Γράφει ο Ζησάκος Βασίλειος.

M.Sc. Φυσικός

Τα τελευταία χρόνια στο Πολύκαστρο, η διαχείριση του πρασίνου έχει αποτελέσει αντικείμενο έντονης κριτικής και απογοήτευσης για πολλούς δημότες. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες πολιτών και ορισμένες μικρές πρωτοβουλίες του Δήμου, το πρόβλημα παραμένει δυσεπίλυτο και έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των κατοίκων, ιδιαίτερα των παιδιών.

  Εδώ και αρκετά χρόνια εκεί, στην ταβέρνα του Θόδωρου Κουταλίδη στην Αξιούπολη μία φωτογραφία μου τράβηξε την προσοχή και αναρωτήθηκα ποιοι, πότε και πού είναι αυτοί οι λεβέντες χορευτές, «Αετοί του Πόντου» που μέσα στο χιόνι χορεύουν πυρρίχιο (σέρρα).

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος – συγγραφέας.

Στον πρόλογο του βιβλίου μου «ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΚΙΛΚΙΣ 1913-1940» σημείωνα: «Εκατό χρόνια μετά την απελευθέρωση του Κιλκίς, η ιστορία της πόλης μοιάζει με ανεξερεύνητη ήπειρο.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος – συγγραφέας.

Το επάγγελμα του λούστρου εμφανίζεται όταν καθιερώνεται ο αστικός τρόπος ντυσίματος. Οι κομψευόμενοι νέοι της παλιάς εποχής όφειλαν να κυκλοφορούν στα «νυφοπάζαρα» και τους συνοικιακούς δρόμους με λουστραρισμένα παπούτσια, ενώ οι πιο ηλικιωμένοι θεωρούσαν το καλογυαλισμένο παπούτσι δείγμα κοινωνικής καταξίωσης.

Τα παραδοσιακά πανηγύρια αποτελούν το κυριότερο μέσο ανάδειξης του λαϊκού μας πολιτισμού και αποτελούν πόλο έλξης σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Του Κώστα Τερζενίδη.

Ερώτηση στη Βουλή κατέθεσε ο ανεξάρτητος βουλευτής Κιλκίς Πέτρος Παππάς καταγγέλλοντας τη μετατροπή των πολιτιστικών συλλόγων σε «ταβέρνες και κέντρα διασκέδασης στη διάρκεια πανηγυριών…».

Του Γιάννη Αλίρη.

Προσπάθησα να αντλήσω στοιχεία για την παρούσα δημοσίευση. Ήθελα να μην αμφισβητηθεί τίποτε από όσα θα έγραφα. Το κεφάλι έγινε καζάνι,ξέχασα και ότι ήξερα.

Εγκατέλειψα την προσπάθεια, δε βγαίνει νόημα, μάλλον σύγχυση δημιουργείται.

Γράφει ο Χρήστος Σπίγκος  

Ο Απρίλιος του μακρινού 1971 σημαδεύτηκε από έναν αγώνα επιτραπέζιας αντισφαίρισης, που έμελλε να μείνει στην ιστορία της παγκόσμιας διπλωματίας. Πριν από 54 περίπου χρόνια ο ρόλος του πασίγνωστου πινγκ-πονγκ πήρε μια ιστορική σημασία, που θα είναι χαραγμένη για πάντα στο μυαλό πολλών.Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα διπλωματικά επιτεύγματα εκείνης της εποχής, την αποκατάσταση των δεσμών μεταξύ της Κίνας και των ΗΠΑ, με αφετηρία το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης του 1971 στη Ναγκόγια της Ιαπωνίας.

Του Μάκη Ιωσηφίδη.

Τις προάλλες διάβαζα ένα βιβλίο που αναφερόταν στην διάσπαση του ΚΚΕ το 1968 η οποία οδήγησε  στη δημιουργία του ΚΚΕ εσωτερικού που εξέφραζε την δημοκρατική, ανανεωτική αριστερά. Διάβασα για την μετεξέλιξή του ΚΚΕ εσωτερικού σε Ελληνική Αριστερά (ΕΑΡ), σε Συνασπισμό και την τελική κατάληξή του σε ΣΥΡΙΖΑ.