Του Χρήστου Σπίγκου.

Καθένας έχει δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα, των προσωπικών του δεδομένων, όπως νόμος ορίζει. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων διασφαλίζεται από ανεξάρτητη αρχή, που συγκροτείται και λειτουργεί, όπως νόμος ορίζει.
Σαφές το άρθρο 9Α του Συντάγματος, σαφέστερη η κατακλείδα: «όπως νόμος ορίζει».

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός - συγγραφέας.

Τις πιο βαθιές ουλές στις ψυχές των ανθρώπων τις χαράζουν οι σοφές ρήσεις. Τα πιο  σοφά αποτυπώματα απορρέουν από τα λαϊκά αποφθέγματα. Ενθυμούμενος το  άσμα του μεγάλου Καζαντζίδη «είμαι τραγούδι είμαι λαός, δεν είμαι κτήμα κανενός» και βλέποντας το τι γίνεται σήμερα,  ο νους μου πήγε αυθόρμητα στο «είμαι κοπάδι, είμαι οπαδός, είμαι ένα απόκτημα του καθενός». Του κάθε λαϊκιστή και λαοπλάνου.

Του Θεοφύλακτου Παγλαρίδη.

Σε μια κανονική χώρα και σε έναν κανονικό νομό, ετούτο τον καιρό ο δημόσιος διάλογος θα αφορούσε στις προκλήσεις των καιρών μετά την πανδημία και μεσούντος του πολέμου και στα καθ’ ημάς, στα στοιχήματα της κιλκισιακής οικονομίας και την υπέρβαση των παιδικών ασθενειών από τις οποίες κατατρυχόμαστε.
Αντ΄αυτών η χώρα κινείται σε ρυθμούς Πισπιρίγκου και το Κιλκίς καθεύδει κατά πως το έχει συνήθειο του.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Βαστάκης, Θεολόγος πρώην Λυκειάρχης.

Η κλιματική αλλαγή, που συμβαίνει στην εποχή μας, έχει επηρεάσει κατά τους ειδικούς επιστήμονες το μόνιμο, παγωμένο στρώμα εδάφους στην Αρκτική (Βόρειος Πόλος), το οποίο είναι αρκετά μεγάλο. Αρκεί να σκεφθεί κανείς ότι αυτό έχει συνολική έκταση 23 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Γράφει ο Τάσος Γιοβανούδης.

Μη νομίζετε πως μόνο στο Παλατιανό χαρτόπαιζαν εκείνο το διάστημα. Ελάτε να δούμε μαζί τί συνέβαινε στα casino των διπλανών χωριών.
Στη δεκαετία του εβδομήντα στην Ευκαρπία γινόταν μεγάλο πανηγύρι, στις 8 Σεπτεμβρίου.
Τρείς ημέρες πριν το πανηγύρι (5-9-1969), ο Παράς. ιδιοκτήτης της ταβέρνας που βρισκόταν στην έξοδο του χωριού, ζήτησε από την αστυνομία την απαραίτητη άδεια λειτουργίας του καταστήματός του με ορχήστρα, καθώς και εγκεκριμένες τιμές πώλησης ποτών και εδεσμάτων, για την χοροεσπερίδα.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Η λίμνη της Δοϊράνης ταυτίζεται με την «Πρασιάδα» λίμνη των αρχαίων, η οποία όφειλε το όνομα της στο βαθύ πράσινο χρώμα που έδινε στην επιφάνειά της ο αντικατοπτρισμός της καταπράσινης φύσης που την περιέβαλλε. Ο Ηρόδοτος στο πέμπτο βιβλίο του αναφερόμενος στους κατοίκους της λίμνης και τις καλύβες τους έγραφε ότι στη μέση της λίμνης έστηναν ψηλούς σταυρούς και πάνω σε αυτούς τοποθετούσαν σανίδες, φτιάχνοντας καλύβες με στενή είσοδο που συνδέονταν με τη στεριά μέσω γέφυρας.

Γράφει o Μάκης Ιωσηφίδης, δάσκαλος.

Τι θα γίνει τελικά με σας βρε κουτά; Πάλι εκπλαγήκατε με την Καϊλή και την Σπυράκη; Σιγά το πράμα βρε. Απορώ που δεν προσαρμοστήκατε ακόμα εδώ και τόσα χρόνια. Και καλά οι νέες γενιές, τώρα βγαίνουν στο κλαρί, δικαιούνται να μην ξέρουν. Εσύ όμως ρε εξηνταεβδομηνταφεύγα; Από την δολοφονία του Καποδίστρια και μετά, εδώ και διακόσια χρόνια σε κυβερνούν τα πολιτικά τζάκια με τους αδίστακτους εκπροσώπους τους, απόγονους των κοτσαμπάσηδων και των τσιφλικάδων της Τουρκοκρατίας.

Γράφει ο Θανάσης Βαφειάδης, τοπογράφος, συγγραφέας.

Ο θάνατος ενός ανθρώπου είναι πάντοτε ένα θλιβερό γεγονός, είτε αυτός ανήκει στους κοινούς θνητούς είτε στους γαλαζοαίματος, όπως αποκαλούνται τα άτομα που ανήκουν σε βασιλικούς οίκους. Προφανώς και ο «νεκρός δεδικαίωται από της αμαρτίας», όπως γράφει στην προς Ρωμαίους επιστολή του ο Απόστολος Παύλος, εννοώντας ότι ο αποθανών λυτρώνεται γιατί δεν μπορεί πλέον να αμαρτήσει, όμως τις αμαρτίες του εκλιπόντος έκπτωτου μονάρχη και της οικογένειας του τις έχει πληρώσει πολύ ακριβά ο ελληνικός λαός και δεν πρόκειται να τις ξεχάσει.