Τα μεγαλύτερα εγκλήματα σημειώθηκαν από τη βλακεία ενός ή και περισσοτέρων ανθρώπων. Μην αναζητούμε πάντα σκοτεινά κίνητρα και συνομωσίες. Καμιά φορά αρκεί η συνήθης βλακεία του καθημερινού ανθρώπου για να διαλύσει το σύμπαν.
Κακή ώρα όπως τώρα με τις πυρκαγιές. Ναι, υπάρχουν και οι οικοπεδοφάγοι. Αλλά μάλλον υπερεκτιμούμε τις επιδόσεις τους. Η βλακεία στατιστικά κατάφερε να κατακάψει περισσότερα στρέμματα. Παρακολουθήσετε τώρα το καλοκαίρι πόσοι συμπολίτες μας πετούν από το ανοιχτό παράθυρο του αυτοκινήτου το αναμμένο τσιγάρο τους.
Ούτε οικοπεδοφάγοι είναι, ούτε και θέλουν να βλάψουν τον τόπο τους. Απλώς εντάσσονται στην κατηγορία των ωχαδελφιστών. Και των βλακών βεβαίως.
Πρόπερσι το Μεταλλικό κόντεψε να καεί από τη δράση ενός τέτοιου βλάκα.
Τα χωράφια καίγονται και μαζί το νομαρχιακό σύμπαν από ανείπωτη βλακεία.
Εν τέλει, όπως και για τη μοναξιά, δεν φταίει για όλα ο ιμπεριαλισμός.

Ξεχωριστή και μοναδική η φετινή παγκόσμια ημέρα για το περιβάλλον έξι μήνες πριν από την παγκόσμια διάσκεψη της Κοπεγχάγης και έξι μήνες μετά την διάσκεψη του Πόζναν.
Σημείωνα στο τελευταίων δύο μηνών διάστημα ως τίτλους γεγονότα σχετικά με το περιβάλλον για να τα συμπεριλάβω στο φετινό μου άρθρο για την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος.
Το ποσοστό αισιόδοξων γεγονότων είναι ελάχιστο σε σχέση με τα τραγικά που συνέβησαν ή ενημερώθηκα ως ευαισθητοποιημένος και προβληματισμένος τα μέγιστα.

Αποτελεί δικαίωμα το κάπνισμα. Περίπου θα ενταχθεί στον θεμελιώδη νόμο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων το δικαίωμα του έλληνα καπνιστή να φουμάρει τον καπνό του και να τον ξεφυσά στα …μούτρα του συνέλληνα.
Εξάλλου οι απαγορεύσεις σε τούτη την χώρα, έχουν κι ένα μέτρο. Θα εξεγερθεί η Ελλάς. Μπορεί όταν οι Απριλιανοί επέβαλαν γύψο στη δημοκρατία μας, να μην άνοιξε μύτη, αλλά όχι και να μας κόψει το κάπνισμα το κράτος…
Έτσι σαν εμείς και  οι τούρκοι αγρότες ξεσηκώθηκαν στην απαγόρευση καλλιέργειας του χασίς, εκεί στη δεκαετία του ’79. Και τα έβαλαν με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό που πίεζε την Τουρκία να απαγορεύσει την καλλιέργεια χασίς που μέχρι τότε ήταν ελεύθερη.
Εδώ κύριοι είναι η καθ’ ημάς Ανατολή. Ο νόμος του καπνιστή υπέρκειται παντός άλλου νόμου. Στην χώρα όπου η λέξη εκσυγχρονισμός αποτελεί βρισιά, γιατί να εκπλήσσουν παρόμοιες συμπεριφορές (των πολλών);

Το σύνθημα αυτό πριν μερικά χρόνια ήταν από τα κυρίαρχα στις προεκλογικές περιόδους και αφορούσε κάθε λογής εξάρτηση, υπαρκτή ή ανύπαρκτη,  της χώρας μας.
Μετά τις τελευταίες επεισοδιακές διαδηλώσεις στην Αθήνα από μουσουλμάνους λαθρομετανάστες οι οποίοι ορθά κοφτά, ούτε λίγο ούτε πολύ απαίτησαν να ζητήσει η ελληνική αστυνομία συγνώμη για το περιστατικό με το κοράνι, το πρόβλημα δεν είναι το αν πρέπει να ζητήσει συγνώμη η αστυνομία, το πρόβλημα θα είναι αν κάποιος θα ήθελε να χρησιμοποιήσει όλες αυτές τις χιλιάδες των μουσουλμάνων που σήμερα κυριαρχούν σε πολλές γειτονιές της Αθήνας.

