Του Ανδρέα Μακρίδη. 

Με το σημερινό μας άρθρο, δεν θα ασκοληθούμε με την κεντρική πολιτική σκηνή και τις άφθονες ευκαιρίες για κριτική και σαρκασμό που μας προσφέρει. Λίγες μέρες μετά την Πρωτοχρονιά, θα απευθυνθούμε στον δήμαρχο Κιλκίς με πνεύμα γιορτινό και μία πρόταση που θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί για το καλό όλων μας - και το δικό του.

Του Αναστάσιου Αμανατίδη.

Όση ώρα έγραφα για τον μακαρίτη Τάτον (τον ΄΄μπήκα΄΄, της τεχνητής γονιμοποίησης)  και τα Θεοδόσια,  στροβίλαζαν στο μυαλό μου και άλλα αξιομνημόνευτα περιστατικά με πρωταγωνιστές (!) ΄΄αθώους΄΄ καυκάσιους ασθενείς χωρικούς από το ορεινό γεωργοκτηνοτροφικό αυτό χωριό. Αποτελεί απόλαυση η καταγραφή και αναφορά σε αυτά. Μερικά μοιάζουν με τα ποντιακά ανέκδοτα, ή δείχνουν πως γεννιούνται εν πολλοίς αυτά τα ανέκδοτα.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ επανέρχεται στην επικαιρότητα, με τους εμπλεκόμενους να συμφωνούν ότι διαμορφώνονται προϋποθέσεις για να υπάρξει ουσιαστική εξέλιξη στις διαπραγματεύσεις σχετικά με το όνομα μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, τον Ιούλη του 2018. Το σενάριο που επανέρχεται ως πιθανότερο, είναι να υπάρξει συμφωνία για μια σύνθετη ονομασία «έναντι όλων», που θα περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία» με γεωγραφικό προσδιορισμό.

Γράφει ο Θεόδωρος Παυλίδης.

ΠΕΡΙΜΕΝΩ
Παρήγγειλα και μου έστειλαν από Τουρκία ένα βιβλίο 416 σελίδων με πλούσια βιβλιογραφία που  κυκλοφόρησε εκεί τον Οκτώβρη του 2016 από τον Οίκο Literatür, με τον τίτλο " Οι εγκαταστάσεις των Ρωμιών στην Ανατολία και Θράκη στις αρχές του 20 στου αιώνα".

Του Αναστάσιου
Αμανατίδη.

Πάει και ο Γιάννης Π. (πλήρης ημερών), από τους πρώτους δημοτικούς υπαλλήλους που συνταξιοδοτήθηκαν αφ’ ότου ανέλαβα τη Δημαρχία εγώ. Ήταν τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’90!

Του Αναστάσιου
Αμανατίδη.

Ήταν δεν ήταν δέκα- έντεκα χρονών ο Μήτος*. Αν και το μπόϊ του τον έφερνε μεγαλύτερο!  Ήθελε πολύ να τον έπαιρνε παρέα ο γείτονας Ι. Γ., που ήταν μεγαλύτερος και περισσότερο ‘μπασμένος’  στην ‘επιχείρηση’ των καλάντων την παραμονή των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Ήταν βέβαια το έθιμο, αλλά τα παιδιά νοιάζονταν πιο πολύ για το φιλοδώρημα σε χρήμα! Εκείνη τη χρονιά ο Μήτος τα κατάφερε!

Παραμονή Χριστουγέννων του 2017. Το μικρόσωμο ταπεινό γαϊδουράκι προχωρά μέσα στη νύχτα. Στη ράχη του κάθεται ένας παράξενος αναβάτης. Ισχνός με μακριά μαλλιά, γένια και ένα γλυκύτατο πρόσωπο να λάμπει στο σκοτάδι. Φτωχά τα ρούχα του. Ένας τριμμένος χιτώνας καλύπτει το σώμα του και παλιά σανδάλια τις γυμνές πατούσες του.

Έχουν γίνει θαρρώ  δύο τρία αφιερώματα στα ΜΜΕ του Κιλκίς για τον Γιωσέφ Ελιγιά. Ένα πολύ καλό και αναλυτικό του Χρήστου Γκόλιαρη Σχολικού Συμβούλου το έχω διαβάσει..

Του Αναστάσιου Αμανατίδη. Είναι αξιοθαύμαστη η επιμονή του 90 χρονου και συν, συμπολίτη μας συνταξιούχου Γυμνασιάρχη Δημήτρη Νικοπολιτίδη, που θέλει να αποτυπωθούν στο χαρτί εικόνες της ζωής του παλιού Κιλκίς και να καταγραφούν σκηνές, που θα αποτελέσουν στοιχεία της ιστορικής πορείας της νεαρής κοινωνίας από της εγκαταστάσεως των πρώτων Κιλκισιωτών. Θέλει να κάνει κοινωνούς σε όλους, σε εμάς τους μεταγενέστερους  στα γεγονότα κάποιας εποχής, πιο πολύ αυτά του συνοικισμού Στενημαχιωτών, με τα οποία είχε άμεση ο ίδιος εικόνα λόγω γειτονίας.

Του Ανδρέα Μακρίδη.

“Υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και την θέλουμε” ήταν το προεκλογικό σύνθημα της Νέας Δημοκρατίας στις ατυχείς για εκείνην εκλογές του 2000. Τέσσερα χρόνια μετά, ο Κώστας Καραμανλής συνέτριβε το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη με συνθήματα “Μπορούμε με Νέα Πολιτική” και “Επανίδρυση της χώρας”. Το 2012, ο Αντώνης Σαμαράς είχε επιλέξει το μάλλον σεμνό και συντηρητικό “Η Ελλάδα μπορεί και θα τα καταφέρει”.