Του Κώστα Τερζενίδη.

Για νάμαι ειλικρινής, το χάρηκα διπλά που είδα δίπλα δίπλα τον πρώην και νυν δήμαρχο Κιλκίς στην εκδήλωση παραλαβής νέων μηχανημάτων του δήμου Κιλκίς.
Χάρηκα πρώτον, γιατί ο νυν δήμαρχος, Δημήτρης Κυριακίδης, προσκάλεσε τον πρώην δήμαρχο στην εκδήλωση παραλαβής, αναγνωρίζοντας πως πρόκειται για ένα έργο της προηγούμενης δημοτικής αρχής, κι αξίζει να τιμηθεί γι’ αυτό.
Χάρηκα δεύτερον, γιατί ο πρώην δήμαρχος, Δημήτρης Σισμανίδης, ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση και βρέθηκε δίπλα στο νέο δήμαρχο του Κιλκίς.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Πριν από 30 χρόνια, στις 9 Νοέμβρη 1989, έπεσε το τείχος του Βερολίνου, σηματοδοτώντας την ανατροπή της σοσιαλιστικής εξουσίας στη Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία (ΓΛΔ) μετά από δεκαετίες στοχευμένης ιμπεριαλιστικής περικύκλωσης.
Σε αυτήν τη «στρογγυλή» επέτειο - παρά τα πανηγυρικά αφιερώματα για την «επανένωση» και τις φωτογραφίες ανθρώπων που γιόρταζαν στους δρόμους του Βερολίνου - ο απολογισμός των υποσχέσεων για τα «ανθισμένα τοπία» που περίμεναν τους Ανατολικογερμανούς και για «μια ανοιχτή χώρα με ελεύθερους ανθρώπους», είναι αναπόφευκτος, ιδιαίτερα στη Γερμανία.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Θυμόμαστε όλοι το σύνθημα του παλαιο-ΠΑΣΟΚ της Χαριλάου Τρικούπη, «ο αγώνας τώρα δικαιώνεται». Ε ρε μεγαλεία με το 1^ο Συνέδριο, με Αραφάτ, Ορτέγκα κλπ. Με τα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και τα «μόνο το ΚΚΕ είναι έξω από αυτή την Εθνική Κοσμογονία» Με όλα αυτά που κατάφερε να εξαπατήσει και να εκμαυλίσει κόσμο εργατικό – λαϊκό. και μετά…

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Υπάρχουν σχέδια εγκατάστασης πυρηνικών όπλων στη βάση του Αράξου και για τον λόγο αυτό κατέθεσαν στη Βουλή προς τον υπουργό Εθνικής Άμυνας οι βουλευτές Νίκος Καραθανασόπουλος, Γιώργος Μαρίνος, Νίκος Παπαναστάσης και Θανάσης Παφίλης.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Η Σοφία Βέμπο (η Σοφία Μπέμπου όπως ήταν το πραγματικό της όνομα) γεννήθηκε το 1910 στην Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης. Η οικογένειά της εγκαταστάθηκε για ένα διάστημα στην Κωνσταντινούπολη και μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, εγκαταστάθηκε στην Τσαριτσάνη του νομού Λάρισας και κατόπιν στο Βόλο, όπου οι γονείς της εργάστηκαν ως καπνεργάτες.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Μετά τις αντικομμουνιστικές γελοιότητες των ΜΜΕ, όπως ο «ΣΚΑΙ», η «Καθημερινή» και η «Δημοκρατία» που πήραν εργολαβία τη συκοφάντηση της μεγάλης αντιιμεριαλιστικής διαδήλωσης στην Αθήνα, με αφορμή την επίσκεψη Πομπέο του Αμερικάνου των Εξωτερικών, είχαμε και συνέχεια.
Με χολερικά σχόλια και άρθρα συνέχισαν προσπαθώντας να αντιστρέψουν την πραγματικότητα και να παρουσιάσουν τους θύτες στη θέση του θύματος στην περιγραφή των γεγονότων ιδιαίτερα όταν η πορεία έφτασε στο άγαλμα του Τρούμαν. Τότε που η διαδήλωση χτυπήθηκε από τα ΜΑΤ με χημικά και γκλομπς, με κρότου-λάμψης, με αντεστραμμένες τις ασπίδες, για να «χτυπούν καλύτερα».

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

…και για την ψυχή του ανθρώπου καθισμένη στα γόνατα της Υπερμάχου Στρατηγού,
πού είχε στα μάτια ψηφιδωτό τον καημό της Ρωμιοσύνης,
εκείνου του πελάγου τον καημό σαν ήβρε το ζύγιασμα της καλοσύνης…
Γιώργος Σεφέρης, Ημερολόγιο καταστρώματος, Γ΄.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Πέντε (5) αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας εκδόθηκαν σχετικά με τη λειτουργία του ΕΦΚΑ (εισφορές αυτοαπασχολούμενων, ύψος ανταποδοτικής σύνταξης), τη δημιουργία του ενιαίου ταμείου επικουρικών συντάξεων (ΕΤΕΑΕΠ) και τις περικοπές που επιβλήθηκαν το καλοκαίρι του 2016 στις επικουρικές συντάξεις, με τη σχετική ΚΥΑ της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ για όσους συνταξιούχους είχαν άθροισμα κύριας και επικουρικής σύνταξης πάνω από 1.300 ευρώ μεικτά. Οι αποφάσεις αυτές δημιουργούν νέα δεδομένα και νέες παραμέτρους σχετικά με τον Ν. Κατρούγκαλου.

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Αφιερωμένο στις προηγούμενες Διοικήσεις του Δήμου Κιλκίς που «πρόσφεραν τόσα πολλά στην «ανα (παρα) μόρφωση της πόλης» και την έκαναν την χειρότερη πρωτεύουσα νομού της Ελλάδας και στη νέα Διοίκηση «όπως αν εξ επιφανών αυτοδιοικητικών ανδρών ωφελοίντο έργων».

Γράφει ο Θεοφύλακτος Παγλαρίδης.

Είμαστε μια χώρα όπου ο προφορικός ακτιβισμός αποτελεί βασικό στοιχείο της εθνικής ιδιοσυστασίας μας. Συνοψίζεται δε στην προσφιλέστερη "απειλή" την οποία, δίκην καραμέλας, εκστομίζουμε: Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;
Ε, λοιπόν με την ευκαιρία του σκανδάλου - από όποια πλευρά το θεωρείτε- της Novartis καταφέραμε το παγκοσμίως θαυμαστό: Να ξεπαστρέψουμε τη γενιά των πρωθυπουργών μας.