Άρθρα Συνεργατών
Έλληνες και Ελληναράδες, Γραικοί και Γραικύλοι
Συντάκτης: Κωνσταντινίδης ΝίκοςΓραφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός - συγγραφέας
Δηλώνω «εθνικόφρων». Γνωρίζω ότι η λέξη έθνος σχετίζεται με το έθος από όπου και το εθιμικό δίκαιο. Γνωρίζω ικανοποιητικά την ιστορία, τον πολιτισμό, την εθνική μας γλώσσα, και γενικά τα βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν το έθνος μας.
Δηλώνω πατριώτης. Γνωρίζω τι θα πει πατρίδα, όπως και το χρέος μου γι’ αυτήν, σύμφωνα με το αρχαίο ρητό του Πλάτωνα: " Μητρός τε και πατρὸς και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον ἐστιν η Πατρὶς...».
Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.
Πριν από 14 χρόνια, το έτος 2009, ο τότε αντιδήμαρχος Πολιτισμού Χρήστος Σπίγκος εγκαινίασε το δημοτικό θερινό κινηματογράφο της πόλης μας, πιστεύοντας κι αυτός αλλά και όσοι βοήθησαν σ’ αυτό το υπέροχο εγχείρημα ότι «εκείνο που μένει τελικά είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι μες τα θερινά τα σινεμά», όπως τραγουδούσε νοσταλγικά ο Λουκιανός Κηλαηδόνης.
Ο καιόμενος φοίνικας στο κέντρο του Κιλκίς
Συντάκτης: Τερζενίδης ΚώσταςΤου Κώστα Τερζενίδη.
Τι δουλειά έχει ένας φοίνικας στο κεντρικό πάρκο του Κιλκίς; Τι δουλειά έχει ένα έλατο δίπλα στον φοίνικα του Κιλκίς; Τα ύστερα του κόσμου! Στο κεντρικό πάρκο του Κιλκίς συνυπήρχαν -μέχρι προχθές- ένας φοίνικας κι ένα έλατο. Αρμονικά; Δεν θα έβαζε στοίχημα κανείς. Ο φοίνικας δεν άντεξε το κρύο του Κιλκίς και ξεράθηκε. Το έλατο είναι πράσινο ακόμα, αλλά όλοι στοιχηματίζουν πως σύντομα δεν θα αντέξει τη ζέστη του Κιλκίς!
Αυτό το παιδί εκφράζει τον καλύτερο εαυτό μας. Έλληνας, όχι γιατί μισεί τους αλλοδαπούς, αλλά επειδή με τη στάση ζωής του διαφημίζει τις αρετές ενός σύγχρονου Έλληνα.
Χριστιανός, όχι επειδή ασκείται σε δημόσια σταυροπροσκηνύματα, αλλά επειδή η στάση ζωής του υπακούει στις επιταγές της αγάπης, της καταλλαγής και της στοργής προς τον πλησίον.
Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης
ΘΛΙΨΗ 1
Φθινόπωρο του μακρινού 1969. Η οικογένεια Ιωσηφίδη μετακομίζει από τα Διαβατά Θεσσαλονίκης σε δικό της διαμέρισμα στην Θεσσαλονίκη. Η οικογένεια αποτελείται από τον πατέρα Γιάννη, την μητέρα Ελένη και τα δυο παιδιά, την Μαρία και τον Μάκη. Το φορτηγό περιμένει στον δρόμο και σε λίγο φορτώνεται με την οικοσκευή. Τα παλιά έπιπλα (ντουλάπες, σερβάντα, μπουφές, μπαούλα κτλ.) παραμένουν στο παλιό σπίτι. Δεν έχουν καμιά θέση στο καινούριο διαμέρισμα στο οποίο έχουν ήδη τοποθετηθεί καινούρια σύγχρονα έπιπλα (σκρίνιο, νέες σύγχρονες ντουλάπες, βιβλιοθήκη κτλ).
Γράφει ο Κωνσταντίνος Βαστάκης
Θεολόγος, πρώην Λυκειάρχης
Ολίγα για το περιβάλλον - Η υπερθέρμανση των ωκεανών και οι ολέθριες επιπτώσεις της
Οι θερμότεροι ωκεανοί μπορούν να σκοτώσουν τη θαλάσσια ζωή, να οδηγήσουν σε πιο ακραία καιρικά φαινόμενα και να αυξήσουν τη στάθμη της θάλασσας
Κατερίνη Φον Σούκμαν, ωκεανογράφος
«Η ελληνική εκπαίδευση στη δίνη της κρίσης» του Κώστα Ανθόπουλου
Συντάκτης: Eidisis.grΓράφει ο Χρήστος Γκόλιαρης, π. Σχολικός Σύμβουλος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Πρόσφατα (2022) κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Αφοί Κυριακίδη» το βιβλίο του εκπαιδευτικού κ. Κώστα Ανθόπουλου, με τίτλο «Η ελληνική εκπαίδευση στη δίνη της κρίσης».
Η πολιτική και η προσωπική παιδεία είναι δύο πράγματα διαφορετικά. Πουθενά το προσωπικό και το συλλογικό επίπεδο ενός πολιτικού ή κοινωνικού χώρου δεν συμπίπτουν απόλυτα. Αλλιώς δεν θα είχαμε χαρισματικούς και ξεχωριστούς ανθρώπους. Δεν θα υπήρχαν ηγέτες, που θα μπορούσαν να ηγηθούν καταστάσεων και παρατάξεων. Ο Τσίπρας αναμφισβήτητα υπήρξε μια τέτοια μορφή ,που έσπασε τα κομματικά δεσμά του 3% και οδήγησε την Αριστερά σε ποσοστά κυβερνητικά.
Αγαπημένε μου σύντροφε, εσύ που ξέρεις να αγωνίζεσαι για το δίκιο και την αλήθεια, σήκωσε το κεφάλι και ξαναδιάβασε από την αρχή το μήνυμα των τελευταίων εκλογών.
Ξανασκέψου τα τελευταία δέκα χρόνια. Τότε που ο διπλανός και ο απέναντι μας πίστεψαν και μας εμπιστεύτηκαν. Κι εμείς, εσύ κι εγώ δηλαδή, με μπόλικη αυταρέσκεια τους προσπερνούσαμε πιστεύοντας ότι ήλθε η ώρα να διαβάσουμε τα ονόματά μας στις χρυσές δέλτους της ιστορίας.
Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.
Καλό μήνα διαδικτυακοί φίλοι και μιας και ο Ιούλιος στα παλιότερα χρόνια είχε συνδεθεί με τον αλωνισμό, γι’ αυτό και ονομαζόταν «Αλωνάρης», ας θυμηθούμε την παραδοσιακή διαδικασία διαχωρισμού των σπόρων των σιτηρών από τα στάχια, που ακολουθούσε το θερισμό.