Σύντροφοι και συντρόφισσες, φίλοι και φίλες και λοιποί «μνημόνιο-κτυπημένοι». Αδέλφια μου τσιγγάνοι.

Σε προηγούμενο σχόλιο αυτής της στήλης είχα γράψει ότι, η αδελφοποίηση των Δήμων Κιλκίς – Ασένοφγκραντ (Στενημάχου) Βουλγαρίας έγινε επί Δημαρχίας Τάσου Αμανατίδη, ενώ το σωστό είναι ότι έγινε επί Δημαρχίας Σπύρου Αυγητίδη. Αγαπητέ μου Σπύρο, ήταν από λάθος πληροφόρηση. Ζητώ συγνώμη και αποκαθιστώ για ιστορικούς και πραγματικούς λόγους.

Όπως συμβαίνει στις παραμονές κάθε δημοτικών εκλογών,  γέμισε ο τόπος «ανεξάρτητους» και «υπερκομματικούς» συνδυασμούς και υποψηφίους. Δεν λένε την αλήθεια όσοι υποστηρίζουν πως είναι «ανεξάρτητοι»,  «αδέσμευτοι» κ.λ.π. Χρησιμοποιούν αυτή την ταμπέλα για να μην χρεωθούν, απ’ τη μία, τη δυσαρέσκεια και τη λαϊκή αγανάκτηση για την πολιτική που εφάρμοσαν τα κόμματα που τους υποστηρίζουν, και από την άλλη, όταν εκλεγούν, θα καταθέσουν τους ψήφους που πήραν στα κόμματά τους, τα οποία θα τις επικαλεστούν ως έγκριση της πολιτικής που ακολούθησαν όλα  τα  προηγούμενα χρόνια με όλες τις επιπτώσεις στη ζωή των λαϊκών στρωμάτων.

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου 2010, ο δήμοτης του Κιλκίς έχει το δικαίωμα να ψηφίσει τον Συνδυασμό οποιουδήποτε υποψηφίου Δημάρχου. Κριτήριο προτίμησης δεν αποτελεί η κομματική τοποθέτηση του υποψηφίου Δημάρχου, αλλά η πολιτική επιλογή του ψηφοφόρου.  Η πολιτική αυτή δεν είναι αυστηρά ιδεολογική, αλλά αφορά κυρίως τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του υποψηφίου Δημάρχου, όπως τη μόρφωση του, το έργο του, την κοινωνική του παρουσία, το επάγγελμα του, τον χαρακτήρα του, κλπ.

«…Είμαι επτά χρονών. Πέθανα στη Χιροσίμα καιρό πριν
Είμαι επτά τώρα, όπως ήμουν τότε.
Όταν τα παιδιά πεθαίνουν δε μεγαλώνουν
Δε μπορούν να παίξουν, δε μπορούν να φάνε γλυκά.
Είμαι επτά χρονών.

Μας πήραν και τον Καραγκιόζη οι Τούρκοι;  Με απόφαση της Ουνέσκο. Όχι που θα μας τον άφηναν. Εδώ μας πήραν το μισό Αιγαίο και μάλιστα με τις ευλογίες μας και ας μην το λέμε. Και για συνεκμετάλλευση του υπόγειου πλούτου υπό την αιγίδα των Αμερικάνων.

Στην εφημερίδα «Αγγελιοφόρος» της Πέμπτης 8 Ιούλη 2010 έχει μια φωτογραφία του κ. Λομβέρδου, που τον δείχνει να κρατάει το ακουστικό του τηλεφώνου, με την παρακάτω λεζάντα:  «Τρόικα εκεί; Εντάξει πέρασε! (το ασφαλιστικό)». Το σχολιάζω γιατί ήταν πολύ έξυπνο και μου άρεσε.

Όσοι βουλευτές ψήφισαν το «Μνημόνιο» (μάλιστα, όπως αποδείχθηκε,  σε πολλές περιπτώσεις, χωρίς καν να το διαβάσουν), θα γραφούν με το πιο μελανά, κεφαλαία  γράμματα, στη μαύρη Βίβλο των εχθρών του λαϊκού κινήματος και της κατεδάφισης δικαιωμάτων και κατακτήσεών του, μετά από αγώνες δεκαετιών.

«Αν δεν είχαμε πάρει τα μέτρα που πήραμε σήμερα, θα ήμασταν σε απόλυτο αδιέξοδο. Τα μέτρα πονάνε και πρώτος απ’ όλους πονάω εγώ» (Α. Γ. Παπανδρέου).
Π
«Πονάει», λοιπόν ο κ. Παπανδρέου, αλλά παράλληλα δηλώνει ικανοποιημένος και υπερήφανος!!!   Γιατί τα μέτρα θα βγάλουν την Ελλάδα από το αδιέξοδο…
Π

Το πολυνομοσχέδιο για τα ζητήματα της εκπαίδευσης που κατέθεσε η κυβέρνηση εντάσσεται στους συνολικότερους σχεδιασμούς που παίρνει το κεφάλαιο συνολικά στην ΕΕ και σε κάθε χώρα – μέλος. Τσακίζουν μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα, απαξιώνουν τη μόρφωση, εκμηδενίζουν τα πτυχία, γενικεύουν την αμορφωσιά σε όλη την κλίμακα της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Χτυπούν τον ενιαίο χαρακτήρα  που συνεχίζει να έχει αυτή η ταξική εκπαίδευση ακόμη στην Ελλάδα. Ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες στις επιχειρήσεις παντού σε κάθε βαθμίδα, δημιουργώντας και νέα πεδία για επιχειρηματικές δραστηριότητες, με αποτέλεσμα οι γονείς να ξοδεύουν ακόμη περισσότερα χρήματα για να σπουδάσουν τα παιδιά τους. (Γεια σας περήφανα νιάτα!).