Στο "παγωμένο" Μαρκόπουλο της Αττικής και συγκεκριμένα στο Ολυμπιακό κέντρο ιππασίας έγινε την Κυριακή το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανωμάλου δρόμου, όλων των κατηγοριών του ΣΕΓΑΣ.
Πάνω από 1000 αθλητές και αθλήτριες από 130 σωματεία όλης της χώρας συμμετείχαν στις διάφορες ηλικιακές κατηγορίες, συναγωνιζόμενοι για την κατάκτηση της νίκης σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο κάτω από «δύσκολες» συνθήκες ακόμη και για τη διεξαγωγή τέτοιου είδους αγώνων. Ο δυνατός αέρας και το πολύ κρύο δε βοήθησε να γίνουν εξαιρετικές επιδόσεις , χωρίς ωστόσο αυτό να μειώσει έστω και στο ελάχιστο τον υψηλό συναγωνισμό και το αγωνιστικό φρόνημα των αθλητών και αθλητριών που έλαβαν μέρος.
Το τμήμα στίβου του ΓΑΣ Κιλκίς συμμετείχε στο Πρωτάθλημα , μετά από απουσία τεσσάρων ετών, με τρεις αθλητές και κατάφερε να κάνει ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία του, αφού και οι τρεις αθλητές του βαθμολογήθηκαν επιβεβαιώνοντας την άποψη του προπονητή τους Φίλιππου Μισαηλίδη ότι πρόκειται για μια φουρνιά μικρών με πολύ μέλλον στις μεγάλες αποστάσεις.
Στην πολυπληθέστερη κατηγορία , αυτή των 2.000 μ παγκορασίδων Α' η δεκαπεντάχρονη Ευρυδίκη Ασημακίδου κατέκτησε την 51η θέση με 8'12.0 και η συνομήλικη της Ελένη Μιχαηλίδου την 58η θέση με 8'19.0 μεταξύ των 127 αθλητριών που τερμάτισαν, προσφέροντας πολύτιμους βαθμούς στην ομάδα.
Στα 3.000 μ  παμπαίδων Α' ο δεκατετράχρονος Αιμίλιος Μαβίδης με εξαιρετική εμφάνιση σημείωσε χρόνο 11'04''0 και πήρε την 44η θέση στους 90 συναθλητές του που τερμάτισαν.
Για το Πανελλήνιο πρωτάθλημα δήλωση έκανε ο επικεφαλής προπονητής του τμήματος στίβου του ΓΑΣΚ Κώστας Μηναρετζής.
"Ναι, ο ΓΑΣ Κιλκίς ήταν φέτος , μετά από μια απουσία τεσσάρων χρόνων, στο ραντεβού. Για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου στο Μαρκόπουλο, αναφέρομαι κι αυτά που θα ακολουθήσουν ίσως να ακουστούν «ρομαντικά», αλλά δεν είναι, είναι η πραγματικότητα. Λοιπόν, όχι, δεν είδαμε τις χιλιάδες κόσμου . Είδαμε όμως αθλητές. Μπορεί η συμμετοχή να μην ήταν η αναμενόμενη. Μπορεί να υπήρχαν λίγες -ελάχιστες- αβλεψίες για να χαρακτηριστούν οι αγώνες τέλειοι οργανωτικά. Κανείς όμως δεν μπορεί να χαρακτηρίσει τους υπεύθυνους για εσκεμμένη αδιαφορία. Έκαναν ό,τι μπορούσαν στο πλαίσιο που τους αφορούσε, άλλωστε ποιος απ’ όσους δουλεύουν δεν κάνει λάθη; Ελάχιστα όμως. Κατά τη γνώμη μου οι αγώνες ήταν πετυχημένοι.
Ας μιλήσουμε όμως για τη συμμετοχή των αθλητών. Σε όλες τις κατηγορίες υπήρξε συμμετοχή. Σε άλλες αρκετή, σε άλλες λιγότερη από το αναμενόμενο. Δικαιολογίες γι’ αυτό υπάρχουν αρκετές, αν θέλεις να το ψάξεις. Δεν θα αναφερθούμε όμως  για αυτούς που έλειπαν. Γι’ αυτούς που ήταν παρόντες θα μιλήσουμε. Τους διοργανωτές, τους κριτές, τους παράγοντες, τους συνοδούς, τους έστω ελάχιστους φιλάθλους, τους προπονητές και βέβαια τους αθλητές. Που από όλη σχεδόν την Ελλάδα έδωσαν το «παρών» στο Μαρκόπουλο, στο ραντεβού τους. Μαζί με όλους αυτούς και τα δικά μας "μικρά" που με την καθοδήγηση του προπονητή τους Φίλιππου Μισαηλίδη έδειξαν από την πρώτη τους συμμετοχή σε ένα τόσο μεγάλο πρωτάθλημα ότι το μέλλον τους ανήκει.
Μέσα σ’ αυτή την καθολική ένδεια που μαστίζει σήμερα όλους τους κατοίκους αυτής της χώρας, υπήρξαν κάποιες εκατοντάδες άνθρωποι, που ο καθένας από την πλευρά του έδειξε ότι αντιστέκεται. Ότι προσπαθεί να κρατήσει κάποια ιδανικά όρθια. Γιατί για τους ανθρώπους του αθλητισμού, και κυρίως αυτών του στίβου, υπάρχουν ιδανικά. Δεν περιμένουν αμοιβή για αυτά, δεν περιμένουν «μπράβο», ούτε ειδικές απολαβές. Αυτό το κάνουν γιατί το πιστεύουν, το αγαπούν,το θέλουν. Γιατί τους δίνει ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Έτσι, απλά…"