Ένοπλη δράση των Θρακών οπλαρχηγών
Η ένοπλη δράση των σκλαβωμένων θρακών εναντίον των Τούρκων συνεχίστηκε και μετά το 1929, μετά δηλαδή  την ανεξαρτησία της Νότιας Ελλάδας και την δημιουργία του πρώτου ελεύθερου Ελληνικού Κράτους, επί ένα περίπου αιώνα, μέχρι το 1920, έτος απελευθέρωσης της Θράκης.
Οι Θρακικές ένοπλες ομάδες με τη δράση τους περιόριζαν τις αυθαιρεσίες και τις βαρβαρότητες των Τούρκων στις υπόδουλες ακόμη περιοχές του Ελληνισμού.
Θα αναφέρουμε ορισμένους μόνο από τους Οπλαρχηγούς των Θρακικών ένοπλων Ομάδων που έδρασαν κατά των Τούρκων κατακτητών από το 1829 μέχρι το 1920.

Το Σάββατο 11Φεβρουαρίου 2012 η Μακεδονική γη δέχθηκε στην αγκαλιά της ένα άξιο και επιφανές τέκνο της. Τον Κωνσταντίνο Βαβούσκο, ομότιμο καθηγητή της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ακαδημαϊκό, επί τριάντα χρόνια πρόεδρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Δέχθηκε το νομικό σύμβουλο του Πατριαρχικού Θρόνου, το δάσκαλο νομικών, διπλωματών, αξιωματικών και πλήθους Ελλήνων ιδιαίτερα του βορειοελλαδικού χώρου. Του χώρου τον οποίο κυριολεκτικά είχε οργώσει δίνοντας διαλέξεις, συμμετέχοντας σε συνέδρια, σε ημερίδες και σε επιστημονικά συμπόσια. Η Μακεδονική γη αγκάλιασε το στήριγμα των αποδήμων, τον εκφραστή των δικαίων της Μακεδονίας και του Ελληνισμού. Τον πολυβραβευμένο και τιμημένο για το μεγάλο επιστημονικό και εθνικό του έργο Μακεδόνα άνδρα.

Μετά τα τελευταία αλλεπάλληλα ΣΟΚ (χωρίς το ΠΑ) και τις τελευταίες εσωκομματικές εξελίξεις μέσα στο Πασοκ, πρέπει επί τέλους κάτι να γίνει, να βρει το δρόμο του, την χαμένη του ταυτότητα.
Κάποιος πρέπει να τεθεί επικεφαλής αυτού του πάλαι ποτέ ισχυρού κινήματος – κόμματος που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου και που δεν μπορεί να αφεθεί, να οδηγηθεί εκεί που κάποιοι από τους επιγόνους του θέλουν να το οδηγήσουν.

Η αμπελοκαλλιέργεια στον βορειοελλαδικό χώρο, τη Μακεδονία και τη Θράκη, έχει ιστορία αιώνων, όπως αποδεικνύεται από τις διάφορες ιστορικές μαρτυρίες: Γραπτά κείμενα, ανασκαφική έρευνα και την παράδοση του τόπου .

«Η πιο θανατηφόρα μορφή βίας είναι η φτώχεια». Μαχάτμα Γκάντι

Από τα μέσα της 10ετίας του 1990, στις ανακοινώσεις του Κόμματός μας, στα προσωπικά μας σχόλια στις εφημερίδες, στις προεκλογικές μας ομιλίες ως υποψηφίων, μιλούσαμε για ένα νέο στρώμα «νεόπτωχων»

Ο καλός μου φίλος και εξαιρετικός συνάδελφος Γιάννης Καραγιαννίδης ανήρτησε στην ιστοσελίδα του «Kilkis24” και το τελευταίο άρθρο μου με τίτλο «Και η σκουριά ρυπαίνει…»  Το άρθρο  αναρτήθηκε και στη δική μας ιστοσελίδα. Και όπως ήταν φυσικό- και ευκταίο από εμένα- υπήρξαν αντιδράσεις .

Κατά την έναρξη της επανάστασης στο Μωριά οι τούρκοι με αρχηγό τον Σουλτάνο Μαχμούτ Β κήρυξαν! ιερό πόλεμο κατά των Ελλήνων και η Θράκη μια και βρισκόταν στο κατώφλι της Κωνσταντινούπολης πρώτη πλήρωσε και πάλι με αποκεφαλισμούς και απαγχονισμούς. συλλήψεις, φωτιές, αρπαγές.

Όσοι πρωτοστατούν ή και ανέχονται την «ποινικοποίηση»  της διαφορετικής άποψης στο όνομα δήθεν οικολογικών ευαισθησιών,  ας γνωρίζουν ότι η Οικολογία είναι πολλή σοβαρή υπόθεση για να  εξαντλείται και να ευτελίζεται σε ασκήσεις  οπαδικού ηλεκτρονικού χουλιγκανισμού.

Μοίρα καλή (;) τόφερε να σπουδάσω στο Γεωλογικό Τμήμα του ΑΠΘ, έχοντας για καθηγητές ή… μέντορες στο ΙΓΜΕ, όσους σήμερα «συγκρούονται» για το αν πρέπει ή δεν πρέπει να δημιουργηθούν λατομεία χρυσού στα Κρούσια.

Παρακολουθώ έκπληκτος  το τελευταίο δίμηνο τη οργανωμένη αντίδραση πολιτών και νεότευκτων οργανώσεων του νομού κατά της προοπτικής μεταλλευτικής δράσης στο Πάικο και στο ανατολικό τμήμα του νομού, με αφορμή το διεθνή διαγωνισμό που προκήρυξε το ΥΠΕΚΑ. Είναι να θαυμάζει κανείς τα περιβαλλοντικά αντανακλαστικά που εκδηλώθηκαν και στις δυο περιοχές του νομού για την πιθανολογούμενη καταστροφική επίπτωση της ενδεχόμενης μεταλλευτικής δράσης, ενώ ιδιαίτερα στο ανατολικό τμήμα  η καταστροφολογία περιέλαβε και την απειλή θανάτου από την χρήση του κυανίου στη παραγωγική διαδικασία του χρυσού.