Του
Θανάση Λαπόρδα
Δημάρχου Παιονίας

Περισπούδαστοι δημοσιογράφοι, ακαδημαϊκοί και πολιτευτές καλούνται αυτές τις μέρες να αναλύσουν λέξη-λέξη τις οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Αυτό κάνουν εδώ και δύο χρόνια. Τα θέματά τους είναι λίγο-πολύ τα ίδια –το δημοσιονομικό πρόβλημα, η κρίση του χρέους, η αποτελεσματικότητα του μνημονίου. Με άλλα λόγια, η λειτουργία του πανάκριβου κράτους μας και οι πολιτικές για τη βιωσιμότητά του. Στο περιθώριο αυτής της φλύαρης συζήτησης εμφανίζονται και έννοιες όπως ανάπτυξη, κοινωνική συνοχή, επιχειρηματικότητα ή καινοτομία. Εμφανίζονται όμως ως ευχές, ως πασατέμπος για κατανάλωση ενόσω παρακολουθούμε άπραγοι το θρίλερ της απειλούμενης χρεοκοπίας!

Το Μνημόνιο και οι καταργήσεις-συγχωνεύσεις που προωθεί σε κρατικούς οργανισμούς, ουσιαστικά εξαφανίζει σταδιακά από την Γουμένισσα τις δημόσιες υπηρεσίες και καταργεί αυτό που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, πως η Γουμένισσα ήταν η πρωτεύουσα της Παιονίας, κάτι που στηρίζονταν ακριβώς στην παρουσία πολλών δημόσιων υπηρεσιών στην πανέμορφη πολιτεία  του Πάικου.

Από τη 1η Ιουλίου ξεκίνησε η υποβολή επενδυτικών σχεδίων για το πρόγραμμα «Επιχειρηματικότητα των Νέων» που αφορά νέους επιχειρηματίες από 20 εώς 40  ετών. Οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή μέχρι τις 31 Αυγούστου, ενώ τα επενδυτικά σχέδια υποβάλλονται πρώτα ηλεκτρονικά  μέσα από το Πληροφοριακό Σύστημα Κρατικών Ενισχύσεων (www.ependyseis.gr) και έπειτα εντύπως στα Γραφεία Εξυπηρέτησης Επενδυτών της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Eχει ήδη περάσει αρκετός καιρός και τα σκουπίδια κατά μήκος του στρατιωτικού δρόμου παραμένουν και μάλιστα αυξάνονται – παρά τις υποσχέσεις του αντιδημάρχου καθαριότητας κ. Καραθόδωρου και του προέδρου της Δημοτικής Κοινότητας κ. Αλίρη, ότι θα καθαρίσει το τοπίο και θα τοποθετηθούν απαγορευτικές πινακίδες – ακόμα δεν έχει γίνει τίποτα.
Αν και μετά την προηγούμενη διαμαρτυρία μου άρχισε το συμμάζεμα του παλιού σκουπιδότοπο , αυτό δεν ολοκληρώθηκε, οπότε  είμαι υποχρεωμένη να επανέλθω και να διαμαρτυρηθώ έντονα.

Αυτή είναι πρώτη ερώτηση που θα πρέπει να απαντήσουμε για να μπορέσουμε να κάνουμε έναν μακρόπνοο σχεδιασμό που θα 'ξεβαλτώσει' την Ελλάδα και θα της δώσει αναπτυξιακή προοπτική.
Και η απάντηση είναι σαφής και ξεκάθαρη: Όχι.

1. Κοινή διαπίστωση: Η Εμποροπανήγυρη Κιλκίς ως θεσμός χρήζει μετεξέλιξης με σύγχρονα πρότυπα καθώς και αναβάθμισης σε επίπεδο οργάνωσης, περιεχομένου αλλά και ποιότητας.

Αν ισχύει πως οι παροιμίες εκφράζουν τη λαϊκή σοφία , το απόσταγμα κάθε κοινωνικής δραστηριότητας, τότε η παραπάνω παροιμία αποτυπώνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο αυτό που ζούμε σήμερα, και δεν εννοώ μόνο την οικονομική κρίση. Το ομολογούν πλέον όλοι, πως στη χώρα μας η περίοδος της επονομαζόμενης μεταπολίτευσης θα μπορούσε να διορθώσει και να αλλάξει πολλά στραβά του παρελθόντος, και να μπουν κάποια πράγματα στη σωστή κατεύθυνση.

Δεν έχουμε τίποτα με τον άνθρωπο, συμπαθέστατος φαίνεται, πετυχημένος δήμαρχος διετέλεσε στη γειτονική και σχεδόν κιλκισιακή Νεάπολη Θεσσαλονίκης, αλλά ετούτη η φάμπρικα της ανακύκλωσης των προσώπων, κυρίως των αυτοδιοικητικών και των πρώην βουλευτών από όλες τις θέσεις του λεγόμενου κρατικού μηχανισμού είναι δηλωτική της πολιτικής καθυστέρησης της χώρας και της προσκόλλησής της σε στερεότυπα που θυμίζουν Βαλκάνια μεσοπολέμου κι όχι σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα.

Με μεγάλη ικανοποίηση παρακολουθώ μια μερίδα του πολιτικού κόσμου να βλέπει πιο καθαρά την πραγματικότητα μέσα στην οποία ζει ο απλός καθημερινός πολίτης και να αλλάζει τις επικρατούσες ιδέες και αντιλήψεις της.
Η αντίληψη ότι ορισμένοι μπορούν να πληρώνονται χωρίς να αποδίδουν, σε βάρος του κοινωνικού συνόλου, πρέπει να αλλάξει διότι ανήκει σε κακές εποχές που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

Η Μυρσίνη Λοίζου, κόρη του μεγάλου μας συνθέτη Μάνου Λοίζου, με επιστολή της στον Πρωθυπουργό, στην κυβέρνηση και στο ΠΑΣΟΚ, απαγορεύει να εκτελείται στις συγκεντρώσεις και γενικά στις εκδηλώσεις του ΠΑΣΟΚ, το τραγούδι «Καλημέρα Ήλιε».
«Όπως αποδείχθηκε, δεν ήσασταν ποτέ με το μέρος του λαού. Είστε υπεύθυνοι για την πιο  βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ο τόπος» αναφέρει μεταξύ άλλων   η Μυρσίνη στην επιστολή της.
Μπράβο Μυρσίνη μας, άξιο τέκνο του αγαπημένου συντρόφου μας, του αξέχαστου Μάνου Λοίζου που «έφυγε» τόσο νωρίς από κοντά μας.