Γράφει ο Μιχάλης Αρκούδας , Οικονομολόγος-Καθηγητής, Συγγραφέας.

Ήδη, άρχισε να διαμορφώνεται μια δυαδική αγορά εργασίας (dual labour market), όπου η παράνομη ή ανεπίσημη απασχόληση (ανασφάλιστη εργασία, αφορολόγητη εργασία, εισφοροδιαφυγή, «μαύρη» εργασία) ανταγωνίζεται αθέμιτα την νόμιμη ή επίσημη απασχόληση. Οι πρόσφατες εξελίξεις οδηγούν στην διόγκωση της εργασιακής ανασφάλειας και επισφάλειας, φαινομένου με έντονη παρουσία αρκετά χρόνια πριν.

Γράφει η Βίκυ Καλφοπούλου, Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος.
Δημητράκου 21 Α Κιλκίς, τηλ. 2341028087, facebook: Βικυ Καλφοπούλου.

Κάθε φορά που περνάω χρόνο με την κόρη μου, είτε παίζουμε, είτε μαγειρεύουμε είτε κάνουμε κατασκευές, καταλήγουμε σε γλυκόλογα και αγκαλιές. Λέξεις όπως “σ΄άγαπώ μαμά, περνάμε τέλεια μαζί” είναι ο τρόπος της να μου δείξει οτι χαίρεται και απολαμβάνει τον ποιοτικό χρόνο που έχουμε μαζί.

Της Παναγίτσας Μιχαήλου.

Εμποροπανήγυρη Κιλκίς. Γιορτή του εμπορίου και των γεύσεων; Η μήπως προχειροστημένη φιέστα γεμάτη σουβλακοφρενίτιδα και πλαστικές καρέκλες; Γιατί η ποσότητα σ’ αυτό το πανηγύρι λειτουργεί σε βάρος της ποιότητας, μιας και όλες αυτές οι προχειροστημένες σουβλακερι σκέφτονται μόνο πόσα θα κερδίσουν ...δίχως να δείχνουν τον ανάλογο σεβασμό στον καταναλωτή.

Γράφει ο Τάσος Ναούμης, παιδίατρος, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Φωτογραφία: Τουριστική εικόνα της γραφικής Κέρκυρας. Ή, γραφική εικόνα της τουριστικής Κέρκυρας.

Τριάντα τρία εκατομμύρια τουρίστες επισκέφθηκαν την χώρα μας την χρονιά που μας πέρασε. Δεν γνωρίζω πως γίνεται η καταμέτρηση. Γεγονός είναι ότι ο αριθμός τους είναι εντυπωσιακός αν αναλογισθούμε ότι οι τουρίστες είναι τριπλάσιοι από τους κατοίκους της Ελλάδος. Ο τουρισμός προσφέρει ένα τεράστιο πλούτο στην χώρα μας καθώς παράγει (αμέσως και εμμέσως) το 27% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος της Ελλάδος.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, εκπαιδευτικός -  συγγραφέας.

Ποιος δεν θυμάται το στίχο του Λευτέρη Παπαδόπουλου σε μουσική Μάνου Λοΐζου: "μη βροντοχτυπάς τις χάντρες η δουλειά κάνει τους άντρες, το γιαπί, το πηλοφόρι, το μυστρί"; Ποιος δεν θυμάται τα χρόνια του καλού ελληνικού  κινηματογράφου, όταν ο άνδρας ξεχώριζε σε τσίπα και σε μπέσα, με τους "καημούς του να σεργιανούν στη γειτονιά" και στην καθαρή του ματιά να λαμποκοπά το φως του ήλιου;

Γράφει ο Τάσος Γιοβανούδης.

Ξεφυλλίζοντας ένα άλμπουμ φωτογραφιών μου, το μάτι μου έπεσε στην στρατιωτική φωτογραφία εποχής του χωριανού μου, Πασχάλη Δραγανίδη. Η φωτογραφία-ενθύμιο του στρατιώτη, στολισμένη με ένθετο καρδιάς, πιστεύω ότι στάλθηκε σε όλους τους συγγενείς, για να δείξει τη λεβεντιά του, με την τιμημένη Ελληνική στολή και να τους γνωστοποιήσει την περηφάνια του, που υπηρετεί την πατρίδα.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης Δάσκαλος.

Μυστήριο τραίνο ο Μένιος. Από μικρό παιδάκι αντιδραστικός, δεν εννοούσε να προσαρμοστεί στο περιβάλλον του και τώρα στα πενηνταφεύγα του, παντρεμένος με δυο κόρες συνεχίζει τα ίδια. Δεν μπορεί να καταλάβει γιατί τα συναισθήματά του πρέπει να βγαίνουν ανάλογα με τη στιγμή που κάποιοι άλλοι επέλεξαν και όχι αυθόρμητα και πηγαία.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.

Ο τίτλος του άρθρου είναι γνωστός από το "συντακτικό της αρχαίας ελληνικής γλώσσης" κι ως γλωσσικό φαινόμενο ονομάζεται  "αττική σύνταξη." Σήμερα τη συγκεκριμένη φράση την χρησιμοποιούμε όταν αναφερόμαστε σε παιδική ή παιδαριώδη συμπεριφορά.

