Τα στοιχεία από την Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας αποδεικνύουν του λόγου μας το αληθές. Ο ν. Κιλκίς είναι πλέον κομπάρσος στον επενδυτικό χάρτη της Κ. Μακεδονίας και βεβαίως και πανελλαδικά. Δεν πάνε πολλά χρόνια - ολόκληρη η δεκαετία του ’90 και ένα δυο χρόνια από το 2000- που το Κιλκίς πρωταγωνιστούσε στη μάχη των επενδύσεων έχοντας τη μερίδα του λέοντος, δηλαδή το 40-50% των επενδύσεων μέσου μεγέθους στην Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας. Ήταν τότε που άκμαζε η ΒΙΠΕ, αλλά και περιοχές μη θεσμοθετημένες, όπως η Νέα Σάντα και το Πολύκαστρο - Αξιούπολη.
Τα τελευταία πέντε έξι χρόνια η εικόνα αναστράφηκε. Οι επενδύσεις γίνονται με το σταγονόμετρο. Ο νέος αναπτυξιακός νόμος που εξισώσει από πλευράς κινήτρων το Κιλκίς με τη Θεσσαλονίκη και τη Βοιωτία αποτελεί ουσιαστικό αντικίνητρο. Μόνο κίνητρο η χαμηλή αξία της γης.
Επιπρόσθετα στη ΒΙΠΕ Κιλκίς τα οικόπεδα ουσιαστικά τελείωσαν και οι επενδύσεις γίνονται πια σε χωράφια διάσπαρτα στο νομό.
Εικόνα παρακμής και το χειρότερο δεν φαίνεται να συγκινεί πολλούς.

Πως να μιλήσει κανείς για την Ακρόπολη... στο πέρασμα του χρόνου, αλλάζοντας ενοίκους, κακοποιήθηκε, γέμισε πληγές που τρέχουν ακόμη. Όμως κάθε φορά που βλέπουμε τον Παρθενώνα πάνω από τα τείχη τραυματισμένο αλλά όρθιο, να ακτινοβολεί ευγένεια, και σχεδόν απόκοσμη τελειότητα, αφήνουμε κι εμείς ταπεινό ανάθημα στα πόδια του, την ψυχή μας.
Αιώνες τώρα συγκεντρώνει το θαυμασμό όλου του πολιτισμένου κόσμου.

Βρέθηκα στην Αθήνα την εβδομάδα που περιελάμβανε την 19η Μαΐου ημέρας μνήμης της γενοκτονίας για να ζήσω τις εκδηλώσεις όλης της εβδομάδας στην πρωτεύουσα για να τις συγκρίνω με αυτές της προσφυγομάνας Θεσσαλονίκης.

Η  μέση στρεμματική απόδοση των σιτηρών φέτος στο Κιλκίς θα κυμανθεί μεταξύ 120 - 140 κιλών. Απόδοση απογοητευτική που δεν καλύπτει ούτε το κόστος ενός φειδωλού καλλιεργητικού κόστους με λίγα λιπάσματα και σχεδόν ανύπαρκτα φυτοφάρμακα.
Με ένα λόγο, το σιτάρι αντεδείκνυται για πολλούς λόγους εκ των οποίων ο σημαντικότερος δεν είναι μόνο ο οικονομικός. Και οι καιρικές συνθήκες - ιδιορρυθμίες μαζί με την υποβάθμιση της γης ορίζουν πως είναι καιρός να τεθεί επιστημονικός δάκτυλος επί τον τύπον τον ήλων.
Κάποτε και οι παραδόσεις σπάνε. Ο τόπος παρήγαγε σιτάρι από τους προϊστορικούς ακόμα χρόνους. Στα κλασικά και αργότερα στα βυζαντινά χρόνια η γη του Κιλκίς ήταν από τους σιτοβολώνες του τότε γνωστού κόσμου.
Η εντατική καλλιέργεια όμως των τελευταίων πενήντα χρόνων, η εγκατάλειψη παραδοσιακών μεθόδων ξεκούρασης και εμπλουτισμού της γης, κούρασαν, σχεδόν αχρήστεψαν τα χώματά μας.
Αγρότες και «αρμόδιοι» όμως είναι προσανατολισμένοι αποκλειστικά στις επιδοτήσεις. Η παραγωγική μας γη κραυγάζει και ημείς καθεύδωμεν…
Μέχρι πότε άραγε;

Ο Μουσικός Σύλλογος Κιλκίς με τη χορωδία του κάλεσε από την Κύπρο τη χορωδία “Η φωνή της Κερύνειας” να λαμπρύνει τις εορταστικές εκδηλώσεις για τα Ελευθέρια της πόλης σε μια από κοινού εμφάνιση στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου το Σάββατο 13 Ιουνίου.
Η εμφάνιση των δύο χορωδιών έγινε με το Συνεδριακό Κέντρο κατάμεστο από Κιλκισώτες -ασφαλώς φίλους της χορωδιακής μουσικής.

