον τοίχο όπου οι Τούρκοι αρμόδιοι έχουν αναγράψει περιληπτικά το ιστορικό της Μονής.
Μεταξύ άλλων στην πινακίδα αναγράφει ότι οι Ρώσοι, στο διάστημα κατοχής της Τραπεζούντας στον Α'. Παγκόσμιο Πόλεμο, (18-4-1916/24-2-1918) λεηλάτησαν κυριολεκτικά την Μονή, παίρνοντας κατά την αποχώρησή τους, εικόνες, βυζαντινά βιβλία, εκκλησιαστικά σκεύη κλπ.

Ζήσαμε πρόσφατα την πολλά υποσχόμενη συνάντηση κορυφής μεταξύ Ταγίπ Ερντογάν και Αλέξη Τσίπρα.
Όλοι ελπίζαμε πως θα βελτίωνε τις τεταμένες σχέσεις των δύο χωρών. Οι ελπίδες μας διαψεύστηκαν από τις πρώτες εικόνες και τοποθετήσεις του προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας αφενός και αφετέρου από τον διάλογο με τον  πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο.

Γράφει η Άννα Ριζάκη
Μέλος Νομαρχιακής Επιτροπής
ΣΥΡΙΖΑ Κιλκίς. 

Από το 2010 η ελληνική κοινωνία βιώνει μια δύσκολη περίοδο κατά την οποία υποβαθμίστηκε σε οικονομικό, κοινωνικό αλλά και θεσμικό επίπεδο. Ένας σημαντικός τομέας όπου υπήρξαν σημαντικές υπαναχωρήσεις είναι ο εργασιακός. Οι βασικότερες αλλαγές που επιβλήθηκαν σε βάρος των θεμελιωδών δικαιωμάτων  των  εργαζομένων στα χρόνια 2010-2015 ήταν οι εξής:

Γράφει ο Κώστας Πινέλης. 

Ως «Ανατολικό Ζήτημα» είναι γνωστό το δυσεπίλυτο πρόβλημα που ανέκυψε από την παρακμή και γύρω από την τύχη της καταρρέουσας οθωμανικής αυτοκρατορίας και την πρόθεση των Μεγάλων Δυνάμεων να επωφεληθούν από αυτό το γεγονός. Το πρόβλημα κατέστησε πιο περίπλοκο ο αγώνας των Ελλήνων για απελευθέρωση.

Μάχομαι τον φασισμό σε όλες τις μορφές του και προπαντός στην πιο απατηλή και επικίνδυνη μορφή του, την α ρ ι σ τ ε ρ ό σ τ ρ ο φ η (Μίκης Θεοδωράκης, από την ομιλία του στο συλλαλητήριο για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ  στην Αθήνα στις 4 Φεβρ. 2018).
Και αμέσως άρχισαν τα νταβούλια και οι ζουρνάδες των ...προοδευτικών  αριστερών, τις ανόητες επιθέσεις εναντίον του.

Τώρα που το θέμα του ονόματος της  γείτονας  χώρας είναι επίκαιρο νομίζω ότι είναι σκόπιμο να δούμε πως φτάσαμε στην σημερινή κατάσταση.  Με το παρών  άρθρο  ίσως μπορέσουμε να καταλάβουμε πως έφτασε η γειτονική  βόρεια περιοχή να γίνει Κράτος και «Έθνος»   .