Αγαθές σχέσεις με την θάλασσα δεν είχα ποτέ όπως δεν γνώριζα και τα ήδη των πλεούμενών της.
Ταξίδεψα σε αρκετά νησιά όχι όμως των άγονων γραμμών και δεν μπορούσα να γίνω κοινωνός των προβλημάτων των ελάχιστων κατοίκων των μικρών νησιών.
Δεν γνωρίζω να ξεχωρίζω τα τρεχαντήρια από τα ψαροκάικα, τις βάρκες και τα μικρά επιβατικά περιορισμένου αριθμού επιβατών σαν και αυτό που πήγα στους Παξούς και νόμιζα ότι θα πνιγούμε με πέντε μποφόρ του Ιονίου.
Τα τρεχαντήρια των άγονων γραμμών του Αιγαίου δεν γνωρίζω σε πόσα μποφόρ αντέχουν.
Κατανόησα πλήρως πως αναλαμβάνει κάποιος τα δρομολόγια των άγονων γραμμών χωρίς να διαθέτει ούτε τρεχαντήρι.

Να πάνε στον εισαγγελέα όσοι παρανομούν και εισπράττουν παράνομα χρήματα από τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, όπως προειδοποιεί ο Κ. Κιλτίδης.  Αλλά υπενθυμίζουμε στον συμπατριώτη μας υφυπουργό ότι αδικίες προκύπτουν και από την εφαρμογή του νόμου.
Καλή και περίκαλλη η απόφαση της κυβέρνησης να καλύψει το κόστος των δηλώσεων. Αλλά χρειάζεται βελτίωση. Δεν μπορεί ένας συνταξιούχος με λίγα στρέμματα χωράφια, να εισπράττει μικρή επιδότηση που υπολείπεται ακόμα και της  αγροτικής σύνταξης και να τιμωρείται επιπρόσθετα από το κράτος που δεν τον κατατάσσει στους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.
Και να υφίσταται άγρια εκμετάλλευση από ΠΑΣΕΓΕΣ και Ενώσεις που λησμόνησαν ότι υφίστανται χάριν των αγροτών κι όχι για να εξασφαλίζουν καρέκλες σε προέδρους, γραμματείς, φαρισαίους.
Και άμποτε να έστελνε κάποιος και μερικούς από δαύτους στον εισαγγελέα, αφού οι ίδιοι οι αγρότες δεν λένε να τους στείλουν στη …σύνταξη.

Το διαβάσαμε και αξίζει να δώσουμε μια συνέχεια. Μιλώντας για το περιβόητο θέμα που ανέκυψε με το δίλημμα του Γ. Παπανδρέου «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» ο Υφυπουργός Κώστας Κιλτίδης υπενθύμισε μια φράση του γάλλου φιλόσοφου Ζαν Πωλ Σάρτρ ότι ενδέχεται και κάποιες μορφές σοσιαλισμού να συνιστούν βαρβαρότητα.
Ακόμα περισσότερη σημασία έχει όμως το περιεχόμενο του διλήμματος όπως το έθεσε ο ίδιος ο Κορνήλιος Καστοριάδης με όσα έγραψε επί δεκαετίες στο ομότιτλο περιοδικό (Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα).
Το δίλημμα λοιπόν αφορούσε στον ίδιο το σοσιαλισμό. Που είτε θα ήταν σοσιαλισμός είτε θα συνιστούσε βαρβαρότητα. Ο έλληνας φιλόσοφος ήταν ένας από τους δριμύτερους επικριτές του «υπαρκτού σοσιαλισμού», ου μην, αλλά  σε ένα από τα σημαντικότερα έργα του,  «Τα μονοπάτια του Λαβύρινθου»,  επιχείρησε αποδόμηση- αναίρεση του ίδιου του βασικού μαρξικού δόγματος «από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητές του στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του».
Ένα γιγάντιο θέμα - ταμπού στην αριστερή διανόηση που θα άξιζε να το ιχνηλατήσουμε, από άλλες στήλες βεβαίως.

Οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, πρέπει να έχουν ενιαία κριτήρια και στις ευρωεκλογές και στις εθνικές εκλογές. Να συμβουλευτούν την πείρα τους και να κρίνουν τα πολιτικά κόμματα με βάση την τοποθέτηση και τη δράση τους στο δίλημμα:  «Με τα μονοπώλια ή με την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα»; Το δίλημμα αυτό αφορά τη δράση των κομμάτων και σε εθνικό επίπεδο, αλλά και τη στάση τους απέναντι στην ΕΕ και την πολιτική της, τη δράση τους στο Ευρωκοινοβούλιο, αφού η στρατηγική του κεφαλαίου διαμορφώνεται από κοινού σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Και η τυπική ένταξη της κατασκευής της υπόλοιπής αούτομπαν Κιλκίς - Θεσσαλονίκης στο ΕΣΠΑ δεν διασφαλίζει απλά  την χρηματοδότηση και ολοκλήρωση του έργου. Ανοίγει μια νέα σελίδα στην οικονομική ιστορία του νομού καθώς μετατρέπει το Κιλκίς σε προάστιο της Θεσσαλονίκης.
Φαντάζει κοινότοπο, αλλά ο δρόμος αυτός συνδέει το Κιλκίς με το μέλλον του. Το Κιλκίς με την φτηνή ακόμα γη θα αποτελέσει τόπο εγκατάστασης μεταποιητικών μονάδων αλλά και νέων κατοίκων.
Το χρέος όσων εκπροσωπούν ή αντιπροσωπεύουν τους πολίτες του σε θεσμούς και φορείς είναι να προετοιμάσουν με παράλληλα έργα υποδοχής  ώστε να προληφθούν φαινόμενα ανεξέλεγκτης δράσης ατομικών και οργανωμένων συμφερόντων  με επιζήμια για το κοινωνικό σύνολο αποτελέσματα.
Να οριστούν οι χρήσεις γης, να καθοριστούν οι ζώνες εκμετάλλευσης, να στελεχωθούν ελεγκτικές υπηρεσίες, με ένα λόγο να πάμε μπροστά χωρίς να τινάξουμε τα γιοφύρια πίσω μας. Ανάπτυξη λελογισμένη που θα σέβεται το ανθρωπογενές και φυσικό περιβάλλον. Αμήν.

Από τις πιο ένδοξες και πιο σημαντικές μάχες που έδωσε ο ελληνικός στρατός κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο -στην πράξη, ήταν η συνέχεια του Β’ Βαλκανικού Πολέμου και η επισφράγιση της συνθήκης του Βουκουρεστίου 1913. Η μάχη αυτή κατοχύρωσε ουσιαστικά τη συνοριακή γραμμή που με ποταμούς αίματος είχε χαραχτεί στις μάχες Κιλκίς-Λαχανά το 1913. Δυστυχώς όμως υπό συνθήκες και συνέπειες εθνικού διχασμού, με τη διεθνή εικόνα της Ελλάδας καταρακωμένη.
Η μάχη του Σκρα αναστήλωσε το κύρος της και έδωσε στον Ελευθέριο Βενιζέλο τη δυνατότητα να κινείται ως ισότιμος σύμμαχος των νικητών στη Διάσκεψη της Ειρήνης στο Παρίσι.
Αλοίμονο όμως, μέσα σε πέντε χρόνια ο Ελληνισμός της Μεγάλης Ιδέας έζησε την χειρότερη καταστροφή, την Μικρασιατική.