Καλημέρα στους ψηφίσαντες και μη ψηφίσαντες.
Καλημέρα και στους συντρόφους και τις συντρόφισσες που έδωσαν σκληρή μάχη για να ματαιώσουν τα σχέδια που υπήρχαν να «γκρεμιστεί» το ΚΚΕ από την τρίτη θέση.

Πάντως η ΝΔ του Μπαρόζο και το ΠΑΣΟΚ του Αλ Μούνια, «το πήραν το μήνυμα». Γι αυτό σπεύδουν να εφαρμόσουν κατά γράμμα τις επιθυμίες του ΕΚΟΦΙΝ και του ΔΝΤ για ακόμη πιο αντιλαϊκές πολιτικές. Εδώ είναι που λένε «ο λογαριασμός (ή η λυπητερή) έρχεται μετά την κάλπη».

Ως αφιέρωμα στην επέτειο της Μάχης
του Κιλκίς, (19-21 Ιουνίου 1913)
δημοσιεύουμε σήμερα την παρουσίαση
των μνημείων που κοσμούν τον λόφο
της Θυσίας, τον ιερό χώρο
όπου έπεσαν χιλιάδες έλληνες στρατιώτες και αξιωματικοί για χαρίσουν την ελευθερία στη ιερή μακεδονική μας γη.
Την επιμέλεια
του αφιερώματος, ενταγμένου στη σπουδαία συνολική εργασία του «Μνημεία του Κιλκίς»
έχει ο συνεργάτης μας,
φιλόλογος
Αθανάσιος Χατζημητάκος.

Με τον κ. Σεργιαννίδη βρεθήκαμε απέναντι σε αίθουσες δικαστηρίων. Και τότε όμως και πάντα τρέφαμε απεριόριστο σεβασμό στον άνθρωπο που «γέννησε» την βιομηχανία στο Κιλκίς.
Είμαστε βέβαιοι ότι αν η εν λόγω βιομηχανία βρισκόταν κάπου στην Αθήνα ή αν ο κ. Σεργιαννίδης απέλυε δια μιας 150 εργαζόμενους, το θέμα θα γινόταν πρώτο στα δελτία ειδήσεων, θα προσέλκυε τη συμπάθεια βουλευτών και υπουργών, θα καταβάλλονταν προσπάθειες να ενισχυθεί η βιομηχανία, όπως συνέβη σε δεκάδες περιπτώσεις.

Τα μεγαλύτερα εγκλήματα σημειώθηκαν από τη βλακεία ενός ή και περισσοτέρων ανθρώπων. Μην αναζητούμε πάντα σκοτεινά κίνητρα και συνομωσίες. Καμιά φορά αρκεί η συνήθης βλακεία του καθημερινού ανθρώπου για να διαλύσει το σύμπαν.
Κακή ώρα όπως τώρα με τις πυρκαγιές. Ναι, υπάρχουν και οι οικοπεδοφάγοι. Αλλά μάλλον υπερεκτιμούμε τις επιδόσεις τους. Η βλακεία στατιστικά κατάφερε να κατακάψει περισσότερα στρέμματα. Παρακολουθήσετε τώρα το καλοκαίρι πόσοι συμπολίτες μας πετούν από το ανοιχτό παράθυρο του αυτοκινήτου το αναμμένο τσιγάρο τους.
Ούτε οικοπεδοφάγοι είναι, ούτε και θέλουν να βλάψουν τον τόπο τους. Απλώς εντάσσονται στην κατηγορία των ωχαδελφιστών. Και των βλακών βεβαίως.
Πρόπερσι το Μεταλλικό κόντεψε να καεί από τη δράση ενός τέτοιου βλάκα.
Τα χωράφια καίγονται και μαζί το νομαρχιακό σύμπαν από ανείπωτη βλακεία.
Εν τέλει, όπως και για τη μοναξιά, δεν φταίει για όλα ο ιμπεριαλισμός.

Ξεχωριστή και μοναδική η φετινή παγκόσμια ημέρα για το περιβάλλον έξι μήνες πριν από την παγκόσμια διάσκεψη της Κοπεγχάγης και έξι μήνες μετά την διάσκεψη του Πόζναν.
Σημείωνα στο τελευταίων δύο μηνών διάστημα ως τίτλους γεγονότα σχετικά με το περιβάλλον για να τα συμπεριλάβω στο φετινό μου άρθρο για την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος.
Το ποσοστό αισιόδοξων γεγονότων είναι ελάχιστο σε σχέση με τα τραγικά που συνέβησαν ή ενημερώθηκα ως ευαισθητοποιημένος και προβληματισμένος τα μέγιστα.