Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Το Μουσγαλή – το Μουρσαλή το Κοτσολάρ’ τα τρία

τα κάψανε οι Γερμανοί του Χίτλερ τα θηρία.

Εξήντα πέντε Έλληνες εκάηκαν μια μέρα

από τυράννων Γερμανών κι αρχιφασιστών σφαίρα.

Τους Μουρσαλιώτες κλείσανε μέσα στην εκκλησιά τους

και τους εβάλανε φωτιά μαζί με τα παιδιά τους.

Κι ένα πρωτοπαλίκαρο το θάνατο αψηφώντας

μη μας ξεχνάτε Έλληνες είπε παρακαλώντας.

Ομιλία του φιλόλογου, Παναγιώτη Αδάμου, στο Μητροπολιτικό Ναό του Κιλκίς, την Ημέρα Μνήμης του Μακεδονικού Αγώνα:

Ας αναρωτηθούμε: γιατί άραγε πρέπει να θυμόμαστε και να μνημονεύουμε μεγάλα ορόσημα της Ιστορίας; Μήπως για εθνική καυχησιολογία και κομπασμό; Όχι βέβαια.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

«Εάν η εξωτερική όψη των πραγμάτων ταυτιζόταν με την ουσία τους, καμία επιστήμη δεν θα χρειαζόταν». Καρλ Μαρξ.

Έχουμε πολλά κάνει άρθρα- σχόλια από τις στήλες των εφημερίδων μας και την ηλεκτρονική μας σελίδα, για του αρνητές των εμβολιασμών είτε γιατί φοβούνται το «πειραματικής υφής» εμβόλιο είτε γιατί φοβούνται να μην χάσουν το «Ελλάνιο» γονίδιο τους, είτε για όποιον άλλο λόγο.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, εκπαιδευτικός - συγγραφέας.

Όταν οι νέοι της Αρχαίας Σπάρτης ήθελαν να απαντήσουν στους μεγαλύτερους ότι θα γίνουν καλύτεροι από εκείνους, τους απευθύνονταν με τη φράση: «Άμμες δε γ' εσόμεθα πολλώ κάρρονες», που σημαίνει ότι  «εμείς θα γίνουμε καλύτεροι από εσάς». Αν θέλεις να αποδείξεις σε κάποιον ότι είσαι καλύτερός του, οφείλεις να του δείξεις με πράξεις.

Γράφει ο Βασίλης Αθανασιάδης.

Παλικάρι 19 χρονών ήταν το φθινόπωρο το 1928 ο Δήμος Παπασταϊκούδης "Τσικουρνός" (1909 - 1995), όταν πρωτοξεκίνησε να λειτουργεί το καζάνι του και να βγάζει τσίπουρο ή γράππα.

Εκεί στην τοποθεσία "Πλατανάκια" του Πολυκάστρου, σε ένα χώρο με πολλαπλούς συμβολισμούς και ιδιαίτερες αναμνήσεις για τους Ανατολικορωμυλιώτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στο Πολύκαστρο, Σιναπλιώτες το 1924 και Ραβδιώτες το 1925.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

«Οι έχοντες ονύχια αγωνίζονται να σπαράξωσιν τους έχοντες πτερά», έγραφε ο Ροΐδης και αυτό συνέβη και στην περίπτωση της Ρόζας Ιμβριώτη. Ασήμαντα, μπροστά στη λαμπρή παρουσία της, ανθρωπάρια, εκμεταλλευόμενα το κλίμα εκκαθαρίσεων στο δημόσιο που επικράτησε μετά το αποτυχημένο κίνημα του Μαρτίου του 1935, βρήκαν την ευκαιρία να την καταγγείλουν για τις ιδέες της στο υπουργείο Παιδείας και η καταγγελία αυτή στάθηκε ικανή για να αποφασισθεί η μετάθεσή της.

Γράφει ο Τάσος Κεσίδης, εκπαιδευτικός.

Επειδή πολύ λόγος γίνεται τελευταία για όσα συμβαίνουν στην εκπαίδευση, ίσως είναι καιρός να δοθούν κάποιες απαντήσεις. Σκοπός μου είναι να προσπαθήσω να τα μεταφέρω μέσα από την οπτική γωνία του εκπαιδευτικού.

Αρχικά, αξίζει μια αναφορά στο εκπαιδευτικό προσωπικό που υπηρετεί σήμερα στα σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, η οποία αποτελείται από την Προσχολική και   Δημοτική Εκπαίδευση, το Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό δηλαδή. 

Του Νίκου Κουζίνη.

Η μάχη της Γράνας εντάσσεται στο πλαίσιο του στρατηγικού σχεδίου Κολοκοτρώνη για την κατάκτηση της Τριπολιτσάς, δηλ. για κτύπημα του εχθρού «στο κεφάλι», δεδομένου ότι η πόλη αυτή ήταν το διοικητικό κέντρο των κατακτητών και η έδρα του πασά της Πελοποννήσου.

Γράφει ο Ευάγγελος Μαυρογόνατος.

Η ελληνική ναυτική νίκη στα νερά της Σαλαμίνας, την 22 Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ. και οι χερσαίες μάχες που ακολούθησαν ολοκλήρωσαν την ήττα των Περσών που είχε αρχίσει στον Μαραθώνα μια δεκαετία νωρίτερα .
Η νίκη εξασφάλισε την ανεξαρτησία των ελληνικών πόλεων - κρατών, η οποία πρόσφερε τόσο το περιβάλλον όσο και τη στρατιωτική ισχύ στον Μέγα Αλέξανδρο για να δημιουργήσει την τεράστια αυτοκρατορία του έναν αιώνα αργότερα.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Στις 2 Σεπτεμβρίου 1934 δημοσιεύθηκε ο διορισμός της Ρόζας Ιμβριώτη στο Γυμνάσιο Κιλκίς και έτσι η σπουδαία αυτή παιδαγωγός γίνεται εδώ στο ακριτικό Κιλκίς η πρώτη γυναίκα γυμνασιάρχης στην Ελλάδα.