Στην αισθητική αναβάθμιση της πόλης του Κιλκίς μέσα από ένα ταξίδι- αφιέρωμα στο παρελθόν, αποβλέπει η νέα πρωτοβουλία του Δήμου Κιλκίς με τίτλο “Ιστορίες Τοίχων” (Wall Stories). Οι “Ιστορίες Τοίχων” δεν είναι τίποτα άλλο από μικρές και μεγάλες τοιχογραφίες σε δημόσια κτίρια, εμπνευσμένες από την λαϊκή μας παράδοση, από τους ανθρώπους που έζησαν σ' αυτόν τον τόπο, τις καθημερινές τους ασχολίες και τον τρόπο ζωής τους.

Σκέφτηκα να περιγράψω την ιστορία της παιδικής μας χαράς μπροστά στο σπίτι μου στις Εργατικές Κατοικίες από τα μάτια του Άρη που είδε τα περισσότερα από όλους τους ανθρώπους τα τελευταία δέκα χρόνια αλλά δεν το έκανα γιατί η ιστορία της είναι πολυετής είκοσι τεσσάρων ετών.

Κλασσικό ερώτημα που τίθεται πάντα μετά από κάποιο μεγάλο δυσάρεστο γεγονός.  Λέξεις που κρύβουν απόγνωση, φόβο για το αύριο αλλά ταυτόχρονα υποκίνηση για δράση για να ξεφύγουμε από αυτή τη θέση. Ο  πόλεμος, οι φυσικές καταστροφές, η οικονομική κρίση ακόμη και η χρεωκοπία αποτελούν αναπόφευκτα γεγονότα στην ιστορική πορεία κάθε  λαού. Για τη χώρα μας τα τελευταία 130 χρόνια τουλάχιστον (από το 1880 και μετά) συνέβησαν όλα από τα παραπάνω.  Δύο τουλάχιστον οικονομικές κρίσεις ή χρεωκοπίες (περίοδος Τρικούπη,  οικονομικό  «κραχ» του  1929), τρείς τουλάχιστον πολεμικές καταστροφές (μικρασιατική, δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, εμφύλιος) και πάμπολλες  φυσικές καταστροφές  με ανθρώπινες και οικονομικές επιπτώσεις.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΟΒΑΡΟΙ, ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΚΑΙ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΙΟΙ
Υπόψη Δημάρχου ΙΙ
Καμιά φορά διερωτάσαι: Μα τι έχουν οι Γερμανοί παραπάνω από τους Έλληνες και είναι τόσο ισχυροί και πετυχημένοι.

Τα τελευταία χρόνια βιώνουμε ανταγωνισμό πολιτικών, χωρών και ανθρώπων για τον αφανισμό του πλανήτη όπως αφάνισαν οι τελευταίοι την λέξη σύντροφε από όπου προέρχεται το πρώτο κομμάτι του τίτλου που επέλεξα για την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος θεωρώντας πατρίδα τον πλανήτη γη.

Έχουν περάσει δεκαεπτά χρόνια μετά την ομόφωνη απόφαση της Ελληνικής Βουλής να ορίσει την 19η Μαίου ως ημέρα Μνήμης για τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Μία απόφαση που είχε όμως και πολύ παρασκήνιο και πολλές αντιδράσεις. Έκτοτε, πέρα από κάποιες μεγαλοστομίες τέως πρωθυπουργών, υπουργών κ.τλ. σε συνάξεις και συνέδρια του ποντιακού Ελληνισμού, δεν είδαμε τίποτα. Καμία δράση και καμία πρωτοβουλία που θα βοηθούσε στην επίτευξη του στόχου, δηλαδή στην διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας.

Για το ζεϊμπέκικο χορό γράφηκαν κάποιες απόψεις το προηγούμενο διάστημα.  Πράγματι ο ζεϊμπέκικος χορός είναι χορός εναντίον του θανάτου, είναι χορός της ζωής. Αλλά και μήπως η ίδια η ζωή δεν είναι ένας μεγάλος χορός πριν τον αιώνιο ύπνο;.

ΠΕΡΙ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ Ο ΛΟΓΟΣ (Υπόψη Δημάρχου Ι)
Αν και γνωρίζω το πόσο καθαρές κρατάνε τις πόλεις τους οι Γερμανοί ωστόσο και πάλι εντυπωσιάστηκα από την φοβερή καθαριότητα των δρόμων της Στουτκάρδης.

Η ιστορία, ως λέξη, εννοιολογικά και ετυμολογικά παραπέμπει στη «γνώση». Εκτός, όμως, από την ερμηνεία αυτή, υπάρχει κι εκείνη στον «Κρατύλο» του Πλάτωνα, όπου o Σωκράτης εξηγεί ότι ιστορία σημαίνει το γεγονός, που σταματά τη (συνήθη) ροή. (από το ρήμα ίστημι + τον ρουν).

Αν εξαιρέσουμε την προτροπή του να μην τρώμε μπαρμπούνια – προφανώς δεν επισκέφθηκε ποτέ το Πόρτο Κουφό – ο Πυθαγόρας διεκδικεί το αλάθητο. Εξάλλου για εκείνον ίσχυε το «Αυτός έφα», δηλονότι αφού το είπε ο Πυθαγόρας, άρα είναι αλήθεια. Και στους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε ο σοφός που έζησε και δίδαξε στη Μεγάλη Ελλάδα έχει τη συνταγή για να σωθεί η Μικρή Ελλάδα, η μικρή σε νοοτροπία, γνώση και πολιτισμό.