Γράφει ο Θεόδωρος Παυλίδης.

ΠΕΡΙΜΕΝΩ
Παρήγγειλα και μου έστειλαν από Τουρκία ένα βιβλίο 416 σελίδων με πλούσια βιβλιογραφία που  κυκλοφόρησε εκεί τον Οκτώβρη του 2016 από τον Οίκο Literatür, με τον τίτλο " Οι εγκαταστάσεις των Ρωμιών στην Ανατολία και Θράκη στις αρχές του 20 στου αιώνα".

Του Αναστάσιου
Αμανατίδη.

Πάει και ο Γιάννης Π. (πλήρης ημερών), από τους πρώτους δημοτικούς υπαλλήλους που συνταξιοδοτήθηκαν αφ’ ότου ανέλαβα τη Δημαρχία εγώ. Ήταν τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’90!

Του Αναστάσιου
Αμανατίδη.

Ήταν δεν ήταν δέκα- έντεκα χρονών ο Μήτος*. Αν και το μπόϊ του τον έφερνε μεγαλύτερο!  Ήθελε πολύ να τον έπαιρνε παρέα ο γείτονας Ι. Γ., που ήταν μεγαλύτερος και περισσότερο ‘μπασμένος’  στην ‘επιχείρηση’ των καλάντων την παραμονή των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Ήταν βέβαια το έθιμο, αλλά τα παιδιά νοιάζονταν πιο πολύ για το φιλοδώρημα σε χρήμα! Εκείνη τη χρονιά ο Μήτος τα κατάφερε!

Παραμονή Χριστουγέννων του 2017. Το μικρόσωμο ταπεινό γαϊδουράκι προχωρά μέσα στη νύχτα. Στη ράχη του κάθεται ένας παράξενος αναβάτης. Ισχνός με μακριά μαλλιά, γένια και ένα γλυκύτατο πρόσωπο να λάμπει στο σκοτάδι. Φτωχά τα ρούχα του. Ένας τριμμένος χιτώνας καλύπτει το σώμα του και παλιά σανδάλια τις γυμνές πατούσες του.

Έχουν γίνει θαρρώ  δύο τρία αφιερώματα στα ΜΜΕ του Κιλκίς για τον Γιωσέφ Ελιγιά. Ένα πολύ καλό και αναλυτικό του Χρήστου Γκόλιαρη Σχολικού Συμβούλου το έχω διαβάσει..

Του Αναστάσιου Αμανατίδη. Είναι αξιοθαύμαστη η επιμονή του 90 χρονου και συν, συμπολίτη μας συνταξιούχου Γυμνασιάρχη Δημήτρη Νικοπολιτίδη, που θέλει να αποτυπωθούν στο χαρτί εικόνες της ζωής του παλιού Κιλκίς και να καταγραφούν σκηνές, που θα αποτελέσουν στοιχεία της ιστορικής πορείας της νεαρής κοινωνίας από της εγκαταστάσεως των πρώτων Κιλκισιωτών. Θέλει να κάνει κοινωνούς σε όλους, σε εμάς τους μεταγενέστερους  στα γεγονότα κάποιας εποχής, πιο πολύ αυτά του συνοικισμού Στενημαχιωτών, με τα οποία είχε άμεση ο ίδιος εικόνα λόγω γειτονίας.

Του Ανδρέα Μακρίδη.

“Υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και την θέλουμε” ήταν το προεκλογικό σύνθημα της Νέας Δημοκρατίας στις ατυχείς για εκείνην εκλογές του 2000. Τέσσερα χρόνια μετά, ο Κώστας Καραμανλής συνέτριβε το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη με συνθήματα “Μπορούμε με Νέα Πολιτική” και “Επανίδρυση της χώρας”. Το 2012, ο Αντώνης Σαμαράς είχε επιλέξει το μάλλον σεμνό και συντηρητικό “Η Ελλάδα μπορεί και θα τα καταφέρει”.

Δεν μολύνω το σώμα μου με φάρμακα (απάν-ι-μ’ φάρμακα κι βάλλω

Με κάλεσε ο Χριστόφορος, (ο γνωστός Χριστόφορος Κατηκαρίδης του Λεβεντοχωρίου με την ελαφρά χωλότητα στο πόδι, μακαρίτης από χρόνια τώρα), για μία κατ’ οίκον ιατρική επίσκεψη στο Λεβεντοχώρι. Πρέπει να ήταν κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1970.

Μετά την επιστροφή του στην Τουρκία Ερντογάν δήλωσε στις τηλεοράσεις της πατρίδος του ότι οι έλληνες είναι μισαλλόδοξοι, ότι δεν φροντίζουν για την οικονομική ανάπτυξη της μουσουλμανικής μειονότητος(την οποία βεβαίως αποκάλεσε τουρκική),και ότι προ πάντων δεν φροντίζουν για την εκπαίδευση της μειονότητας.

Του Αναστάσιου Αμανατίδη.

Ο σημερινός σοβαρός και σεβαστός συνταξιούχος Γυμνασιάρχης Νικοπολιτίδης, με νοσταλγία θυμάται την συμμετοχή του σε ‘τσακαλοπαρέες’ κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, περίοδο που δεν ήταν και η καλύτερη για την νεαρή και φτωχή πολιτεία του πρώτου Κιλκίς.
   Ανασύρει από την πλούσια μνήμη του και περιγράφει με νεανική ενάργεια, πως μετά τον τρύγο των αμπελιών το φθινόπωρο, ξεχύνονταν τα παιδιά και αλώνιζαν τα κλήματα, περνώντας τα από ένα δεύτερο χέρι, για να κορέσουν την παιδική τους πείνα, αναζητώντας ρόγες και ότι απέμεινε  από κανένα τσαμπί αθέατο κρυμμένο στα φύλλα.