Είχαμε και παλαιότερα (2004) ασχοληθεί με την δημιουργία μιας ειδικής αναπτυξιακής ζώνης για την περιοχή του Βόρειου Κιλκίς, η οποία ζώνη θα συγκέντρωνε όλα τα ειδικά εκείνα κίνητρα που θα καθιστούσαν την αγορά της περιοχή μας ανταγωνιστική σε σχέση με τις αγορές των βορείων γειτόνων μας. Ποιά είναι τα ανταγωνιστικά μειονεκτήματα μας έναντι των αγορών αυτών:

Για τον κόσμο που ακόμη αναζητεί πληροφορίες και γνώση για την πρόσφατη ιστορία του ποντιακού Ελληνισμού και ειδικά για τον δυτικό Πόντο, πιστεύω πως η αρθρογραφία του Θεόδωρου Παυλίδη στις «ΕΙΔΗΣΕΙΣ» και «ΠΡΩΙΝΗ», είναι μια καλή ευκαιρία.
Πολλά τα ταξίδια του, πολλές οι καταγραφές, πολλές οι γνωριμίες και οι φιλίες με απλούς ανθρώπους αλλά και αξιωματούχους από την άλλη πλευρά του Αιγαίου.

Αξίζει να θυμηθούμε τα λόγια του Μαχάτμα Γκάντι:
"Τα πράγματα που θα μας καταστρέψουν είναι:
πολιτική χωρίς αρχές
απόλαυση χωρίς συνείδηση
πλούτος χωρίς εργασία
γνώση χωρίς χαρακτήρα
επιχείρηση χωρίς ηθική
επιστήμη χωρίς ανθρωπιά
και λατρεία χωρίς θυσία."

Ο λόγος για τον οποίο παραθέτω τα λόγια αυτά είναι γιατί εκτιμώ πως περιγράφουν με εξαιρετικά συνοπτικό και καίριο τρόπο τους λόγους της καταστροφής που βιώνουμε.  

Σε πολλά εμπορικά καταστήματα του νομού υπάρχει στη βιτρίνα τους η μικρή αφίσα του Επιμελητηρίου με το ευρηματικό σύνθημα “ΖΩ εδώ στηρίΖΩ εδώ”. Παράλληλα υπάρχει η αφίσα με την επίσης σημαντική προτροπή “Ταμειακές παντού, απόδειξη για όλους”.
Τα δυο παραπάνω έντυπα διαφημιστικά “σποτάκια”, δείχνουν αρκετά καθαρά το δρόμο που πρέπει να ακολουθούμε ως τοπική κοινωνία για να περισωθεί ότι μπορεί πλέον από την τοπική εμπορική οικονομική δραστηριότητα. Από τη μια δηλαδή, καταδεικνύεται η υποχρέωση όλων μας ως καταναλωτών να προτιμούμε για τις αγορές μας τα καταστήματα των συμπολιτών μας. Η προτίμηση αυτή θα επαναφέρει λογικά, ένα μεγάλο μέρος της κατανάλωσης, στην ίδια την τοπική κοινωνία. Αυτό βέβαια με την προϋπόθεση ότι και οι ασχολούμενοι με το εμπόριο και τις υπηρεσίες συμπατριώτες μας, θα επιλέξουν για τις δικές τους ανάγκες την τοπική οικονομική δράση άλλων συμπολιτών τους.

Στη Θράκη την πατρίδα του ∆ιόνυσου, του Ορφέα, του Μουσαίου, του Λίνου, των εννέα Μουσών, των Καµβειρίων και Ελευσίνιων µυστηρίων ήταν λογικό και επόµενο ν' αναπτυχθεί, περισσότερο από άλλες περιοχές πλούσια λαογραφία ήθη και έθιµα και λαϊκά δρώµενα που έλκουν την καταγωγή τους από τα βάθη των αιώνων.
Η Θρακική καταγωγή του ∆ιόνυσου σήµερα δεν αµφισβητείται από κανένα και ότι η Θράκη υπήρξε το κέντρο της ∆ιονυσιακής λατρείας. Ο ∆ιόνυσος είναι Θεός της γονιµικής γης, προστάτης της γεωργίας, των αµπελιών και του κρασιού. Ο Ορφέας και ο αδελφός του Αίνος πρώτου το αέναον ων και την αθανασία της ψυχής. Ο Ορφέας µε το γιο του Μουσαίο εισήγαγαν την πίστη στον ένα Θεό, στα µυστήρια και τη µουσική.

