Μέρες πούναι και ο φίλος βιομήχανος, Παναγιώτης Γιαννούλης, (ΑΝΑΤΟΜΙΚ ΧΕΛΠ) τα έχει βάψει μαύρα. Είχε πάρει τα φύλλα των ΕΙΔΗΣΕΩΝ και της ΠΡΩΙΝΗΣ από τη βιομηχανία στο σπίτι του για να τα διαβάσει με την ησυχία του. Τα ακούμπησε στον καναπέ και πήγε για τον καφέ του. Κι όταν γύρισε, τον έπιασε απελπισία με την εικόνα που αντίκρυσε.

Γράφει ο Αναστάσιος Αμανατίδης, ιατρός, πρώην δήμαρχος Κιλκίς.

Έλεγα πάντα, εδώ και μερικά χρόνια, από τότε που μπλέξαμε με τα μνημόνια και την κρίση, ότι η ανάκαμψη θα αρχίσει, μόλις ευρεθεί και δοθεί λύση, πρωτίστως στο ‘Μακεδονικό’ και δευτερευόντως στο Κυπριακό πρόβλημα. Ο Ηλίας Αβραμίδης, που συχνά γινόταν αποδέκτης των απόψεών μου, απορούσε, που στήριζα τις απόψεις μου. Πήρε να μου δίνει δίκαιο τώρα τελευταία, που διαλαλείται σε όλους τους τόνους από την κυβέρνηση, ότι τα μνημόνια έληξαν και βγαίνομε στις αγορές.

Με αφορμή την οριστικοποίηση των τριών εδρών στο Κιλκίς μερικές σκέψεις:
Ήταν εύλογο μετά την κατακρήμνιση του μόνιμου πληθυσμού του νομού να περάσει από τη σκέψη ορισμένων αναλυτών πως και το Κιλκίς θα χάσει μια έδρα. Μόνο που αυτά θα μπορούσαν να τα σκεφτούν άνθρωποι που δεν έχουν καμιά σχέση με το νομό. Που δεν γνώριζαν πόσος ήταν ο νόμιμος πληθυσμός στην απογραφή του 2011.

Από τις εκδόσεις ΑΝΑΤΥΠΟ κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του κιλκισιώτη δάσκαλου Πολύκαρπου Γεωργιάδη, με τίτλο: «Βέλη από ακένωτη φαρέτρα».
Στις 260 σελίδες του βιβλίου του συνταξιούχου δάσκαλου από την Ποντοηράκλεια ν. Κιλκίς ο αναγνώστης μπορεί να βρει συνολικά 73 ομιλίες για πολύ ενδιαφέρονται θέματα.

Αν ο ωχαδερφισμός,  η διαφθορά και η αδυναμία του Δημοσίου να προστατεύσει ακόμα και τα στοιχειωδέστερα αγαθά όπως  τη ζωή των μαθητών στα σχολεία του, αντικατοπτρίζονταν σε μια εικόνα αυτή θα ήταν στο Κιλκίς το κτηριακό συγκρότημα του 2ου ΕΠΑΛ.

Ναι, του κλειστού από το 2016 2ου ΕΠΑΛ Κιλκίς, για το οποίο το Δημόσιο υπό οποιαδήποτε μορφή του τηρεί σιγή ιχθύος κι ας αποδείχτηκε από τα ίδιες τις τεχνικές υπηρεσίες του ότι: