Η αποκεντρωμένη τοπική και περιφερειακή ανάπτυξη είναι σε διαρκή εξέλιξη. Αφορά πρωτίστως την Ελληνική αγροτική ύπαιθρο όπου ζουν και εργάζονται πάνω από το μισό του πληθυσμού της χώρας και σε έκταση πάνω από 90%.

Εύλογα θα μου πείτε πως ως συνταξιούχος έχω τον χρόνο αλλά αρέσκομαι να αυτοαποκαλούμαι ερασιτέχνης υπάλληλος πολλών δημόσιων υπηρεσιών.
         Προσπαθώ να γίνω παράδειγμα προς μίμηση αλλά για πολλούς προς αποφυγήν. Έχω την εντύπωση πως αν πολλοί συνταξιούχοι λειτουργήσουμε ως δημόσιοι υπάλληλοι θα μετριάσουμε τα βάσανα των τελευταίων ετών της κρίσης.

Διαβάζω στο fb-status του Γεράσιμου Ανδρεάτου τον τρόπο με τον οποίο οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες χειρίζονται την απόφαση για την προγραμματική συμφωνία [πηγή το Βήμα]: στο έκτακτο συνέδριο των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών το σαββατοκύριακο για την κυβερνητική συνεργασία με τους Χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ,

Κοριτσάκι στην Καλιθέα: «Μαμά πάρε με σπίτι και  
δεν θα ξαναζητήσω φαγητό».

Η φράση γυναίκα επιχειρηματίας πριν μερικές δεκαετίες φάνταζε κάτι το ιδανικό, το αξιοθαύμαστο και τις περισσότερες φορές ήταν πετυχημένο.
Η γυναίκα από το σπίτι (νοικοκυρά) και το χωράφι (αγροτική εργασία) πέρασε στο εμπόριο, στη βιοτεχνία και αρκετές φορές στη βιομηχανία.

Λείπουνε οι μούντζες από τις σημερινές παρελάσεις. Και μαζί με αυτές οι ύβρεις, οι προπηλακισμοί, τα συνθήματα. Πού είναι άραγε όλοι αυτοί που βγήκαν στους δρόμους την 28η Οκτωβρίου του 2011 να ανατρέψουν τους προδότες;

Δεν κατάφερα το καλοκαίρι που πέρασε να περιοδεύσω τα χωριά προέλευσης των Θρακιωτών του Μικροκάμπου. Παρά ταύτα συγκέντρωσα πολλές πληροφορίες για το Σαμμακώβ

Δεν κατάφερα το καλοκαίρι που πέρασε να περιοδεύσω τα χωριά προέλευσης των Θρακιωτών του Μικροκάμπου. Παρά ταύτα συγκέντρωσα πολλές πληροφορίες για το Σαμμακώβ

Ο λαϊκός πολιτισμός των Μάρηδων είναι ογκώδης και πολυμερής, καλύπτει όλο το φάσμα της ζωής της ομάδας που αναφέρεται σε ήθη και έθιμα.
Οι Μάρηδες γνωρίζουν τον πλούτο του λαικού πολιτισμού τους, τηρούν την παράδοσή τους και την πολιτιστική  κληρονομιά που τους άφησαν οι πρόγονοί τους και αυτό το εκδηλώνουν με πληθώρα λατρευτικών εθίμων και λαικων δρώμενων.

Η επαγγελματική εκπαίδευση στην Ελλάδα αποτελεί εδώ και δεκαετίες έναν υποβαθμισμένο χώρο στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας, μολονότι η ζήτηση για εξειδικευμένους τεχνίτες και επαγγελματίες μεσαίου επιπέδου προσόντων ήταν ανέκαθεν έντονη. Παλιές, βαθιά ριζωμένες προκαταλήψεις ενάντια στη δήθεν «υποδεέστερη χειρωνακτική εργασία», μαζί με βεβιασμένες και ελάχιστα πειστικές μεταρρυθμίσεις σ’ αυτό το πεδίο διατηρούν αυτήν την κατάσταση μέχρι σήμερα αμετάβλητη.