Του Νίκου Κωνσταντινίδη

Εκπαιδευτικού συγγραφέα

Είμαι μια μόνη γυναίκα κοντά στα 77. Κι είμαι αναγκασμένη να εγκαταλείψω το σπίτι μου, γιατί μου το παίρνουν οι ξένοι. Οι αλλόπιστοι. Οι εχθροί μου.

Η θέλησή μου, όσο κι αν είναι ισχυρή, να μείνω σπίτι μου και να μην ξεριζωθώ από τη γη μου, δεν είναι εφικτή. Γιατί κινδυνεύει η ζωή που έχτισα και θεμελίωσα εδώ.  Εδώ ψηλά πάνω στων βράχων τις θωριές και στις πλαγιές των θεόρατων βουνών, που αγκαλιάζουν το χωριό μου.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης

Έντονες είναι οι μνήμες μου από το καφενείο του πατέρα μου στα Διαβατά τη δεκαετία του 60. Στο καφενείο μας υπήρχε πάντα η εφημερίδα ‘’Μακεδονία’’ που την διάβαζα μανιωδώς. Κάθε Πρωτοχρονιά η εφημερίδα δημοσίευε τον πολιτικό Καζαμία. Ο Καζαμίας ήταν ένα φυλλάδιο που αποτελούσε το λαϊκό ημερολόγιο της εποχής. Για τις εφημερίδες προέβλεπε τα πολιτικά γεγονότα που θα γίνουν την νέα χρονιά με πολλή φαντασία, χιούμορ και μπόλικη μυθοπλασία.

Γράφει ο Παναγιώτης Αδάμου.

Το παρόν κείμενο δεν φιλοδοξεί, φυσικά, να εξαντλήσει το ζήτημα. Επιδιώκει απλώς μέσω ερωτήσεων και απαντήσεων να φωτίσει κάποιες κρίσιμες πλευρές του.

Γράφει ο Βασίλης Αθανασιάδης.

Στα μέσα της 6ης δεκαετίας του 20ου αιώνα, εκεί στα 1955 στη μικρή μας πόλη, στο Πολύκαστρο των 3.500 κατοίκων, υπήρχε μία ποδοσφαιρική ομάδα και αυτή ήταν ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ,ήταν το καμάρι των Πολυκαστρινών, είχε την αγάπη και την στήριξη όλων των κατοίκων της πόλης μας.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης

Εκπαιδευτικός-συγγραφέας

Δεν υπάρχει καταστατικό  κόμματος που να μην περιέχει  θετικά και αρνητικά στοιχεία, σε μια οικονομικά ανομοιογενή  κοινωνία. Αλλά και να υπήρχε  κάποιο,  γενικά αποδεκτό  ως προς το πνεύμα του, οι πρώτοι που θα το παραβίαζαν, θα ήταν εκείνοι που προσδοκούν  από την πολιτική προσωπικά οφέλη.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης

Στις 23 Οκτωβρίου 2023  ο Χρόνης Αηδονίδης, το «αηδόνι της Θράκης», πέταξε για την αιωνιότητα σε ηλικία 95 ετών. Ο μεγάλος ερμηνευτής και δάσκαλος της θρακιώτικης παράδοσης, έφυγε μετά από 75 χρόνια συνεχούς διακονίας και προσφοράς στη διδασκαλία, διάσωση και καταγραφή της μουσικής παράδοσης της Θράκης αλλά και γενικότερα της μουσικής παράδοσης της χώρας.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Περί των παλαιών επίπλων ο λόγος σήμερα, ήτοι κάθε κινητού αντικειμένου που χρησιμοποιούνταν για την εξυπηρέτηση των λειτουργικών αναγκών ή τη διακόσμηση του σπιτιού και κατασκευάζονταν συνήθως από ξύλο. «Το έπιπλον», για να ξεκινήσω με τη Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια (1927), «είναι τεκμήριον πολιτισμού. Όσον ο πολιτισμός αυξάνει, τόσον τα έπιπλα γίνονται περιπλοκώτερα και τελειότερα από απόψεως ανέσεως και τόσον γεννώνται ανάγκαι νέων επίπλων».

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Οι μοδίστρες μαζί με τις καπνεργάτριες αντιπροσώπευαν το μεγαλύτερο ποσοστό εργαζόμενων γυναικών σε αστικά επαγγέλματα στην πόλη του Κιλκίς. Εξυπηρετούσαν τις ανάγκες του γυναικείου πληθυσμού της πόλης για τις καθημερινές αλλά και τις επίσημες εμφανίσεις του.

Υπογράφουν οι κυρίες και ο κύριος:

Χρυσή - Ουρανία (Ράνια) Παπαδοπούλου - Οικονομολόγος / Επιχειρηματίας

Φαίη Κυριακίδου - Σύμβουλος Ανάπτυξης / Επικεφαλής Θεματικού Τομέα Μετανάστευσης και Ασύλου της Νέας Δημοκρατίας και ο 

Μαρκόπουλος Χ. Θωμάς - Επικοινωνιολόγος / Ραδιοφ. Παραγωγός 

Χόρχε Λούις Μπόρχες, «Ισραήλ, 1969»

Φοβόμουν πως στο Ισραήλ

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης

Εκπαιδευτικός-συγγραφέας

"Δεν υπάρχουν ιδέες, υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες, κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τις κουβαλάει" (Καζαντζάκης). Καμία ιδέα δεν μπορεί να μετουσιωθεί σε πράξη χωρίς τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος δίνει στη θεωρία πρακτική υπόσταση.

Υπάρχουν, κατά τον Σαρτρ, τριών ειδών βοσκοί, ανάλογα με τη σχέση τους με το πρόβατο. Άλλοι το θέλουν για το μαλλί του, άλλοι για το γάλα του και άλλοι για το κρέας του. Όλοι τους όμως το θέλουν για τον δικό τους λόγο, καθώς ζουν από αυτό.  Κάτι ανάλογο συμβαίνει, αν στη θέση του πρόβατου βάλουμε το κόμμα.