Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Περισσότερο από όλον τον Ελληνισμό οι Θρακιώτες είμαστε δεμένοι με την Πόλη και το Βυζάντιο.  Η Θράκη είναι η περιοχή με ελληνικό πληθυσμό, η πιο κοντινή στην Πόλη. Την Αγκαλιάζει κυριολεκτικά. Έχουμε και ζωντανές μαρτυρίες από τους παππούδες μας που επισκέφθηκαν και μέσα από εμπορικές συναλλαγές της τότε εποχής την Πόλη…

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης, Δάσκαλος.

Ήταν εκεί κάπου στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1980 και υπηρετούσα ως δάσκαλος σε χωριό του νομού μας. Φρέσκο ακόμα το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και η εγκύκλιος του Υπουργείου ήταν σαφής. Έπρεπε να ψάξουμε στις αποθήκες του σχολείου, να βρούμε παλιές εικόνες με τα πρόσωπα των βασιλιάδων και των δικτατόρων, να συντάξουμε πρωτόκολλο καταστροφής και να τις παραδώσουμε.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός - συγγραφέας.

Η πολιτική είναι όπως κι ο έρωτας. Στην αρχή έχει ορμή και πάθος. Έχει ένταση και φαντασίωση. Διαπνέεται από αισθήματα επαναστατικά κι αγαπά το ωραίο και το όμορφο. Με τον καιρό, όπως ο Έρωτας, έτσι κι αυτή, χάνει το πάθος της κι αναζητά νέους ορίζοντες, αφήνοντας πίσω της υποσχέσεις, που ντρέπονται και οι ίδιες και παραβιάζοντας κάθε έννοια εμπιστοσύνης.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης, Δάσκαλος.

Το 1975 ο πατέρας μου έκλεισε το κυλικείο της οδού Λαγκαδά και πήρε δεύτερο κυλικείο πάλι στην περιοχή του Βαρδάρη στο ισόγειο οικοδομής στην οδό Ειρήνης 17. Εκεί ήταν το πρακτορείο λεωφορείων Λαγκαδά που είχε δικό του κυλικείο και ο πατέρας μου πήρε το κυλικείο όλης της οικοδομής.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, Εκπαιδευτικός - συγγραφέας.

Μία-μία πέφτουν οι θύμησες στην επιφάνεια των νερών της ψυχής σου ταράζοντας τα γαληνεμένα της νερά και σχεδιάζοντας σχήματα κυκλωτικά, που σου θυμίζουν ότι όλα κάνουν τον κύκλο τους, ακολουθώντας νομοτελειακά τη στράτα του ήλιου και τα τρίστρατα των άστρων.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης.

Το καλό και το κακό είναι έννοιες αντίθετες. Είναι όμως και ίδιες, όπως στις λέξεις καλο-μαθημένος και κακο-μαθημένος. Εξάλλου το καλό του ενός σημαίνει το κακό του άλλου, όπου τα πράγματα είναι διαγωνιστικά ή ανταγωνιστικά.

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης, Δάσκαλος.

Παιδιά ήμασταν, μαθητές του Δημοτικού σχολείου εκεί κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 60 και ο δάσκαλος, στο μάθημα της Αριθμητικής μάς δίδασκε τα ποσά ανάλογα. ‘’Ανάλογα είναι τα ποσά που όταν μεγαλώνει το ένα, μεγαλώνει ανάλογα και το άλλο και όταν μικραίνει το ένα, μικραίνει ανάλογα και το άλλο’’ φωνάζαμε χορωδιακά τον κανόνα όλα τα παιδιά για να τον εμπεδώσουμε όπως γινόταν τότε. Την άλλη μέρα στο επόμενο μάθημα μάς δίδασκε τα αντίστροφα ποσά όπου ’’όταν μεγαλώνει το ένα, μικραίνει ανάλογα το άλλο και αντιστρόφως’’.

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης, εκπαιδευτικός-συγγραφέας. 

Ξετυλίγοντας το κουβάρι ενός συλλογισμού αρχίζω με το ρητό: «Αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις». Πράγματι η ετυμολογική και εννοιολογική ανάλυση της ελληνικής γλώσσας είναι διδακτική κι αποκαλυπτική. Ερεθίζει και προβληματίζει. Κεντρίζει το συλλογισμό και γεννά την απορία. Απαντά σε ερωτήματα και θέτει νέα, ακολουθώντας την αρχή: «Η αμφιβολία γεννά τη γνώση και η γνώση την αμφιβολία».

Γράφει ο Κώστας Πινέλης.

Όλα αυτά τα χρόνια, από την αρχή της καπιταλιστικής κρίσης και την εφαρμογή των μνημονίων και των μνημονϊακών νόμων (δεν λέω για παλιότερα που τα ίδια συνέβαιναν) μέχρι και σήμερα εν μέσω πανδημίας κορονοϊού, που κόπηκαν και συνεχίζουν να κόβονται με τον ένα και τον άλλο τρόπο μισθοί, συντάξεις, ο τιμάριθμος συνεχίζει την πορεία «σ’ απάν» που λέγανε και στο χωριό μου. Ταυτόχρονα περικόπηκαν και περικόπτονται παροχές στην υγεία, την παιδεία, την πρόνοια….

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης, Δάσκαλος.

Μεγάλο νταλγκά με τον τζόγο ο Βλαδίμηρος. Από μικρός στα λαχεία και στο προπό. Δεν υπήρχε περίπτωση που κάποια διχογνωμία με φίλο του να μην καταλήξει στη γνωστή επωδό, ‘’πάμε στοίχημα;’’. Και το στοίχημα όχι σε κάποιο τυπικό κέρασμα αλλά πάντα με λεφτά.