Γράφει η Σοφία Ψαρρά Μέλος ΟΜ Παιονίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Προεκλογικά η ΝΔ για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους δημιούργησε μια στρεβλή εικόνα γύρω από το προσφυγικό στηριζόμενη σε ψέματα καλλιεργώντας κλίμα φόβου. Αντιμετώπιζε το ζήτημα ως ευκαιρία να ανεβάσει τους τόνους αναδεικνύοντάς το σε βασικό και όντως έτσι είναι, καθώς αποτελεί κορυφαίο ζήτημα, που η ΝΔ όμως δεν το έχει δυστυχώς αντιληφθεί πραγματικά.

Γράφει ο Κώστας Κιλτίδης, π. υφυπουργός και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.

Η εδαφοκλιματική συνθήκη και το γεωγραφικό ανάγλυφο της χώρας, ανέδειξε σε κομβικές ιστορικές στιγμές την δασική πολιτική ως ζήτημα ποικιλοτρόπως. Δεν είναι τυχαίο ότι η δεύτερη σχολή στο ΑΠΘ μετά την ενσωμάτωση της Μακεδονίας ήταν η Δασολογική. Στην καρδιά των Μακεδονικών δασών έδωσε καρπούς επιστήμης και πολιτικών για την ύπαιθρο και το περιβάλλον. Η έννοια της αειφορίας και της αποκαλούμενης βιώσιμης ανάπτυξης διακηρύχθηκαν εδώ και έναν αιώνα από τον φάρο της Δασολογίας στο ΑΠΘ.

Οι δασικές πυρκαγιές των τελευταίων δεκαετιών επιβάλλεται να μας αφυπνίσουν και να θυμηθούμε, ότι ο δομημένος δασικός χώρος της δεκαετίας του 1970 δεν μας παρεδόθη μόνον από τη φύση. Έδρες πανεπιστημιακές της Δασολογίας, ένδοξες Δασικές Υπηρεσίες διευθέτησαν χειμάρρους, καλλιέργησαν και ψήλωσαν δένδρα, έστησαν λιθόδμητα φράγματα και κορμοδέματα- κλαδοπλέγματα, στήθηκαν φυτώρια δασικής χλωρίδας και έγιναν αναδασώσεις στοχευμένες. Διέσωσαν αγροτικές καλλιέργειες και ενίσχυσαν την κτηνοτροφία και μάλιστα την εκτατική με ασύλληπτα  προγράμματα ενίσχυσης βοσκοτόπων. Η δε δασοπονία έδιδε επί δεκαετίες ισχυρό συμπληρωματικό εισόδημα στους κατοίκους των ορεινών και ημιορεινών περιοχών. Τα  δάση προστατεύθηκαν από ισχυρές και φωτισμένες δασικές υπηρεσίες και από τους ανθρώπους της υπαίθρου χώρας, που γνώριζαν ότι χωρίς αυτά δε θα έχουν ούτε εδάφη από τη διάβρωση, ούτε πηγές για πόσιμο υγιεινό νερό και άρδευση.

Το δάσος είναι θεμέλιο της γεωργίας, υπόσταση ζωής για ύπαιθρο και πατρίδα. Είναι χώρος παραγωγικός και συνεισφέρει στο περιβάλλον με τις ρυθμιστικές του λειτουργίες. Η θέση των δασικών υπηρεσιών βρίσκεται εξ ορισμού στους πόρους της υπαίθρου, επομένως στο Υπουργείο Γεωργίας. Κάθε άλλη επιχειρηματολογία είναι κενή περιεχομένου.

Οι καλλιέργειες των δημητριακών στη χώρα μας είναι η μεγαλύτερη καταβόθρα του CO2, αυτό δεν σημαίνει ότι θα εντάξουμε τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Το Υπουργείο  Περιβάλλοντος είναι των υπηρεσιών ελέγχου για αστική και ύπαιθρο χώρα.

 Οι πυρκαγιές δείχνουν ποια πρέπει να είναι εδώ και τρείς δεκαετίες η νέα σύγχρονη δασική πολιτική. Η ύπαιθρος χώρα δεν είναι απλώς ερημοποιημένη, είναι ξεθεμελιωμένη.

Έχουν συμβεί μεγάλες  ανακατατάξεις πληθυσμού, χρειάζεται συνταγματική τομή,

« Ποιο δάσος; Ποιές δασικές εκτάσεις και από Πότε;» με φροντίδα πάντοτε υπέρ του υπαρκτού δασικού χώρου. Η πυροσβεστική είναι κατασταλτικός μηχανισμός και οι δήμοι υπηρεσιών, δεν γίνεται να αντικαταστήσουν την δασική υπηρεσία. Είναι ανάγκη να κατανοηθούν απλές ιστορικές, επιστημονικές και πολιτικές αρχές. Μια νέα, σύγχρονη δασική πολιτική χρειάζεται και όχι διαχείριση πυρκαγιών και άλλων καταστροφών, που έχουν σχέση με το δασικό χώρο. Είναι ανάγκη για την ελληνική πραγματικότητα, να επιστρέψει ο δασικός χώρος στο Υπουργείο Γεωργίας. Να αναγεννηθούν στα παλιά θεμέλια με σύγχρονη δομή οι δασικές υπηρεσίες. Να συσταθεί επιτέλους ο διυπουργικός οργανισμός Δασοπροστασίας, που ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης θεσμοθέτησε μετά από ομόφωνο πόρισμα επιτροπής της Βουλής.

Θρηνούμε περιβαλλοντικές απώλειες και θύματα. Δεν έχουμε αντιληφθεί ότι αφανίζεται η ύπαιθρος χώρα και χωρίς ύπαιθρο δεν υπάρχει Πατρίδα.