Του Δημήτρη Ιωαννίδη

Ένα ακόμη σχολικό έτος έκλεισε για μαθητές, γονείς και δασκάλους.
Για τους μαθητές με πανηγυρισμούς, ομαδικές χαρές, καταστροφή βιβλίων (πρέπει να ομολογήσω ελάχιστες φέτος) και πλήθος άλλων εκδηλώσεων, όπως πάρτυ, μπιτσπάρτυ, μπούλιγκ(;) κ.ά ξενόφερτα και ξένα για τους έλληνες γονείς.

Από την Κωνσταντίνα Γεράκη

Ο άνθρωπος πάντα γοητευόταν από το άγνωστο που κλείνει μέσα του το μέλλον. Μερικές φορές μάλιστα και ειδικά αν ανήκει στο ασθενές και κατ’ επέκταση γεμάτο περιέργεια φύλο, προβαίνει σε λανθασμένες ενέργειες, με σκοπό να διορθώσει ή να αποφύγει λάθη που τυχόν θα έφερνε η μοίρα στο δρόμο της ζωής.
Επειδή κι εγώ λοιπόν είχα πρόσφατα μια τέτοια ιστορία θα την καταθέσω ειλικρινώς.

Toυ Χρήστου Ανδρεανίδη

Έψαχνα άδικα να βρω μα πουθενά δεν βρήκα  δικαιολογία για την συμπεριφορά της Σοβιετικής Ένωσης στους ομογενείς μας Ποντίους  μετά το 1937 επί Στάλιν.
      Δεν είναι δικαιολογία ο έλεγχος των πλέον των εκατό εθνοτήτων για την δημιουργία ενός έθνους με μία γλώσσα με τον εκτοπισμό στην Σιβηρία πολλών και μέσα σε αυτούς των Ποντίων.

Γράφει ο Ξενέλλης Γεώργιος. Πρόεδρος ΕΛΜΕ Ν. Κιλκίς, Αν. Αιρετός ΑΠΥΣΔΕ Κεντρικής Μακεδονίας

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε να ψηφίσουμε στους συλλόγους μας τους υποψήφιους διευθυντές. Το νέο μεταβατικό θεσμικό πλαίσιο μας δίνει αυτή τη δυνατότητα για πρώτη φορά.
Το συγκεκριμένο μέτρο θεωρούμε ότι εναρμονίζεται με τη βούληση της πλειονότητας των εκπαιδευτικών αποτελώντας συμβολικά και ουσιαστικά, στοιχείο μιας νέας δυναμικής δημοκρατίας, μετά το αντιδραστικό και αυταρχικό πλέγμα πειθαναγκασμού και χειραγώγησης που επιβλήθηκε με τη μνημονιακή εκπαιδευτική πολιτική.

Κείμενο: Κώστας Τερζενίδης - Φωτογραφίες: Νίκος Τερζενίδης

Δυο υπέροχα μαύρα μάτια, δυο τεράστια μαύρα μάτια, μια ολόκληρη ήπειρος, η Αφρική. Στέκουν εκεί, απέναντί σου, γεμάτα απορία και αγωνία, ξαφνιασμένα από έναν κόσμο άλλο, τόσο διαφορετικό. Ένα πλάσμα χαριτωμένο, γεμάτο φως και ομορφιά, κουρασμένο το δίχρονο κορμάκι του από μια πορεία χιλιάδων χιλιομέτρων. Από τη Σομαλία της Ανατολικής Αφρικής στα σύνορα της Ειδομένης, κάτω από τον καυτό ήλιο και με το ταξίδι να έχει ακόμη δρόμο πολύ.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης
Τις τελευταίες ημέρες τι έκαναν πάλι οι κομμουνιστές;
-Την Κυριακή 7-6-2015 συμμετείχαν στην φιλειρηνική κινητοποίηση που οργάνωσαν ου Επιτροπές Ειρήνης Θεσσαλονίκης και Κιλκίς στην Ν. Σάντα έξω από το στρατόπεδο - έδρα του Πολυεθνικού Κέντρου Εκπαίδευσης Επιχειρήσεων Υποστήριξης της Ειρήνης της - 71ης Αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας, της Δύναμης Ταχείας Επέμβασης του ΝΑΤΟ.

Φιλία μεταξύ γυναικών.. άλλοι λένε πως όταν υπάρχει, είναι πολύ ισχυρή...
Άλλοι πάλι ισχυρίζονται, πως κάτι τέτοιο, ναι μεν υπάρχει, αλλά μόνο στη σφαίρα της φαντασίας...
Εγώ πάλι πιστεύω, πως η φιλία ανήκει στους πιο ισχυρούς λόγους που σε κάνουν να θέλεις να ζεις να προχωρήσεις παρακάτω χωρίς ή με λιγότερα τραύματα και πως κανείς είτε άντρας είτε γυναίκα δεν θα μπορούσε να επιβιώσει χωρίς «κολλητούς».

Από όταν το 1969 απόφοιτοι του εξαταξίου Γυμνασίου Αρρένων περιήλθαμε μέχρι το πάρκο για να πετάξουμε τις τελευταίες σελίδες των βιβλίων μας, μου έμεινε εικόνα μιας κατώτερης άλλων πόλεων πόλης που απέκτησε την πρώτη της πολυκατοικία δίπλα στο  μοναδικό πάρκο της - για να δώσω διάσταση εποχής.

Του Βλάση Αγτζίδη

Οι πρόσφατες εκλογές στην Τουρκία υπήρξαν ιδιαιτέρως σημαντικές για τις εξελίξεις στη μεγάλη αυτή χώρα. Για πρώτη φορά σ’ ένα εθνικιστικό κράτος -που δημιουργήθηκε με τις Γενοκτονίες της περιόδου 1914-1923 και η πρωταρχική συσσώρευση κεφαλαίου έγινε με τη βίαιη μεταφορά πλούτου από τις ομάδες του πληθυσμού που εξοντώθηκαν (Έλληνες της Ανατολής, Αρμένιοι, Ασσυροχαλδαίοι)– ένα κόμμα που εκφράζει την άλλη Τουρκία μπαίνει στη Βουλή και γίνεται ένας ιδιάζων ρυθμιστής της πολιτικής κατάστασης…

Του Χρήστου Ανδρεανίδη

Διά των δράσεων της δεκαπεντάμηνης επίσημης λειτουργίας του Περιβαλλοντικού μας των Περιπατητών Συλλόγου θα αναφερθώ στην πρωτεύουσα των παγκόσμιων ημερών ημέρα περιβάλλοντος της 5ης Ιουνίου.