Μικρές αλλαγές στην καθημερινή ζωή σας μπορεί να φέρουν μεγάλες αλλαγές στην υγεία σας, όπως δείχνουν νέες μεγάλες έρευνες. Ο αναπληρωτής καθηγητής Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Χρήστος Πίτσαβος, ο αναπληρωτής καθηγητής Ορθοπεδικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Νίκος Παπαϊωάννου και ο καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής του Πανεπιστημίου Κρήτης Αντώνης Καφάτος, δίνουν πρακτικές συμβουλές για να αλλάξετε με ανώδυνο τρόπο (χωρίς να το καταλάβετε) το προφίλ της υγείας σας.

Όταν οι Οσμανοί είδαν ότι ο πόλεμος (Α΄Παγκόσμιος Πόλεμος) είχε χαθεί γι αυτούς, στις 4.10.1918 ζήτησαν συνθηκολόγηση.
Πράγματι, ανοιχτά του λιμανιού του Μούδρου (της νήσου Λήμνου) πάνω στο πλοίο «Αγαμέμνων», στις 30 Οκτωβρίου 1918, υπεγράφη η ομώνυμη συνθήκη ανακωχής.
Οι Σύμμαχοι εκπροσωπήθηκαν από τον Άγγλο Ναύαρχο Άρθουρ Κάλθορπ (Arthur Kalthorpe) και η Οσμανική Κυβέρνηση από τον Υπουργό Ναυτιλίας Χουσεΐν Ραούφ (Hüsseyin Rauf).

Συνεχίζουμε να βιώνουμε πολιτικές παλαιάς κοπής από τους αδιόρθωτους πολιτικούς της χώρας μας.
 Συναντήσεις, συσκέψεις απόψεις των μελών και εξαπτέρυγων της Ελληνικής τρόικας που τείνει να μετονομασθεί σε συμφοράς, έχουν κοινό χαρακτηριστικό την εικόνα που επιθυμούν να έχουν ή να διατηρήσουν στους Έλληνες πολίτες.
 Σας προτείνω να κάνετε αντιστροφή εικόνας πριν είναι πολύ αργά. Κουραστήκαμε να ενδιαφέρεστε για την εικόνα σας, αυτήν την εποχή που έπεσαν οι μάσκες της τρόικας της εξαθλίωσης του Ελληνικού και των άλλων λαών από το σύστημα.

Σε προηγούμενο άρθρο μας με τον παραπάνω τίτλο σχολιάσαμε τις περικοπές, αλλά, και τις  αντιδράσεις δύο προσφιλών κλάδων , των Δασκάλων και των Καθηγητών, και δεν τους  χαριστήκαμε βέβαια για ενέργειες και λάθη που δεν εγκρίναμε, για την ακρίβεια η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, δεν ενέκρινε.
Σήμερα, αξιολογώντας κι άλλες αντιδράσεις λόγω περικοπών θα ασχοληθούμε μ’έναν  διόλου συμπαθή κλάδο όχι μόνο λόγω ενασχόλησης με την οικονομία, αλλά, κυρίως για παραλείψεις και «ατασθαλίες» που τους καταλογίζει-κι όχι πολλές φορές άδικα-η ελληνική κοινωνία.

Την παραμονή του Αγ. Δημητρίου γινόταν η  Τζαμάλα. Η τζαμάλα είναι αραβική λέξη και σημαίνει καμήλα. Είναι η πρώτη γιορτή της χειμερινής περιόδου κι την μέρα αυτή συνήθηζαν να δοκιμάζουν και τα κρασιά. Παράλληλα αποτελούσε σταθμό για την έναρξη των αγριτικών ασχολιών, ιδιαίτερα της σποράς των σιτηρών. Γι αυτό και τον Αϊ Δημήτρη τον αποκαλούν Αιδημητρίτη, Σπαρτό, Παχνιστή,Χρυσάνθεμο και σποριά.
Σε πολλές περιοχές της Θράκης έκαναν τις Τζαμάλες (καμήλες). Στην Τσαντώ, για παράδειγμα, δύο χωρικοί μεταφιέζοντας σε καμήλες, τυλιγμένοι σε οανιά και σε προβιές. Άλλοι σύντροφοί τους δορώντας παράξενα ρούχα και στεφανωμένοι με κλήματα, γύριζαν τα σπίτια κι’ εύχονταν την καλοχρονιά.