Ιδιαζούσης απορίας άξιο είναι να μιλούν αρκετοί στην δημόσια ζωή της χώρας περί ευρωπαϊκής προοπτικής, ευρωπαϊκού οράματος, ευρωπαϊκής οικογένειας τώρα που έπεσαν οι μάσκες του ρόλου της κυρίαρχου Γερμανίας.

Το πρόβλημα των στρατιωτικών εξοπλισμών της Πατρίδας μας, ήταν πάντα πολύπλευρο, οξύτατο και διαπλεκόμενο, πάντα ελεγχόμενο από τις διασυμμαχικές συμβατικές υποχρεώσεις και προσαρμοσμένο στις συμμαχικές ανάγκες και στο βωμό των κερδών των πολυεθνικών του πολέμου και όχι στις ανάγκες της χώρας μας.

Αγώνα δρόμου για τα φάρμακά τους θα κάνουν πλέον οι ασφαλισμένοι του ΕΟΠΥΥ, καθώς ο Οργανισμός με απόφασή του μείωσε το όριο δαπάνης συνταγογράφησης ανά ιατρό στο 80% αυτής που είχε τον ίδιο μήνα πέρυσι...

Το να ξέρεις πέντε γράμματα δεν είναι πια σήμερα και τίποτε σπουδαίο.
Αυτό που είναι σπουδαίο είναι να βάζεις τις γνώσεις σου στην υπηρεσία των ανθρώπων που τις χρειάζονται. Είτε στο επάγγελμα είτε στο δημόσιο βίο, είτε επ’αμοιβή είτε ως προσφορά, ο γραμματιζούμενος –που λέγαν κι οι παλιοί!- έχει μεγάλη ευθύνη απέναντι στην αλήθεια και την εμπιστοσύνη των συμπολιτών του.

«Όλβιος όστις ιστορίης έσχε μάθησιν» νουθετούσε από τα μισά και εντεύθεν  του πέμπτου αιώνα π.Χ ο Ευριπίδης . Στις μέρες μας λόγω ειδικών συνθηκών όλβιος δεν μπορεί να είναι κανείς. Κι ας γνωρίζει φαρσί την ιστορία. Αλλά είναι απολύτως αληθές ότι δυστυχούν εκείνοι που αγνοούν την ιστορία τους, ακόμα κι αν εκτείνεται σε βάθος …οχτώ χρόνων.

Το νερό είναι πηγή ζωής, αυτό το ξέρουμε όλοι. Όσοι το έχουμε, το θεωρούμε αυτονόητο και φυσιολογικό να το σπαταλάμε χωρίς κανένα ενδοιασμό. Το σεβόμαστε και το προσέχουμε μόνο όταν αρχίζει να μας λείπει, ή όταν έχει κάποιο πρόβλημα ρύπανσης, ή  όταν η δημοτική αρχή αποφασίζει να αυξήσει την τιμή του.

Σε εμβληματική τείνω να εξυψώσω την φράση «να περπατάτε για να είστε καλά ή να είστε καλά για να περπατάτε» από την είσοδο του νέου χρόνου και όλες τις ημέρες προετοιμασίας για την κοπή της πίτας μας των περιπατητών αεροδρομίου που θα γίνει στις πέντε το απόγευμα της Τετάρτης 22 Ιανουαρίου μπροστά στο κιόσκι.

Επειδή τις τελευταίες ημέρες πλήθυναν δηλώσεις άμεσες είτε έμμεσες, έγγραφες ή προφορικές περί του ενδιαφέροντος ή  της απόφασης εξεχόντων πολιτών του νομού να διεκδικήσουν το δημαρχιακό θώκο Κιλκίς ή τη θέση του προϊσταμένου της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς στο πλαίσιο της Περιφέρειας Κ. Μακεδονίας κρίνουμε σκόπιμο να παρέμβουμε εξαρχής για να υπενθυμίσουμε ολίγα αυτονόητα.

Ευλαβικά επιστρέφω στο πρώτο από τα άρθρα της γενεαλογικής ιστορίας πολλών κατοίκων του χωριού μου, του Μαυρονερίου, των Άνω και Μέσων Αποστόλων και της Πικρολίμνης.  

Δημόσια εκφράζω την ικανοποίησή μου για την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού μας Συμβουλίου στην τελευταία του 2013 συνεδρίασή του με την οποία συναινεί στο αίτημα του Πολιτιστικού Ποντιακού μας Συλλόγου Μαυρονερίου για την δωρεάν κατά χρήση παραχώρηση από την Δ/νση Πολιτικής Γης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων των 783 και 784 κοινόχρηστων μη δασικών τεμαχίων συνολικής έκτασης 21.135 τ. μ. με σκοπό την δημιουργία «χώρου πολλαπλών εκδηλώσεων και πολιτιστικών δράσεων».