Γράφει ο δικηγόρος
Θεόδωρος Παυλίδης. 

Ο Ανέστης Ακριτίδης, από την Βυρώνεια Σερρών, είναι καθηγητής μέσης εκπαίδευσης (φιλόλογος). Τον άνθρωπο προσωπικά δεν τον γνωρίζω. Γνώρισα όμως προχθές ένα κομμάτι από το έργο του που με εντυπωσίασε υπερβολικά.
Αν και δεν αφορούσε το εκπαιδευτικό του έργο, με την στενή του όρου έννοια,στην ουσία αφορούσε την εκπαίδευση της τοπικής κοινωνίας σε θέματα ιστορίας και τέχνης.

Του Ανδρέα

Μακρίδη.

Η έκφραση είναι πολύ οικεία σε όλους μας: “Δεν θα βρεθεί κάποιος να τους κάτσει στο σκαμνί;”. Έχει παράπονο και πίκρα αυτό το ερώτημα, πάντα επίκαιρο για όσους “πεινούνε και διψούνε για Δικαιοσύνη”. Στην πράξη ωστόσο, η εκπλήρωση του λαϊκού ετούτου πόθου, αποδεικνύεται πολύ πιο δύσκολη απ' ό,τι εκ πρώτης όψεως φαίνεται. Το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, υπήρξε ένα ακόμη παράδειγμα.

Γράφει ο
Θεοφύλακτος

Παγλαρίδης.

Είναι στατιστικώς καταγεγραμμένο: Κάθε φορά που εκτελείται ένα μεγάλο έργο οδοποιίας στο ν. Κιλκίς για το οποίο απαιτούνται τεράστιες ποσότητες αδρανούς υλικού, οργιάζει η παράνομη αμμοληψία στην κοίτη του Γαλλικού και των παραποτάμων του.
Η κατασκευή του πρώτου τμήματος της οδού Κιλκίς – Θεσσαλονίκης, από τον κόμβο Μαυρονερίου μέχρι τη Νέα Σάντα είναι χαρακτηριστική. Τα φορτηγά επί μήνες ανέσκαπταν την κοίτη του ποταμού, ενώ εξαφάνισαν κι ένα λόφο, τρία χιλιόμετρα έξω από το Κιλκίς.
Οι φωνές διαμαρτυρίας πάντα υψώνονται, αναζητούνται αρμόδιοι να επιβάλλουν τη νομιμότητα, συνήθως δεν ανευρίσκονται ή κι όταν κινούνται κατά των παρανόμων αμμοληπτών οι επιπτώσεις είναι τόσο ήπιες που λειτουργούν ως οιονεί καθαρτήριο. Ένα δυο πρόστιμα για τους τύπους και  η ζωή (και η αμμοληψία) συνεχίζεται.

Γράφει ο
Κώστας Πινέλης.

Μέρος 2 από 2.

Κι’ αν στην Κρήτη ανήκει η τιμή ότι έδωσε τους περισσότερους άνδρες μετά από τους ντόπιους στο Μακεδονικό Αγώνα η Κύπρος διεκδικεί να είναι η δεύτερη από τις εκτός Μακεδονίας περιοχές με αριθμό εθελοντών.

Γράφει η Θεοδώρα Θεοδωρίδου.

Στιγμές γέλιου, προκαλούμενου όμως από καυστικό, αιχμηρό, βιτριολικό χιούμορ και έντονου κοινωνικού προβληματισμού χάρισε και θα συνεχίσει να χαρίζει για ένα ακόμα Σαββατοκύριακο (25 και 26.3.2017) στο κοινό του Κιλκίς η θεατρική ομάδα της «ΤΕΧΝΗΣ», παρουσιάζοντας  το θεατρικό έργο του Στανισλάβ Στρατίεβ  «το σακάκι που βελάζει».  

Γράφει ο
Θεόδωρος

Παυλίδης.

