Η πρόσφατη “συνειδητοποίηση” από τον Αλέξη Τσίπρα και το περιβάλλον του, των μεγάλων αδιεξόδων και η άρδην επιστροφή στις συνομιλίες με τους εταίρους-δανειστές, οδήγησαν αρκετούς να αναζητούν ιδεολογικά άλλοθι στην ιστορία για την υποχώρηση και τον οδυνηρό συμβιβασμό..

Η αλήθεια κάποιες φορές είναι πικρή και πονάει, αλλά πρέπει να ξέρουμε την αντικρίζουμε κατάματα. Γιατί φίλοι μου, το παραμύθι πρέπει να λάβει ένα τέλος. Όλα τα παραμύθια έχουν ένα τέλος. Τί σόϊ παραμύθι είναι αυτό που ζούμε εμείς και δεν τελειώνει ποτέ;

Την Κυριακή λέμε όλοι ένα ΜΕΓΑΛΟ ΝΑΙ στην Ευρωπαική Πορεία της πατρίδας μας!
Γιατί το ΝΑΙ σημαίνει :
ΝΑΙ στην Ευρώπη και στην Ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.

Ο κ. Τσίπρας έδινε τη διαβεβαίωση ότι πηγαίνει σε συμβιβαστική λύση με τους δανειστές προτείνοντας ο ίδιος την επιβολή μέτρων 8 δις. Ευρώ.
Η διαφορά ήταν 500 εκατ. Ευρώ. Αντί να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές βάζει την χώρα σε περιπέτειες με τη διενέργεια δημοψηφίσματος που θα μπορούσε να γίνει νωρίτερα κι όχι σε μια εβδομάδα με τη δική του πρόταση.

Γράφει η Αγαθοπούλου Ειρήνη Ελένη, π. βουλευτής Κιλκίς Πρόεδρος του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας

Ζούμε ιστορικές στιγμές. Η Δημοκρατία επιστρέφει στη χώρα που τη γέννησε, η Ελλάδα στυλώνει τα πόδια και δε διστάζει ακόμη και να θυσιαστεί για να επικρατήσουν στην Ευρώπη οι αξίες πάνω στις οποίες βασίστηκε η δημιουργία της. Αυτές τις αλληλεγγύης, της οικουμενικότητας, της δημοκρατίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης.

Του Δημήτρη Ιωαννίδη

Ένα ακόμη σχολικό έτος έκλεισε για μαθητές, γονείς και δασκάλους.
Για τους μαθητές με πανηγυρισμούς, ομαδικές χαρές, καταστροφή βιβλίων (πρέπει να ομολογήσω ελάχιστες φέτος) και πλήθος άλλων εκδηλώσεων, όπως πάρτυ, μπιτσπάρτυ, μπούλιγκ(;) κ.ά ξενόφερτα και ξένα για τους έλληνες γονείς.

Από την Κωνσταντίνα Γεράκη

Ο άνθρωπος πάντα γοητευόταν από το άγνωστο που κλείνει μέσα του το μέλλον. Μερικές φορές μάλιστα και ειδικά αν ανήκει στο ασθενές και κατ’ επέκταση γεμάτο περιέργεια φύλο, προβαίνει σε λανθασμένες ενέργειες, με σκοπό να διορθώσει ή να αποφύγει λάθη που τυχόν θα έφερνε η μοίρα στο δρόμο της ζωής.
Επειδή κι εγώ λοιπόν είχα πρόσφατα μια τέτοια ιστορία θα την καταθέσω ειλικρινώς.

Toυ Χρήστου Ανδρεανίδη

Έψαχνα άδικα να βρω μα πουθενά δεν βρήκα  δικαιολογία για την συμπεριφορά της Σοβιετικής Ένωσης στους ομογενείς μας Ποντίους  μετά το 1937 επί Στάλιν.
      Δεν είναι δικαιολογία ο έλεγχος των πλέον των εκατό εθνοτήτων για την δημιουργία ενός έθνους με μία γλώσσα με τον εκτοπισμό στην Σιβηρία πολλών και μέσα σε αυτούς των Ποντίων.

Γράφει ο Ξενέλλης Γεώργιος. Πρόεδρος ΕΛΜΕ Ν. Κιλκίς, Αν. Αιρετός ΑΠΥΣΔΕ Κεντρικής Μακεδονίας

Σε λίγες μέρες θα κληθούμε να ψηφίσουμε στους συλλόγους μας τους υποψήφιους διευθυντές. Το νέο μεταβατικό θεσμικό πλαίσιο μας δίνει αυτή τη δυνατότητα για πρώτη φορά.
Το συγκεκριμένο μέτρο θεωρούμε ότι εναρμονίζεται με τη βούληση της πλειονότητας των εκπαιδευτικών αποτελώντας συμβολικά και ουσιαστικά, στοιχείο μιας νέας δυναμικής δημοκρατίας, μετά το αντιδραστικό και αυταρχικό πλέγμα πειθαναγκασμού και χειραγώγησης που επιβλήθηκε με τη μνημονιακή εκπαιδευτική πολιτική.

Φιλία μεταξύ γυναικών.. άλλοι λένε πως όταν υπάρχει, είναι πολύ ισχυρή...
Άλλοι πάλι ισχυρίζονται, πως κάτι τέτοιο, ναι μεν υπάρχει, αλλά μόνο στη σφαίρα της φαντασίας...
Εγώ πάλι πιστεύω, πως η φιλία ανήκει στους πιο ισχυρούς λόγους που σε κάνουν να θέλεις να ζεις να προχωρήσεις παρακάτω χωρίς ή με λιγότερα τραύματα και πως κανείς είτε άντρας είτε γυναίκα δεν θα μπορούσε να επιβιώσει χωρίς «κολλητούς».