Γράφει
ο Τάσος Ναούμης
παιδίατρος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Μπερδευτήκαμε με τις τόσο αντιφατικές δηλώσεις που ακολούθησαν την αναγγελία του θανάτου του Φ. Κάστρο.  Άλλοι εκφράστηκαν με θαυμασμό για τα επαναστατικά κατορθώματα του ανδρός και άλλοι με κατηγορίες για την πολιτική του συμπεριφορά. Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ αποκάλεσε τον Κάστρο δικτάτορα  ενώ ο Έλληνας υφυπουργός παιδείας Κ. Ζουράρης υποστήριξε, με τον γνωστό εκλεπτυσμένο του τρόπο, το ακριβώς αντίθετο.  Οι δηλώσεις των δύο πολιτικών καθώς και το ταξίδι του πρωθυπουργού  στην Κούβα πυροδότησαν τον Δεκέμβριο του 2016 μια ατέλειωτη συζήτηση, που δεν  θα έπρεπε να έχει  κανένα νόημα στην εποχή μας. Αφήνουμε τα ουσιώδη που αφορούν το παρόν και το μέλλον της δικής μας χώρας και ασχολούμαστε με δευτερεύοντα ζητήματα λες και είναι θεμελιώδες το ερώτημα εάν ο Κάστρο ήταν η όχι δικτάτορας.  Έχει κάποια αξία το να αναζητήσουμε μία απάντηση;  Δυστυχώς στην μπερδεμένη σύγχρονη Ελλάδα φαίνεται πως η συζήτηση ναι, έχει νόημα.

Του Ανδρέα Μακρίδη 

Η είδηση πέρασε στα ψιλά, αν και είναι κεφαλαιώδους σημασίας: Δύο ημέρες πριν τα Χριστούγεννα, ο Πρόεδρος Ομπάμα επικύρωσε πρόταση νόμου που κατέθεσαν δύο Αμερικανοί γερουσιαστές, ο ρεπουμπλικανός Ρομπ Πόρτμαν και ο δημοκρατικός Κρις Μέρφι, με την οποία συγκροτείται στις ΗΠΑ ένας επικοινωνιακός μηχανισμός προπαγάνδας, με στόχο την απόκρουση της “παραπληροφόρησης” που διενεργεί η Ρωσία, η Κίνα, αλλά και άλλες οντότητες, κρατικές και μη.

Το κρύο κι ο Βοριάς δεν παγώνει μόνο τα’ αρνάκια. Ενίοτε προκαλεί σημαντικότερες απώλειες. Μέρες πολικού ψύχους καθώς βιώνουμε, το αναγκαστικό καθισιό ευνοεί την ανάδυση στην επιφάνεια στιγμιότυπων μιας άλλης εποχής, εκεί στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Τα ανασύραμε, εμείς εδώ στις ΕΙΔΗΣΕΙΣ του Κιλκίς, από τη μνήμη λόγω επικαιρότητας και καθώς πλησιάζουμε πλέον σε μια ηλικία όπου τα χαριτωμένα ατυχήματα, όπως αυτό που θα σας διηγηθώ, δεν θα ανήκουν στη σφαίρα της τερατολογίας.

ΓΙΑ  ΤΟΥΣ  ΕΠΩΝΥΜΟΥΣ  
ΣΤΕΝΗΜΑΧΙΩΤΕΣ
   Ο Δημήτης Νικοπολιτίδης έτρεφε μεγάλο σεβασμό και εκτίμηση για τους νοικοκυραίους και επιφανείς Στενημαχιώτες. Τους αναδεικνύει στα πρόχειρα γραπτά του, μέσα από καθημερινούς διαλόγους, με χιουμοριστική διάθεση, από την οποία αναδύεται η απλοϊκότητα και το άδολο του χαρακτήρα τους.