Η ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΠΡΟΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ;
Πράγματι είναι να απορείς σ’ αυτόν τον τόπο. Πριν 12 χρόνια σ ένα ταξίδι μου στην Αράχοβα, στις πλαγιές της Πάρνηθας, ο φίλος που με φιλοξένησε μου έδειξε μία πολυτελή βίλα και μου είπε:
- "Είναι του Λιακουνάκου, εμπόρου όπλων. Πολλά λεφτά από κρατικές μίζες εξοπλιστικών."

Γράφει ο
Γιώργος Φραγγίδης
Πρώην βουλευτής ΠΑΣΟΚ ν. Κιλκίς
Μέλος ΚΠΕ ΠΑΣΟΚ.

Αδιέξοδα. Είναι η μόνη λέξη που ταιριάζει για να χαρακτηρίσει τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αδιέξοδα στην οικονομία, αδιέξοδα στην κοινωνία, αδιέξοδα στη διαπραγμάτευση.
Τα στοιχεία που βγαίνουν κάθε εβδομάδα στη δημοσιότητα αποτυπώνουν τη ζοφερή πραγματικότητα.
Ύφεση στην οικονομία: 1,1% για το κλείσιμο του 2016.

Του Δημήτρη
Ιωαννίδη.

Παρακολουθώ εδώ και μερικά χρόνια, πως κάθε φορά που οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν εκλογές, εμείς «φταρνιζόμαστε» από το ψύχος που μας  κυριεύει, με το φόβο και την αγωνία του αποτελέσματος των εκλογών των χωρών αυτών. Ενθυμούμαι, τις προηγούμενες γερμανικές εκλογές. Τι απειλές από τους εταίρους μας και ιδιαίτερα τον κ.Σόιμπλε για Grexit και τι αγωνία από τους Σαμαρά-Βενιζέλο και τον άτυχο Παπαδήμο (τον οποίον  παρεμπιπτόντως αν άφηνε ο Σαμαράς θα ήταν διαφορετική η τύχη της χώρας μας). Δυστυχώς για τον ελληνικό λαό.

Του Ανδρέα Μακρίδη. 

Η Ελλάδα σαν χώρα έχει πολλές ιδιομορφίες. Μία απ' αυτές είναι ότι το κράτος της, επιτρέπει τη διαφήμιση της παρανομίας την οποία υποτίθεται πως διώκει. Κάτι τέτοιο φυσικά, λειτουργεί και ως ντεκόρ: Ο πολίτης αποθαρρύνεται από το να καταγγείλει την παρανομία, είτε αγνοώντας τις υπηρεσίες όπου θα πρέπει να απευθυνθεί, είτε θεωρώντας πως οι προσπάθειές του είναι ήδη καταδικασμένες. Κάτι τέτοιο ωστόσο είναι λάθος, έστω και εν μέρει, όπως αποδεικνύει η λειτουργία του Συνηγόρου του Καταναλωτή.

Γράφει

ο Αναστάσιος

Γιοβανούδης

Μέρος 2 από 3

Ο ναός εσωτερικά είναι τυπική τρίκλιτη Βασιλική, με μεγαλύτερο και υπερυψωμένο το μεσαίο κλίτος. Κάτω από το γυναικωνίτη είναι ο νάρθηκας. Τα κλίτη  χωρίζονται με δυο σειρές από εννέα ξύλινους κίονες καστανιάς, στους οποίους στηρίζεται και η κεραμοσκεπή. Οι κίονες  είναι σκεπασμένοι με ασβεστοκονίαμα, κατάλληλα χρωματισμένοι. Τρεις άλλοι κοντοί κίονες στηρίζουν με τέσσερις από του προηγούμενους το γυναικωνίτη.
Το δάπεδο κατασκευασμένο από λευκές λιασμένες ομοιόμορφες μαρμαρόπετρες, αντικαταστάθηκε το περισσότερο, για λόγους στατικούς, με νέο. Οι παλιές πλάκες που ήταν σε καλή κατάσταση χρησιμοποιήθηκαν και πάλι, ώστε και σήμερα να είναι ορατή η ποιότητα και ο αρχικός τρόπος επίστρωσής τους.