Γράφει ο
Κώστας Πινέλης

Τα κύρια ονόματα των κατοίκων της Θράκης (Βόρειας, Ανατολικής και Δυτικής) μπορούν να χωριστούν σε τρεις κατηγορίες, δηλαδή:
Α) Σε αυτά που επικράτησαν στη βυζαντινή Θράκη από τους πρώτους  μ. χ. αιώνες όταν και ολοκληρώθηκε ο εξελληνισμός της προερχόμενα μερικά από την Αρχαία και από την Ρωμαϊκή περίοδο
Τέτοια ονόματα είναι τα συνηθισμένα του Ελληνισμού όπως:

Γράφει
ο Τάσος Ναούμης
παιδίατρος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η διπλανή φωτογραφία  απεικονίζει  το θέαμα που παρουσίαζε ανήμερα τα Χριστούγεννα η γειτονιά  μου. Για ποιόν λόγο, ενώ φροντίζουμε και καθαρίζουμε τα σπίτια μας,  αδιαφορούμε πλήρως για τον δημόσιο χώρο; Διότι θεωρούμε ότι ο δημόσιος χώρος δεν μας αφορά. Το ενδιαφέρον μας σταματάει  στην εξώπορτα του σπιτιού μας.  Η βρωμιά και η ασχήμια που επικρατεί στον δρόμο μάς αφήνει αδιάφορους.

Γράφει η Τσαουσίδου Χ. Σοφία
Εργοθεραπεύτρια–SI Therapist

Τη διαμαρτυρία τους για τη νέα σύμβαση στην ειδική αγωγή με τον ΕΟΠΥΥ εκφράζουν οι σύλλογοι και τα σωματεία επαγγελματιών που παρέχουν υπηρεσίες ειδικής αγωγής σε παιδιά, εφήβους και οικογένειες. Μετά από συνάντηση όλων τον φορέων, εκδόθηκε το παρακάτω κοινό δελτίο τύπου στο οποίο αναφέρονται τα εξής:

Γράφει η Δέσποινα Μοσχούτα
Δημοσιογράφος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Γλυκές αναμνήσεις με άρωμα παρελθόντος... Τότε που οι μυρωδιές απο το μαχλέπι και τον κακουλέ των τσουρεκιών ξεχύνονταν στα σοκάκια της γειτονιάς, και οι ξυλόφουρνοι πύρωναν και ξαναπύρωναν ... Μοσχοβολούσε το σύμπαν και εμείς τα παιδιά,κουβαλούσαμε με χαρά και ανυπομονησία τις φόρμες με τα καυτά ακόμη τσουρέκια, και έτρεχαν τα σάλια μας. Εν τω μεταξύ κρατούσαμε νηστεία και ο αδελφός μου, μη μπορώντας να αντισταθεί όλο και δαγκούσε στα κρυφά, απο καμμιά δαγκωνιά,προκαλώντας την αγανάκτηση της μητέρας μας, η οποία σε αυτά τα θέματα ήταν πολύ αυστηρή.

Γράφει ο Γιώργος Φραγγίδης
Πρώην Βουλευτής, Μέλος ΚΠΕ Πασοκ
Πρόεδρος ΔΣ κλινικής Γένεσις Θεσσαλονίκης

Τις μέρες αυτές των γιορτών πολλές είναι οι συζητήσεις που γίνονται απο τους Έλληνες, όπου κι άν συναντιούνται, σχετικά με το σήμερα και το αύριο στη χώρα μας και το τι ‘’μέλλει γενέσθαι’’ το 2017.
Το ερώτημα που μου θέτουν οι περισσότεροι πολίτες που συναντώ είναι: «θα βγούμε ποτέ από την κρίση; ‘Η θα βουλιάζουμε κάθε χρόνο και περισσότερο»; Και είναι εύλογη η απορία τους καθώς οι προβλέψεις για το 2017 είναι δυσοίωνες.

Του Ανδρέα Μακρίδη

Πηγαίνοντας κανείς στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου για να δει μία απ' τις παραστάσεις που ανεβαίνουν εκεί, βλέπει και μία ταμπέλα που τον οδηγεί στο Ασκληπιείο της περιοχής. Τον ιερό εκείνο χώρο λίγοι τον επισκέπτονται. Δεν μένουν άλλωστε πολλά πράγματα όρθια – σίγουρα τίποτα που να θυμίζει την αρχαία του αίγλη, εκείνη που έφερνε στην Αργολίδα ακόμα και βασιλείς από την Γαλατία που αναζητούσανε την ίασή τους.